Γονείς – ντετέκτιβ φώτισαν τον θάνατο των παιδιών τους

Χρειάστηκε να κινηθούν κόντρα στις επίσημες Αρχές. Υποκατέστησαν την
Αστυνομία στον ρόλο της και κατάφεραν να κάνουν κλειστά στόματα να ανοίξουν.
Πολλές φορές στη μακρά πορεία των ερευνών τους έθεσαν σε κίνδυνο και τη ζωή
τους. Κατάφεραν, όμως, να ανοίξουν τους φακέλους που αφορούν τους θανάτους των
παιδιών τους, κινούμενοι κυρίως από το ένστικτο και την πεποίθηση ότι έπεσαν
θύματα εγκληματικών ενεργειών ή ακόμη και παραλείψεων. Μόλις πριν από λίγες
ημέρες μια μάνα, η κ. Ευαγγελία Σκαρλάτου, είδε τον αγώνα, τον οποίο δίνει
τους τελευταίους δεκαπέντε μήνες για να αποδείξει πως το παιδί της δεν πέθανε
από ναρκωτικά, αλλά δολοφονήθηκε, να δικαιώνεται, καθώς παραπέμπεται σε δίκη ο
άνθρωπος ο οποίος από την αρχή εκείνη είχε υποψιαστεί ως υπεύθυνο για τον
θάνατο του γιου της. Μία ακόμη μάνα, η Ελένη Φωτιάδου, περπάτησε στα στέκια
του πληρωμένου έρωτα, έφτασε πρόσωπο με πρόσωπο με τους ανθρώπους που σκότωσαν
τη δεκαεννιάχρονη κόρη της και κατάφερε να αποδείξει αυτό που το ένστικτό της
αρχικά τής υπαγόρευε, αλλά οι Αρχές τής απέκλεισαν: Το κορίτσι είχε
δολοφονηθεί, δεν είχε πεθάνει από ναρκωτικά.

Όμως και αυτή ακόμη η υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης, η οποία επανήλθε
στην επικαιρότητα με την αποφυλάκιση της Δήμητρας Μαργέτη, ίσως να μην είχε
αποκαλυφθεί, αν η οικογένεια της 14χρονης Δώρας Συροπούλου δεν είχε αναθέσει
την έρευνα για την εξαφάνιση του παιδιού σε έναν ιδιωτικό αστυνομικό.

Έφθασαν στην εκταφή και μετά απαγγέλθηκε κατηγορία

Ο 23χρονος Βασίλης Σκαρλάτος χάθηκε πριν από έναν χρόνο στο Κορωπί

Γνώριζε ότι το παιδί της έκανε χρήση ναρκωτικών. Ωστόσο, η εκδοχή να είχε
πεθάνει από ναρκωτικές ουσίες δεν την είχε πείσει.«Ο Βασίλης είχε μόλις
ξεκινήσει και πάλι να κάνει χρήση, αφού είχε φύγει από το πρόγραμμα
αποτοξίνωσης. Δεν ήταν χαζός να πάρει τόσο μεγάλη δόση. Μία ώρα πριν την
εξαφάνιση και τον υποτιθέμενο θάνατό του από ναρκωτικά, τον είχε δει ο πατέρας
του και ήταν καλά».

Ένα χαρτί που πήρε στα χέρια της η μητέρα του 23χρονου Βασίλη Σκαρλάτου, το
πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης, τη γέμισε με ερωτηματικά. Το πόρισμα
έγραφε ότι έλειπε το ωοειδές οστούν! Ένα κομμάτι από το παιδί της δεν υπήρχε.
«Δεν ήξερα τι είναι αυτό. Δεν ήξερα ποιο μέρος του σώματος είναι. ΄Ηθελα να
μάθω», λέει η κ. Ευαγγελία Σκαρλάτου, καθώς περιγράφει βήμα προς βήμα τις
προσωπικές της ενέργειες που οδήγησαν στην απαγγελία ­ εκ νέου ­ κατηγορίας
εναντίον του Ισίδωρου Βλάχου. Μπήκε στο αυτοκίνητο με τον σύζυγό της και
αποφάσισαν να πάνε στη Γενική Ασφάλεια με την ιατροδικαστική εξέταση να
ρωτήσουν. Στη διαδρομή τα ερωτηματικά τυραννούσαν τους γονείς.

