[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αρχίζουν σήμερα οι συνομιλίες του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου στη
Λευκωσία. Και, ασφαλώς, οι πολιτικοί αρχηγοί στην Κύπρο ελπίζουν ότι κάτι
μπορεί να βγει από τις συζητήσεις.

Υπάρχουν όμως ορισμένα ερωτήματα που αφορούν και στο ταξίδι και στις
διαβουλεύσεις.

Πρώτον, γιατί δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί το σχέδιο του Πρωθυπουργού για
μία επίσημη επίσκεψη…

Δεύτερον, όσο ευχαριστημένες κι αν δείχνουν η Αθήνα και η Λευκωσία για την
έκθεση Πόος, η οποία θα συζητηθεί αύριο στην Ευρωβουλή για το Κυπριακό,
τίθεται ένα ζήτημα ως προς την ουσία της.

Γιατί μπορεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Ρέππας να δήλωσε χθες ότι έχει
βαρύνουσα σημασία η έκθεση και να τόνισε ότι «το σχέδιο στέλνει μήνυμα και
προς την Τουρκία, την οποία καλεί να συμμορφωθεί προς το πλαίσιο που έχει
καθορίσει η Διεθνής Κοινότητα και την καλεί να το αξιοποιήσει»…

Όμως, ποίο ουσιαστικό αντίκρυσμα έχει αυτό το κείμενο, έστω κι αν είναι
γραμμένο από έναν «έμπειρο πολιτικό», όπως τον χαρακτηρίζει η ελληνική
κυβέρνηση…

Και τι σημαίνει στην πράξη η έστω ευνοϊκή αυτή έκθεση όταν συνεχίζεται η
τουρκική στρατιωτική κατοχή της Βορείου Κύπρου και κανείς από τους ισχυρούς
αυτής της Διεθνούς Κοινότητας δεν θέλει ή δεν μπορεί να σπρώξει έστω ένα βήμα
πίσω τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής…

Τρίτον, τι νόημα έχει ­ εκτός από την πρόοδο κάποιων επιχειρήσεων, που ασφαλώς
κακό δεν είναι ­ αυτή η πανάκεια της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. να
χρησιμοποιείται ως επιχείρημα… Και μάλιστα να διαχέεται η άποψη πως μέσα από
αυτή την ενταξιακή διαδικασία θα βρεθεί και η λύση του Κυπριακού…

Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους, πέραν των φιλοφρονήσεων που θα ακουσθούν
σήμερα και αύριο στη Λευκωσία.

Είναι δεδομένο ότι η κυπριακή ηγεσία ­ για πολλούς λόγους ­ σχεδιάζει μία
θερμή υποδοχή στον κ. Παπανδρέου. Αλλά ούτε αυτό φτάνει. Η πικρή αλήθεια είναι
ότι η τραγωδία του ’74 ­ έστω χρυσωμένη στις μέρες μας ­ συνεχίζεται…