Υπέρ Αρχιεπισκόπου

Υπέρ των απόψεων του Αρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου τοποθετούνται η κ.
Βασιλική Φωτοπούλου, φιλόλογος, και ο πρωτοπρεσβύτερος κ. Ιωάννης Διώτης.
Σημειώνει η κ. Φωτοπούλου:

«Παρά τα σχόλια των συντακτών σας για τον αριθμό των υπογραφών (3 εκατ.),
κανείς τους δε θυμήθηκε ότι σε πολλές Μητροπόλεις: Κρήτης, Δωδεκανήσου κ.ά.
δεν έγινε συλλογή υπογραφών, λόγω οδηγιών ­ για ευνόητους λόγους ­ του
Οικουμενικού Πατριάρχη. Παρά τα σχόλια ότι τα 7 εκατ., που δεν προσήλθαν να
υπογράψουν, θεωρούνται ότι τάσσονται κατά της αναγραφής, κανείς από τους
συντάκτες δεν αναρωτήθηκε γιατί δεν τολμά η κυβέρνηση ένα δημοψήφισμα σίγουρο
γι’ αυτήν, αλλά μηχανεύεται τα πάντα για να το αποφύγει… Όσο για το
πρωτοσέλιδό σας: “πώς παραπλανά τον λαό ο Χριστόδουλος”, παραπέμπω τους
συντάκτες σε ό,τι ο αγωνιστής της Αριστεράς κ. Μανώλης Δρεττάκης έχει
περιγράψει στο “Έθνος” (6-6-2000), για παραπλάνηση όλων μας από τον
Πρωθυπουργό:

­ ότι υποβάθμισε την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, διορίζοντας υπουργούς
που δε λογοδοτούν στο λαό,

­ ότι χαρακτήρισε τις πρώτες δηλώσεις για τις “ταυτότητες” του υπουργού
Δικαιοσύνης σαν “προσωπικές”, παραπλανώντας κόμμα και λαό,

­ ότι αγνόησε (και αιφνιδιάστηκαν) συντεταγμένα όργανα του κόμματος, ακόμα και
το Υπουργικό Συμβούλιο, όπου δεν πέρασε προηγουμένως το θέμα, αλλά έσπευσε να
το δεσμεύσει, ανακοινώνοντας απόφαση Δαφέρμου, υποβαθμίζοντας συγχρόνως το
ρόλο της Βουλής, που σε καμία περίπτωση δε θα ψήφιζε την κατάργηση του
θρησκεύματος.

Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, ας θυμηθούν οι συντάκτες σας ότι ο Πρωθυπουργός
προεκλογικά έδινε διαβεβαιώσεις ότι τέτοια θέματα θα συζητούσε προηγουμένως με
την Εκκλησία, ενώ μας απέκρυπτε ότι από το 1996 είχε υποσχεθεί την κατάργηση
του θρησκεύματος στο Ανώτατο Εβραϊκό Λόμπι της Αμερικής.

Ποιος λοιπόν παραπλανούσε; Επίσης να μη γράψουν σχόλια για το “ποιος κυβερνά
αυτόν τον τόπο”… Ας διαβάσουν μάλιστα και το βιβλίο της κ. Δ. Λιάνη (σελ.
239), για το πώς αντιμετώπιζε τέτοιες πιέσεις ο Ανδρέας Παπανδρέου και πώς
υποχωρούσε στην αντίδραση του λαού».

Από την πλευρά του ο κ. Διώτης παρατηρεί:

«Εμπαίζει τον λαόν η κυβέρνησις όταν επικαλήται απόφασιν του Συμβουλίου της
Επικρατείας διά να μη δεχθή την προαιρετικήν αναγραφήν του θρησκεύματος εις
τας ταυτότητας των ορθοδόξων Ελλήνων, διότι προ της αποφάσεως αυτής και επί εν
έτος, συνεχώς, και ο Πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος
είχαν δηλώσει, κατ’ επανάληψιν, ότι το θέμα των ταυτοτήτων έχει κλείσει
οριστικώς και αμετακλήτως και ότι δέχεται η κυβέρνησις διάλογον με την
Εκκλησίαν δι’ άλλα ζητήματα, όχι όμως και διά το ζήτημα των ταυτοτήτων.
Επομένως, η επίκλησις της αποφάσεως αυτής (αμφιβόλου ορθότητος) είναι μία
ακόμη λαομπαικτική ενέργεια της κυβερνήσεως, η οποία ερωτάται· εάν δεν
εμεσολάβει η απόφασις του ΣτΕ, μετά την επίσημον ανακοίνωσιν της συλλογής των
3.000.000 υπογραφών, θα είχε ικανοποιηθή το δίκαιον, αδάπανον και χωρίς να
αδική ουδένα παλλαϊκόν τούτο αίτημα της προαιρετικής αναγραφής του
θρησκεύματος εις τας ταυτότητας; Ουαί υμίν, φαρισαίοι υποκριταί.

Η θρασυτάτη αυτή υποκρισία γίνεται περισσότερον αηδιαστική, εάν ληφθή υπ’ όψιν
ότι υπάρχουν αποφάσεις του ΣτΕ, ακόμη και νόμοι, που δεν έχουν εφαρμοσθή και
δεν εφαρμόζονται, με ουσιαστικώτερον περιεχόμενον από εκείνο της αποφάσεως
περί ταυτοτήτων, της οποίας η μη εφαρμογή ουδένα αδικεί».