Κινδυνολογίες και αποδιοπομπαίοι τράγοι

Αλβανόφωνος αντάρτης. Η κρίση επίσης στην ΠΓΔΜ, ισχυρίζονται οι περισσότεροι ντόπιοι σχολιαστές, είναι αποτέλεσμα της «παράλογης» επέμβασης της Δύσης στο Κόσοβο

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η κινδυνολογία πουλάει. Κυρίως σε μια κοινωνία
εθισμένη στη ρηχή συνωμοσιολογία και στις άκριτες υπερβολές. Κάθε τι λοιπόν
που ενδεχόμενα ανακαλύπτει σκοτεινά κέντρα που αποφασίζουν για τις τύχες των
λαών και βυσσοδομούν για τη δυστυχία τους βρίσκει στη χώρα μας ευήκοα ώτα και
μπόλικους πιστούς ακροατές και αναγνώστες. Έτσι ο χορός καλά κρατεί. Οι
«πληροφορίες» μετατρέπονται σε διαπιστώσεις κι αυτές ύστερα από λίγο χρονικό
διάστημα σε πραγματικότητες που δεν επιδέχονται πλέον αμφισβήτηση. Η φαντασία,
λοιπόν, μετατρέπεται σε αλήθεια και η κοινωνία ολόκληρη ζει πια στον δικό της
κόσμο.

Τα παραδείγματα άπειρα. Από κάθε σχεδόν τομέα δημόσιου διαλόγου και λήψης
πολιτικών αποφάσεων. Οι αντιφάσεις βέβαια είναι προφανείς. Κανένας όμως δεν
ενδιαφέρεται να τις επισημάνει. Η παραπληροφόρηση έτσι διογκώνεται κι ο λαός
προσανατολίζεται σε χίμαιρες και σε ανύπαρκτους κόσμους. Στα πλαίσια μέσα λ.χ.
της «καταδυναστευτικής παγκοσμιοποίησης», υποστηρίζουν πολλοί σχολιαστές,
υποτίθεται πως διαβολικοί εκδότες, ενεργούμενα ενός παγκόσμιου κυκλώματος
εξανδραποδισμού του ανθρώπινου είδους, χαλκεύουν την ειδησεογραφία ώστε να
εξασφαλίσουν την καθυπόταξη των λαών στην προοπτική μίας κοινής παγκόσμιας
ομοιομορφίας. Εν τούτοις, μια πρόχειρη ματιά στα ντόπια ΜΜΕ οδηγεί στο ακριβώς
αντίθετο συμπέρασμα. Ποιο ηλεκτρονικό ή έντυπο μέσο ενημέρωσης στην Ελλάδα
καυτηρίασε τις εκδηλώσεις στη Γένοβα ή υποστήριξε λ.χ. την επέμβαση της Δύσης
στο Κόσοβο; Αντίθετα, ένα σχεδόν απαραβίαστο τείχος τυραννικής ομοιομορφίας
ορθώθηκε στη χώρα μας, μέσω του οποίου κοινή γνώμη και μέσα ενημέρωσης
σφιχταγκαλιασμένα χορεύουν σ’ έναν παράξενο ρυθμό απόλυτης
πολιτικο-ιδεολογικής ανατροφοδότησης.

Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, το φαινόμενο να παρουσιάζονται μετρήσεις στις
οποίες η πλειοψηφία των πολιτών καταδικάζει την παγκοσμιοποίηση, ενώ σε
ποσοστό περίπου 97% ομολογεί πως δεν γνωρίζει τι ακριβώς αυτή είναι!!

Η κρίση επίσης στην ΠΓΔΜ, ισχυρίζονται οι περισσότεροι ντόπιοι σχολιαστές,
είναι αποτέλεσμα της «παράλογης» επέμβασης της Δύσης στο Κόσοβο. Δίχως αυτή οι
Αλβανοί θα κάθονταν ήσυχοι, ο UCK δεν θα υπήρχε και στα βόρεια σύνορά μας θα
επικρατούσε απόλυτη ειρήνη. Ξεχνούν βέβαια, σκόπιμα ή τυχαία, πως ο UCK δρούσε
και πριν ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί, πως η επέμβαση της Σερβίας και οι
συνακόλουθες εθνικές εκκαθαρίσεις είχαν στείλει ήδη μερικές δεκάδες χιλιάδες
Αλβανούς προς το Τέτοβο και την κυρίως Αλβανία και πως κανείς δεν είναι σε
θέση να προβλέψει τι θα είχε συμβεί αν η επέμβαση της Δύσης δεν είχε αποτρέψει
τη μόνιμη μετακίνηση εκατοντάδων πλέον χιλιάδων Αλβανών προσφύγων προς τον
Νότο και την Ανατολή. Ίσως τα Νότια Βαλκάνια να είχαν ήδη τυλιχθεί στις φλόγες
ενός εξοντωτικού διακρατικού πολέμου.

