Ψάχνουν την ελπίδα στα ερείπια και το χάος…

Αγώνα για να εντοπίσουν ίχνη των δικών τους ανθρώπων στα ερείπια των δίδυμων
πύργων του Μανχάταν κάνουν δεκάδες οικογένειες ομογενών. Χωρίς να μπορεί να
υπάρξει ακόμη επίσημη ενημέρωση από οπουδήποτε στο χάος που έχει επακολουθήσει
μετά το τρομοκρατικό χτύπημα, αναζητούν τους ανθρώπους τους με κάθε τρόπο:
παρακολουθώντας τις έρευνες των σωστικών συνεργείων, ψάχνοντας έναν έναν τους
χώρους που έχουν μεταβληθεί σε νοσοκομεία και έχουν δεχθεί χιλιάδες
τραυματίες, τηλεφωνώντας σε γνωστούς και φίλους, στις εφημερίδες της
Ομογένειας, στην ειδική γραμμή του ελληνικού προξενείου της Νέας Υόρκης.

Μέχρι αργά χθες το βράδυ, επισήμως ένας Ελληνοκύπριος, ο 38χρονος Μιχάλης
Ταρρού, ήταν στον κατάλογο των θυμάτων. Ήταν μέλος του πληρώματος της μοιραίας
πτήσης 175 της United Airlines που χτύπησε τον δεύτερο από τους δίδυμους
πύργους.

Ο αριθμός των αγνοούμενων ομογενών στα ερείπια του World Trade Center δεν
μπορούσε να προσδιορισθεί, αν και είχε γίνει λόγος από τον δήμαρχο της Νέας
Υόρκης για οκτώ ανθρώπους. Το ελληνικό προξενείο ωστόσο και οι ομογενειακές
οργανώσεις δεν επιβεβαίωναν αυτή την πληροφορία.

Σύμφωνα με τον υπεύθυνο του γραφείου τύπου του ελληνικού προξενείου στη Νέα
Υόρκη κ. Δημήτρη Γέμελο, «μέχρι στιγμής δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν τα
στοιχεία που έρχονται από διάφορες κατευθύνσεις. Σήμερα το πρωί ανακοινώθηκε
ότι βρέθηκαν 94 άτομα, από τα οποία τα 46 έχουν αναγνωριστεί. Όμως κανένας από
αυτούς δεν έχει προκύψει ότι είναι ελληνικής καταγωγής».

Μέχρι χθες, πάντως, περίπου 20 άνθρωποι είχαν καλέσει την ειδική γραμμή
επείγουσας επικοινωνίας (001 – 212 – 9885500, εσωτερικό 0) του γενικού
προξενείου για να δηλώσουν ότι κάποιος συγγενής τους αγνοείται. «Τα στοιχεία
που λαμβάνονται από την τηλεφωνική αυτή γραμμή περνούν από επεξεργασία και
διασταύρωση. Έτσι, δεν μπορούμε ακόμη να πούμε ότι προκύπτει από αυτά κάτι»,
ανέφερε ο κ. Γέμελος.

Ευτυχώς, πάντως, πολλοί είναι οι Έλληνες μεταξύ των ανθρώπων που κατάφεραν να
βγουν ζωντανοί από την κόλαση. Εκείνοι ξέρουν πως κατάφεραν να σώσουν τη ζωή
τους, αλλά πρέπει τώρα να ξεκινήσουν από την αρχή, αφού τίποτα πια δεν θα
είναι το ίδιο.

«Υπάρχουν ακόμα ζωντανοί στα συντρίμμια»

Η 27χρονη Ιωάννα Αχλαδιώτη, η οποία εργαζόταν στον 104ο όροφο, δεν έχει δώσει ακόμα σημεία ζωής. Κανείς δεν ξέρει. Η μητέρα της δεν μπορεί να μιλήσει, αλλά ελπίζει…

«Υπάρχει μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να βρεθεί ζωντανή. Ακόμα κι έτσι όμως
δεν μπορούμε να σταματήσουμε να ελπίζουμε. Τουλάχιστον όχι όσο ακούμε ότι
υπάρχουν άνθρωποι ζωντανοί κάτω από τα συντρίμμια», λέει ο εξάδελφός της
Γιώργος Γαλανάκης, καθώς η μητέρα της, η κ. Ελένη Αχλαδιώτη, δεν μπορεί να
μιλήσει. Της είναι αδύνατον να πιστέψει ότι μπορεί να μην ξαναδεί την Ιωάννα.

