ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Πόσο χαμηλά έπεσαν!

Οι Βρετανοί ασθενείς μπορούν πλέον να νοσηλεύονται σε άλλες χώρες και να
στέλνουν τον λογαριασμό στο δικό τους σύστημα υγείας. Και οι μαθητές; Και οι
συνταξιούχοι;

Η παρακμή: οι δημόσιες υπηρεσίες της Βρετανίας είναι από τις χειρότερες στον ανεπτυγμένο κόσμο (σκίτσο από τον «Εκόνομιστ»)

Εμείς μάλλον θα καταγγέλλαμε την κακή Ευρώπη για την παρέμβασή της στα
εσωτερικά μας. Ο Michael Prowse των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς θα ήθελε,
αντίθετα, μια ακόμη μεγαλύτερη παρέμβαση. Όταν διαβάζεις ότι πάνω από το ένα
τέταρτο των βρετανικών τρένων φτάνουν στον προορισμό τους με καθυστέρηση,
εύχεσαι οι Ευρωπαίοι δικαστές να επέτρεπαν στους Βρετανούς να χρησιμοποιούν τα
τρένα της υπόλοιπης ηπείρου. Όταν διαβάζεις ότι οι μαθητές της Αγγλίας δεν
έχουν ειδικευμένους δασκάλους, εύχεσαι οι δικαστές να τους επέτρεπαν να πάνε
σχολείο στη Γερμανία (και να στείλουν τον λογαριασμό στο βρετανικό υπουργείο
Παιδείας). Κι όταν διαβάζεις για τη φτώχεια που μαστίζει τους Βρετανούς
συνταξιούχους, εύχεσαι οι δικαστές να εξίσωναν τις συντάξεις τους μ’ εκείνες
των Σουηδών (και να στείλουν τον λογαριασμό στον Γκόρντον Μπράουν, τον υπουργό
Οικονομικών, ο οποίος δεν τρέφει για τον δημόσιο τομέα μεγαλύτερη εκτίμηση από
εκείνη που έτρεφε η Θάτσερ).

Όλα αυτά τα γράφουν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς. Και συμπληρώνουν ότι από τις
βρετανικές δημόσιες υπηρεσίες δεν λείπουν οι μεταρρυθμίσεις, αλλά τα χρήματα.
Τα είκοσι τελευταία χρόνια, τόσο οι Συντηρητικοί όσο και οι Εργατικοί έχουν
κάνει αναρίθμητες μεταρρυθμίσεις, προσανατολισμένες βέβαια όλες στην ελεύθερη
αγορά, σχεδιασμένες από ανθρώπους χωρίς πρακτική εμπειρία που αντιμετωπίζουν
τον καταναλωτή σαν μαριονέτα. Αποτέλεσμα; Ίσως οι χειρότερες δημόσιες
υπηρεσίες του ανεπτυγμένου κόσμου. Μήπως πρέπει το θέμα να απασχολήσει στα
τέλη του μήνα το συνέδριο του κόμματος, το εκατοστό από την ίδρυση των
Εργατικών και το πέμπτο από τότε που ο Μπλαιρ ανέλαβε την εξουσία; Μήπως
πρέπει ο πρωθυπουργός να αποφασίσει επιτέλους αν είναι ένας άνθρωπος με όραμα
ή ένας επίγονος της Θάτσερ;

Την περασμένη εβδομάδα η εφημερίδα έλαβε μια έμμεση απάντηση, όταν η
ΜακΝτόναλντ’ς ανακοίνωσε ότι θα είναι ο αποκλειστικός χορηγός του πανηγυρικού
δείπνου με το οποίο θα εγκαινιαστεί το συνέδριο: σε απλά αγγλικά, θα πληρώσει
15.000 λίρες (κάπου 8 εκατομμύρια δρχ.) για το φαΐ και το ποτό 450 εκλεκτών
καλεσμένων. Η εταιρεία είχε θέσει μόνο έναν όρο, ο οποίος ικανοποιήθηκε: να
παραστεί στον δείπνο και ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο τελευταίος,
αποδεικνύοντας ότι έχει αξιοπρέπεια, αρνήθηκε πάντως να φορέσει στη διάρκεια
της δεξίωσης τον γνωστό σκούφο της ΜακΝτόναλντ’ς…

«Δεν ξέρω πόσο χαμηλά μπορούμε ακόμη να πέσουμε», σχολίασε ο βουλευτής Τζων
ΜακΝτόνελ. Το επόμενο βήμα είναι το New Labour να ονομαστεί Mac Labour. Γιατί,
όπως είπε ένας άλλος βουλευτής, αν η ΜακΝτόναλντ’ς είναι έτοιμη να πληρώσει
15.000 λίρες για ένα ποτήρι ζεστό λευκό κρασί με τον πρωθυπουργό, τότε θα
είναι ασφαλώς σε θέση να πληρώσει και αξιοπρεπείς μισθούς στους Βρετανούς εργαζομένους.