Εκεί βέβαια που τα πράγματα φθάνουν στα άκρα είναι στο ζήτημα του «τουρκικού
κινδύνου». Η Τουρκία συχνά ανακατεύεται με το επιθετικό Ισλάμ και με μια
υποτιθέμενη «δυσοίωνη» μοίρα της Ελλάδας. Ξεσκαλίζοντας πατροπαράδοτα
στερεότυπα, γνωστοί και έγκυροι σχολιαστές ανακηρύσσουν την Τουρκία ως την
κατ’ εξοχήν «επιθετική ισλαμική χώρα» και προτάσσουν την Ελλάδα ως την κύρια
απειλή για την διάλυση του «κεμαλικού συστήματος». Μα, αν η Ελλάδα γνήσια
επιθυμεί να αποφύγει τη γειτνίαση με μια «επιθετική ισλαμική χώρα», το
τελευταίο που θα επιθυμούσε θα ήταν η ανατροπή του Κεμαλισμού. Είναι γνωστό
πως το στρατοκρατικό καθεστώς της Άγκυρας αντιστρατεύεται την ισλαμική
αναβίωση όσο κανένα ίσως άλλο σύστημα πολιτικής εξουσίας στον κόσμο.

Καθ’ όσον αφορά την επιθετική επεκτατικότητα της σημερινής Τουρκίας, για την
οποία έχω σοβαρές αμφιβολίες, αξίζει ίσως να αναρωτηθεί κάποιος: τι ακριβώς
την εμποδίζει και δεν εκδηλώνεται μέχρι σήμερα έμπρακτα εναντίον της Ελλάδας;
Προφανώς ο αμερικανικός παράγοντας και η προοπτική ένταξης της χώρας αυτής
στην Ευρώπη. Άρα, μία από τις σοβαρότερες διαστάσεις της παγκοσμιοποίησης «η
προοπτική δηλαδή της διατήρησης στην Ευρώπη ολόκληρη ειρηνικών ανοιχτών
αγορών» συμβάλλει στη θωράκιση της Ελλάδας εναντίον κάποιας επιβουλής από την
Ανατολή. Κάτι βέβαια που δεν θα ισχύει στην περίπτωση που η Τουρκία θα
αποβάλει τη δυτικόστροφη Κεμαλική της κληρονομιά και θα ακολουθήσει δρόμους
χαραγμένους από το Ισλάμ. Εξίσου παράλογοι είναι και οι ισχυρισμοί πως η
τεχνολογικά αναπτυγμένη εποχή μας, με μοχλό δράσης την παγκοσμιοποίηση,
επιδιώκει να σβήσει το έθνος και τη θρησκεία από το πρόσωπο της γης. Μήπως τα
ανοιχτά εμπορικά σύνορα και η από τα πράγματα συνεργασία για ένα ειρηνικό
πλαίσιο οικονομικών συναλλαγών υποβαθμίζει την έννοια του έθνους; Δεν ήξερα
πως το έθνος προσδιορίζεται επιθετικά και επεκτατικά…

Όσον αφορά τη θρησκεία, εκτιμώ πως ουδείς ενδιαφέρεται να την υπονομεύσει. Η
πατρίδα του καπιταλισμού, οι ΗΠΑ, συγκλονίζονται από τις πυκνές πολιτικές
παρεμβάσεις και την ισχύ της λεγόμενης χριστιανικής συμμαχίας. Οι ισλαμιστές
παντού ανακαλύπτουν τον δυναμισμό των αρχέγονων παραδόσεών τους. Καθ’ όσον
αφορά την Ελληνορθόδοξη Εεκκλησία δεν ενθυμούμαι άλλη φορά, τα τελευταία
τουλάχιστον είκοσι χρόνια, να είχε περισσότερο πρωταγωνιστικό ρόλο και στα
«χαλιναγωγημένα» ΜΜΕ, αλλά και στα γενικότερα πολιτικά δρώμενα της χώρας.
Εκτός κι αν το κυρίαρχο μήνυμα των καιρών για προστασία των ατομικών
δικαιωμάτων και σεβασμό των μειονοτήτων εκλαμβάνεται ως κίνηση επιθετική
απέναντι της θρησκείας!! Δεν μπορώ να δεχθώ πως είναι ποτέ δυνατόν η θρησκεία
να ευνοεί τον ρατσισμό, την κοινωνική εξαίρεση και την καταπίεση!!

Εύκολο είναι να κατασκευάζει κάποιος ιδανικούς αποδιομπαίους τράγους για το
φόρτωμα όλων των δεινών του κόσμου. Δημιουργείται έτσι το τέλειο άλλοθι για τη
συγκάλυψη των αδυναμιών της κοινωνίας μας και για τη δικαιολόγηση των όποιων
αρνητικών χαρακτηριστικών ενός λαού. Κλείνοντας όμως τα μάτια στην
πραγματικότητα δεν οδηγούμε τον κόσμο στην αφύπνιση και τη λύτρωση. Μάλλον
προετοιμάζουμε τις συνθήκες για μία μόνιμη πορεία προς το αδιέξοδο και την παρακμή.