Έχουν περάσει τρεις ημέρες από τη στιγμή που παρακολουθούσαν στην τηλεόραση τα
αεροπλάνα να πέφτουν πάνω στους δύο πύργους της Νέας Υόρκης. «Δεν έχουμε καμία
αμφιβολία ότι η Ιωάννα είχε ήδη φθάσει στη δουλειά της εκείνη την ώρα. Θα
πρέπει μάλιστα να εκείνη τη στιγμή να είχε μια σημαντική επαγγελματική
συνάντηση, έτσι μας είχε πει τη Δευτέρα», θυμάται ο κ. Γαλανάκης. Δυστυχώς,
για την οικογένεια Αχλαδιώτη, κανείς δεν μπορεί να τους δώσει οποιαδήποτε
πληροφορία. Κανένας δεν ξέρει κάτι για την Ιωάννα.

«Προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε με κάποιους από τους συναδέλφους τής Ιωάννας
που δούλευαν στο ίδιο γραφείο. Όμως δεν υπάρχει κανείς που να έχει διασωθεί
ακόμα από τον 104ο όροφο. Θα πρέπει να βρίσκονταν ήδη καθ’ οδόν προς την έξοδο
όταν το κτίριο κατέρρευσε». Δύο συγγενείς τής 27χρονης πήραν τα ποδήλατά τους
και προσπάθησαν να πλησιάσουν τα συντρίμμια των δίδυμων πύργων. «Τα αυτοκίνητα
απαγορεύονται. Δεν κατάφεραν όμως να μάθουν καμία πληροφορία».

«Γυρίσαμε όλα τα νοσοκομεία

Αγνοείται στα ερείπια των Δίδυμων Πύργων ο 29χρονος ομογενής Γιάννης Κατσιματίδης

Ο Γιάννης Κατσιματίδης το πρωί της περασμένης Τρίτης πήγε κανονικά στη δουλειά
του. Λίγη μόλις ώρα είχε περάσει από τη στιγμή που μπήκε στους Δίδυμους
Πύργους, ίσως απλώς να είχε προλάβει να ακουμπήσει την τσάντα του στο γραφείο
του στον 104ο όροφο, να παραγγείλει καφέ και να πει καλημέρα στους συναδέλφους
του, όταν έγινε το χτύπημα. Πλέον, είναι αγνοούμενος.

Οι συγγενείς του δεν έχουν κανένα νέο του, καμιά είδηση γι’ αυτόν. Δεν
σταματούν ωστόσο να ελπίζουν και δεν παύουν να τον αναζητούν σε όλα τα σημεία
που έχουν μεταβληθεί σε νοσοκομεία για την υποδοχή και την περίθαλψη των
τραυματιών.

Ο θείος του, Γ. Κατσιματίδης, επιχειρηματίας και ένα από τα στελέχη της
ομογένειας στις ΗΠΑ, μιλώντας χθες στα «ΝΕΑ» είπε πως παρά τις προσπάθειες που
έχει κάνει η οικογένειά του δεν έχει καταφέρει να εντοπίσει τον 29χρονο
Γιάννη. «Είχαμε ένα τηλεφώνημα από μια γυναίκα που μας είπε πως τον είδε σε
κάποιο νοσοκομείο. Πήγαμε, αλλά δεν τον βρήκαμε εκεί. Δεν έχουμε καταφέρει να
τον εντοπίσουμε σε κανένα νοσοκομείο ως τώρα. Ελπίζουμε να είναι ανάμεσα στους
τραυματίες…».

«Δούλευε στον 96ο όροφο»

Ο Θεόδωρος Πηγής βρισκόταν στον 96ο όροφο του πύργου την ώρα της επίθεσης. Από τότε, η οικογένειά του τον αναζητεί με κάθε τρόπο

Η Τρίτη 11 Σεπτέμβρη ήταν μια συνηθισμένη μέρα γι’ αυτόν. Ο Θεόδωρος Πηγής
ξεκίνησε νωρίς το πρωί για τη δουλειά. Τα τελευταία χρόνια εργαζόταν σε
συνεργείο ενός εργολάβου στους δίδυμους πύργους. Ήταν ελαιοχρωματιστής.