Οι γονείς του 23χρονου Βασίλη, Ευαγγελία και Νίκος Σκαρλάτος, δεν αρνήθηκαν ότι ο γιος τους έπαιρνε ναρκωτικά. Ήξεραν, όμως, ότι αυτό δεν ήταν η αιτία θανάτου του

«Μου είπαν ότι επρόκειτο για το κόκαλο στον λάρυγγα, που δείχνει αν υπάρχει
στραγγαλισμός». Είχε μόλις συμπληρωθεί ένας μήνας από την κηδεία του Βασίλη
τους. Εκείνοι, παρά τον πόνο τους, πήραν τη δύσκολη απόφαση. Θα κινούσαν τις
διαδικασίες για να γίνει εκταφή.

Παράλληλα, με τη βοήθεια και του δικηγόρου τους, κ. Σταύρου Γεωργίου,
κατάφεραν να πετύχουν την εξαίρεση του ιατροδικαστή που είχε αρχικά εξετάσει
το σώμα του Βασίλη. «Όρισε η Πολιτεία δύο ιατροδικαστές και εμείς άλλον έναν».

Το πόρισμα της νέας εξέτασης γέμισε με χαρά, αλλά και με ακόμη περισσότερα
ερωτηματικά την οικογένεια Σκαρλάτου. Ο θάνατος δεν ήταν βέβαιο ότι προήλθε
από ναρκωτικά και πράγματι έλειπε μέρος του σώματος. Η οικογένεια δεν το βάζει
κάτω, αν και δεν μπορεί ακόμη και σήμερα να συνειδητοποιήσει γιατί χάθηκε ο
Βασίλης. «Καταθέσαμε το νέο πόρισμα, ελπίζοντας ότι αυτήν τη φορά η δικαιοσύνη
θα δικαίωνε τις προσπάθειές μας». Σήμερα, η Ευαγγελία Σκαρλάτου, αν και η
πρώτη «δικαίωση» ήρθε, λέει ότι για εκείνη και την οικογένειά της, ο αγώνας
μόλις τώρα αρχίζει.

Του έκρυβαν τα έγγραφα που έδειχναν βλάβη στο αυτοκίνητο

Όλα ξεκίνησαν ενάμιση μήνα μετά το δυστύχημα. Η αρχή έγινε από ένα ανώνυμο
τηλεφώνημα στο σπίτι της οικογένειας Μπόσινα που θρηνούσε τον χαμό του
27χρονου μοναχογιού της Ανδρέα. Ο άγνωστος στο τηλέφωνο προειδοποιούσε τον
Παναγιώτη Μπόσινα να τρέξει για να μπλοκάρει το βιβλίο βλαβών του
πυροσβεστικού οχήματος με το οποίο είχε σκοτωθεί ο γιος του και ένας ακόμη
πυροσβέστης, ο Παύλος Σκούρτης. Στο ίδιο δυστύχημα είχε τραυματιστεί σοβαρά
μία πυροσβέστρια, η Ιουλία Πόταρη. Ήδη, στην Πυροσβεστική είχε αρχίσει να
λέγεται πως την ευθύνη για το δυστύχημα είχε ο Ανδρέας Μπόσινας, οδηγός του
μοιραίου οχήματος. Αυτό στην πραγματικότητα υποδείκνυε και το πόρισμα των
εμπειρογνωμόνων, που κατέληγε στο συμπέρασμα πως το αυτοκίνητο ήταν σε άριστη
κατάσταση πριν από το ατύχημα. Το τηλεφώνημα όμως έδειξε την κατεύθυνση στην
οποία έπρεπε να κινηθεί ο Παναγιώτης Μπόσινας, πυροσβέστης και ο ίδιος.
«Κατάλαβα μετά το τηλεφώνημα πως το βιβλίο βλαβών του αυτοκινήτου ίσως με
βοηθούσε. Κάτι μέσα μου μού έλεγε πως δεν έφταιγε ο Ανδρέας για το δυστύχημα.
Το ένστικτό μου έλεγε πως το αυτοκίνητο είχε πρόβλημα. Έτρεξα λοιπόν στην
Τροχαία και στην υπηρεσία. Ζήτησα το βιβλίο και το δελτίο κίνησης του
οχήματος».