Την ώρα της επίθεσης βρισκόταν στον 96ο όροφο. Από εκείνο το πρωί, που έφυγε
από το σπίτι για τη δουλειά, κανείς από την οικογένειά του δεν έχει νέα του.
Κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται και αν είναι καλά ο 61χρονος. Και από εκείνη
την ώρα άρχισε η αγωνία για τον άνθρωπό τους. Οι συγγενείς του, τόσο αυτοί που
βρίσκονται στη Νέα Υόρκη ή σε άλλες πόλεις όσο και αυτοί που μένουν στην
Ελλάδα, ζουν με την αγωνία.

«Από εκείνη τη μέρα όλη η οικογένεια είναι στους δρόμους. Ρωτάνε παντού, χθες
πήγαν σε όσα περισσότερα νοσοκομεία μπορούσαν. Δεν βρέθηκε όμως πουθενά.
Σήμερα, η γυναίκα και τα παιδιά του θα πάνε και στα υπόλοιπα νοσοκομεία της
πόλης. Δεν θα σταματήσουν τις προσπάθειες αν δεν μάθουν κάτι», είπε στα «ΝΕΑ»
η αδελφή τού Θεόδωρου Πηγή, κ. Γεωργία Χατζηφιλίππου από τον Πειραιά.

Η τελευταία φορά που είδε τον αδελφό της ήταν τον Ιούλιο. «Είχαν έρθει για
διακοπές». Η κ. Χατζηφιλίππου είναι η μόνη που μένει στην Ελλάδα. Όλα τα
αδέλφια της ζουν στην Αμερική. Ο Θεόδωρος Πηγής μετρά 35 χρόνια στη Νέα Υόρκη.

Οι δικοί του ελπίζουν τώρα να βρεθεί σώος και να μπορέσει να ξαναδεί την
πατρίδα του.

«Ο Μιχάλης πάλεψε σίγουρα με τους αεροπειρατές…»

Ο 38χρονος Μιχάλης Ταρρού, αρχιφροντιστής στη μοιραία πτήση 175, το δεύτερο αεροπλάνο που έπεσε πάνω στους πύργους. Στη φωτογραφία με τη 10χρονη κόρη του Τζίνα

«Δεν έχουμε καταφέρει ακόμα μετά από τρεις μέρες να πιστέψουμε αυτό που έγινε.
Καθόμαστε σπίτι με τη γυναίκα μου και προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι ο
Μιχάλης δεν είναι πια μαζί μας». Ο Δημήτρης Ταρρού, ο πατέρας του 38χρονου
αρχιφροντιστή Μιχάλη, πάγωσε όταν έμαθε ότι το δεύτερο αεροπλάνο που έπεσε
πάνω στους Δίδυμους Πύργους είχε ξεκινήσει από τη Βοστώνη για το Λος Άντζελες.
Ήταν η συνήθης πτήση που έκανε ο Μιχάλης.

Η τελευταία φορά που μίλησαν με το Μιχάλη ήταν τη Δευτέρα το βράδυ. «Μας
έπαιρνε πάντα για να μας αποχαιρετήσει. Και τον ακούγαμε ξανά όταν έφτανε στην
Καλιφόρνια που μας τηλεφωνούσε για να μας πει ότι έφτασε καλά». Αυτή τη φορά ο
Μιχάλης δεν ξανατηλεφώνησε. «Όλα συνέπιπταν, ο αριθμός της πτήσης 175, ο
προορισμός, το πρώτο τηλεφώνημα του γιου μας. Πήραμε αμέσως την αεροπορική
εταιρεία για να το επιβεβαιώσουμε. Μέσα σε 20 λεπτά από τη δεύτερη πρόσκρουση
μάθαμε ότι ο Μιχάλης μας δεν ήταν πια στη ζωή», λέει ο κ. Δημήτρης,
συνταξιούχος καθηγητής Πανεπιστημίου και αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας
Ελληνικών Συλλόγων.

Ο 38χρονος Μιχάλης είχε γεννηθεί στην Αμερική από Κύπριους γονείς και
εργαζόταν για την αεροπορική εταιρεία United Airlines τα τελευταία 10 χρόνια.
Έχει δύο αδερφές και ένας αδερφό. Η κόρη του από τον πρώτο του γάμο, Τζίνα,
είναι μόλις 10 ετών. «Η εγγονή μου αγαπούσε πολύ τον πατέρα της. Ήταν στο
σπίτι μας όταν το μάθαμε. Το παιδί έχει πάθει σοκ», λέει ο κ. Ταρρού. Μαζί του
στο αεροπλάνο έχασε τη ζωή της και η αρραβωνιαστικιά του, Έιμι Κινγκ. Όπως
λέει ο πατέρας του, προσπαθώντας να παρηγορήσει ακόμα και τον εαυτό του, «ο
Μιχάλης ήξερε πολεμικές τέχνες, σίγουρα πάλεψε με τους αεροπειρατές. Σίγουρα
αντιστάθηκε και προσπάθησε να προστατέψει όσους μπορούσε. Ήταν πολύ καλό
παιδί, πάντα αγωνιζόταν για το δίκαιο».

Η οικογένεια του Μιχάλη Ταρρού προσπαθεί τώρα να συγκεντρώσει όσες δυνάμεις
τής έχουν απομείνει και να συνεχίσει. «Δεν είναι εύκολο όταν χάνεις ένα παιδί.
Γνωρίζουμε ότι δεν θα καταφέρουμε ούτε κηδεία να κάνουμε στο Μιχάλη. Δεν
υπάρχει πλέον καμία ελπίδα να βρεθεί το σώμα του παιδιού μας», λέει με φωνή
που τρέμει ο κ. Ταρρού.

«Νομίζαμε ότι ήταν έκρηξη βόμβας»

«Στους Δίδυμους Πύργους ήταν όλη μου η ζωή. Ο πατέρας μου είχε αυτό το μαγαζί
25 χρόνια…»

Η φωνή βγαίνει δύσκολα από τον 22χρονο Μανώλη Πολυχρονάκη, ο οποίος βρίσκεται
ασφαλής στο σπίτι του στην Αστόρια. Τα πάντα γι’ αυτόν έχουν πλέον αποκτήσει
ένα χρονικό ορόσημο: η ζωή του πριν και η ζωή του μετά το χτύπημα.

«Βρισκόμασταν με τον πατέρα μου στο μαγαζί, στο εμπορικό κέντρο των Twins»,
περιγράφει στα «ΝΕΑ». «Όταν μάς χτύπησε το πρώτο αεροπλάνο, πεταχτήκαμε έξω
από το μαγαζί. Νομίζαμε ότι είχε γίνει κάποια έκρηξη από βόμβα, ποιος μπορούσε
να φανταστεί τι είχε γίνει!». Πατέρας και γιος βγήκαν στον δρόμο, αφού
έκλεισαν το κατάστημά τους. Δεν μπορούσαν να διανοηθούν πως αυτό που έκαναν
τόσα χρόνια, όταν έφευγαν από εκεί, ήταν πια τόσο μάταιο. «Πήγαμε ακριβώς
απέναντι από το μαγαζί, όπου είχε εστιατόριο ένας άλλος Έλληνας», συνεχίζει ο
Μανώλης Πολυχρονάκης. «Την ώρα που συζητούσαμε για το τι είχε γίνει, άρχισαν
να καταφθάνουν περιπολικά και αυτοκίνητα της πυροσβεστικής. Το πρώτο που
έκαναν ήταν να μάς φωνάξουν να απομακρυνθούμε. Δεν είχαμε προλάβει να
απομακρυνθούμε, όταν έγινε και το δεύτερο χτύπημα».

«Φθάσαμε στο σπίτι και αρχίσαμε να αναζητούμε τους γνωστούς μας, που ξέραμε
ότι δούλευαν στους Πύργους. Εκτός από τον Γιάννη (σ.σ. τον Γιάννη
Κατσιματίδη), όλοι οι άλλοι είχαν επικοινωνήσει με τους δικούς τους ή είχαν
επιστρέψει. Όπως εκτιμάει ο Μανώλης Πολυχρονάκης, αν το χτύπημα είχε γίνει
λίγα λεπτά αργότερα, τα θύματα θα ήταν ακόμη περισσότερα και στον πρώτο Πύργο.
«Η ώρα ήταν εννέα παρά τέταρτο. Κάποιοι δεν είχαν πάει ακόμη στη δουλειά τους.
Αυτοί ήταν οι τυχεροί. Κανένας επίσης δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι θα
ακολουθούσε και χτύπημα στον δεύτερο Πύργο. Γι’ αυτό και δεν εκκενώθηκε στο
διάστημα που πέρασε από την πρόσκρουση του πρώτου αεροπλάνου μέχρι να πέσει
και το δεύτερο».