Σκοπός ζωής είναι για τον Παναγιώτη Μπόσινα να αποδειχθεί ποιοι ευθύνονται για το τροχαίο στο οποίο βρήκε τον θάνατο ο γιος του Ανδρέας (φωτό) και ένας ακόμη πυροσβέστης

Από το Βιβλίο Κινήσεως του πυροσβεστικού οχήματος ο κ. Μπόσινας διαπίστωσε πως
το συμπέρασμα των εμπειρογνωμόνων για την κατάστασή του δεν ευσταθούσε. «Το
δυστύχημα έγινε στις 15 Ιουλίου του ’99. Ο γιος μου το είχε οδηγήσει άλλη μια
φορά, στις 28 Ιουνίου. Και όμως, ο πυροσβέστης που το είχε οδηγήσει στις 10
Ιουλίου είχε διαπιστώσει πως “στο φρενάρισμα το αυτοκίνητο τραβάει έντονα
δεξιά”». Μετά την αποκάλυψη αυτού του στοιχείου, συνέχισε την έρευνά του και
λίγο καιρό αργότερα διαπίστωσε πως και άλλα αυτοκίνητα που είχαν παραληφθεί
μαζί με το μοιραίο είχαν εμφανίσει τα ίδια προβλήματα και μάλιστα βρίσκονταν
σε συνεργείο.

Τα στοιχεία αρχίζουν να σωρεύονται στον φάκελο του κ. Μπόσινα.

«Στο πόρισμά τους μιλούσαν για διπλό ίχνος φρεναρίσματος στην άσφαλτο, πριν
από την πτώση στον γκρεμό», συνεχίζει.

Στο σημείο αυτό των ερευνών, ο κ. Μπόσινας συνάντησε πάλι αδιέξοδο. Για μια
ακόμη φορά βρήκε βοήθεια. Κατάφερε να πάρει στα χέρια του τις φωτογραφίες που
είχαν τραβηχτεί κατά την αυτοψία στον χώρο του δυστυχήματος. «Υπάρχει ίχνος
μόνο από έναν τροχό, τον δεξιό τροχό του αυτοκινήτου, που όταν ανασύρθηκε ήταν
σπασμένο το ελαστικό», λέει με ένταση, ενώ δείχνει τις φωτογραφίες. Η κατάθεση
της Ιουλίας Πόταρη επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του. Το μοιραίο όχημα δεν
έτρεχε, ενώ πριν από την πτώση στον γκρεμό η πυροσβέστρια είχε αντιληφθεί πως
κάτι δεν πήγαινε καλά με το αυτοκίνητο.

Κομβικό σημείο στην έρευνά του ήταν το πόρισμα που συνέταξε εμπειρογνώμονας
του ΤΕΕ. Κατέληγε στο συμπέρασμα πως το αυτοκίνητο είχε σοβαρά προβλήματα και
βλάβες.

Ήδη, από τη Δικαιοσύνη έχει ασκηθεί ποινική δίωξη κατ’ αγνώστων για τον θάνατο
του γιου του και του συναδέλφου του. Τι περιμένει; «Να καθήσουν στο σκαμνί οι
υπεύθυνοι. Να ασκηθούν διώξεις κατά των υπευθύνων. Να δικαιωθεί το παιδί μου».

«Ο γιος σας αυτοκτόνησε» με 2 σφαίρες…

΄Ηταν Ιούνιος του 2000. Γύρω στις 6 το απόγευμα χτύπησε το τηλέφωνο στο σπίτι
της οικογένειας Μασλαρινού, στο Μενίδι. «Το παιδί σας πυροβολήθηκε,
αυτοκτόνησε», είπαν στη μητέρα.

Ο 20χρονος τότε Γιώργος Μασλαρινός (φωτογραφία) υπηρετούσε τη στρατιωτική του
θητεία στη Χίο. Στις 17 Ιουνίου του 2000 ανέλαβε σκοπιά γύρω στις 4 το
απόγευμα. Περίπου μιάμιση ώρα αργότερα βρέθηκε νεκρός από δύο σφαίρες. Ήταν
καθισμένος σε ένα τελάρο και το όπλο βρισκόταν ανάμεσα στα πόδια του, όρθιο με
την κάννη προς τα πάνω.

«Αυτό που θέλουμε είναι να αποδειχθεί η αλήθεια για τον θάνατο του παιδιού μας», λένε η Μαρία και ο Χρήστος Μασλαρινός

Οι γονείς του ποτέ δεν δέχτηκαν την εκδοχή της αυτοκτονίας, που ανέφερε η
ιατροδικαστική έκθεση αλλά και οι αξιωματικοί του στρατοπέδου. Και από εκείνη
την ημέρα, τον θρήνο για την απώλεια του παιδιού τους συνοδεύει η αγωνιώδης
αναζήτηση της αλήθειας. Σχεδόν αμέσως η οικογένεια άρχισε να αναζητεί
στοιχεία. Η σιωπή μέχρι στιγμής είναι η μόνη απάντηση στα ερωτήματά της.