«Έλειωσαν τα πάντα»

Το γραφείο της βρισκόταν στο 104ο πάτωμα του ενός από τους Δίδυμους Πύργους
στο Μανχάταν. Η Ντάνιελ Κουσουλή, 30 χρόνων, εργαζόταν στον χρηματιστηριακό
τομέα της εταιρείας Morgan Stanley. Εδώ και τρία εικοσιτετράωρα, από την ημέρα
της επίθεσης, αγνοείται. Η οικογένειά της την αναζητεί μέρα και νύχτα.

«Από το πρωί της Τρίτης μέχρι σήμερα δεν έχουμε μάθει νέα της. Έχουμε ψάξει
παντού, όμως κανείς δεν μπορούσε να μας δώσει καμία πληροφορία. Δεν ξέρουν.
Κανείς δεν βρέθηκε να πει πως την είδε να βγαίνει με κάποιον τρόπο από το
κτίριο. Κανείς δεν μπορεί να πει τι έγινε εκείνες τις στιγμές. Εκείνη
βρισκόταν στον 104ο όροφο και το αεροπλάνο έπεσε χαμηλότερα. Όμως η
θερμοκρασία που αναπτύχθηκε φαίνεται πως έλειωσε τα πάντα», λέει ο θείος της
Ντάνιελ κ. Δήμος Κουσουλής. «Οι γονείς της», συνεχίζει συγκλονισμένος, «είναι
σε πολύ άσχημη κατάσταση. Όσο περνούν οι μέρες βλέπουν τις ελπίδες για να
βρεθεί σώα να απομακρύνονται…» Η Ντάνιελ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη ενώ οι
γονείς της κατάγονται από την Έλικα Λακωνίας. «Εργαζόταν μαζί με αρκετούς
άλλους Έλληνες. Δεν έχουμε καταφέρει να μάθουμε τίποτα ούτε για αυτούς», λέει
ο κ. Κουσουλής και προσθέτει πως «όσες μέρες και αν περάσουν, δεν πρόκειται να
κοιμηθούμε, αν δεν μάθουμε για την Ντάνιελ».

Καταιγισμός τηλεφωνημάτων

Καταιγισμό τηλεφωνημάτων από συγγενείς αγνοουμένων δέχονται οι ομογενειακές
εφημερίδες της Νέας Υόρκης. Τόσο ο «Εθνικός Κήρυκας», όσο και η «Πρωινή» είναι
για τους ομογενείς, που περνούν δύσκολες ώρες αναζητώντας μια ελπίδα μέσα στα
ερείπια των Twin Towers, ένα ακόμη «κανάλι» για να αναζητήσουν πληροφορίες για
τους ανθρώπους τους.

«Δεν υπάρχει καμία επίσημη ανακοίνωση ή έστω εκτίμηση για τον αριθμό των
ομογενών που βρίσκονταν στους πύργους», είπε στα «ΝΕΑ» η κ. Ελισάβετ Τζουμάκα,
από την εφημερίδα «Πρωινή». «Κατά συνέπεια κανείς δεν μπορεί να κάνει εκτίμηση
για τον αριθμό των θυμάτων. Το μόνο που ξέρουμε είναι πως αρκετοί είναι
αγνοούμενοι και κάποιοι έχουν σκοτωθεί». Όπως επισήμανε η κ. Τζουμάκα οι
πληροφορίες για τους αγνοούμενους ομογενείς γίνονται γνωστές από στόμα σε
στόμα μεταξύ των μελών της ελληνικής κοινότητας. Το ρεπορτάζ των ομογενειακών
εφημερίδων είχε επικεντρωθεί χθες στο πλήγμα που έχει δεχθεί η ομογένεια.
Ωστόσο, καμία επίσημη πηγή, όπως σημείωσε μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο κ.Χ.
Δασκαλοθανάσης από τον «Εθνικό Κήρυκα», δεν ήταν σε θέση να δώσει σαφή εικόνα.
Τέλος τόνισε ότι οι ομογενειακές οργανώσεις έκαναν προσπάθεια να εντοπίσουν τα
μέλη τους για τα οποία ήταν γνωστό πως εργάζονταν στο World Trade Center.