Έτσι πλέον με τη βοήθεια του δικηγόρου και ειδικών τεχνικών συμβούλων και αφού
«πρόλαβαν» τον φάκελο πριν καταχωρισθεί στο αρχείο προσπαθούν να συγκεντρώσουν
ενδείξεις ώστε να πειστεί ο αρμόδιος εισαγγελέας και να ασκήσει δίωξη για ανθρωποκτονία.

Υποδύθηκε την πόρνη η «μάνα Κουράγιο»

Το θύμα, Εύα Φωτιάδου

Γυρνώντας στις πιάτσες των τοξικομανών, υποδυόμενη την πόρνη και κάνοντας
κουβέντα για βίζιτες, ζητώντας ακόμη και ναρκωτικά, έψαξε τα ίχνη των
δολοφόνων τής 19χρονης κόρης της η «μάνα Κουράγιο» Ελένη Φωτιάδου. Τώρα
αισθάνεται δικαιωμένη, καθώς ο ισχυρισμός των Αρχών ότι η νεαρή Εύα είχε χάσει
τη ζωή της από ναρκωτικά καταρρίφθηκε από το βούλευμα του Συμβουλίου
Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.

Η δικαίωση της μάνας έφτασε τρία χρόνια μετά την αποκάλυψη της τραγικής
ιστορίας, καθώς το δικαστικό συμβούλιο παρέπεμψε να δικαστούν για
ανθρωποκτονία από πρόθεση έξι άτομα, ένας εκ των οποίων ήταν ο πρώτος που η
ίδια είχε υποπτευθεί. «Θα έκανα τα πάντα για να δικαιώσω το παιδί μου. Από την
αρχή δεν πίστεψα ότι η αιτία ήταν τα ναρκωτικά, ήξερα ότι η κόρη μου δεν
έπαιρνε», λέει στα «ΝΕΑ», περιγράφοντας τις μελανές σκηνές της ιστορίας της.

Ελένη Φωτιάδου. Τώρα αισθάνεται δικαιωμένη

«Κατάλαβα όλη την έκταση της ζωής των ανθρώπων που υποφέρουν, αυτών που είναι
στην πρέζα», αναφέρει. Ο θάνατος της κόρης της, στις 11 Ιουνίου 1998, ήταν η
αρχή της «άλλης ζωής» που αναγκάστηκε να ζήσει.

Έντεκα ημέρες μετά την κηδεία άρχισε την έρευνα, πρώτα στις παρέες της κόρης
της. «Μου μίλησαν για ένα άτομο με μεγάλη μύτη και ένα τατουάζ, που έχει πέντε
βούλες στο μέτωπο», είπε. Αναφέρεται στον βασικό κατηγορούμενο για
ανθρωποκτονία από πρόθεση, Σάββα Χατζηγιαννίδη. Τον αναζήτησε στην πιο γνωστή
πιάτσα τοξικομανών της Θεσσαλονίκης, έξω από το κτίριο του ΟΚΑΝΑ, στη Λεωφόρο
Στρατού. «Ρώτησα να τον βρω λέγοντας σε κάτι κοπέλες ότι ήθελα καλό πράμα και
μου είπαν ότι είχε να εμφανιστεί έντεκα μέρες, όσες και αυτές που πέρασαν από
τον θάνατο της Εύας», υποστηρίζει.

Στη συνέχεια, ντύθηκε πόρνη και άρχισε έρευνα στα στέκια του Βαρδαρίου. «Εκεί
βρήκα τη Φετιέ (σ.σ.: μία από τις κατηγορούμενες για συνέργεια), που μου
αποκάλυψε ότι προσπάθησαν ν’ αποτρέψουν τον Χατζηγιαννίδη να σκοτώσει την
Εύα», είπε η κυρία Φωτιάδου. «Όταν όμως της ζήτησα να καταθέσει όσα ξέρει στον
εισαγγελέα, τόσο η ίδια όσο και η φίλη της εξαφανίστηκαν».

Ακολούθησε η αποκάλυψη της υπόθεσης και η εκταφή του πτώματος. Το Συμβούλιο
Πλημμελειοδικών στο παραπεμπτικό βούλευμα που δημοσιεύτηκε στα τέλη του
περασμένου Ιουνίου αναφέρει ότι «ο θάνατος της 19χρονης προήλθε από εσωτερική
αιμορραγία, ύστερα από κακώσεις που υπέστη στο κεφάλι και στην κοιλιακή χώρα».