Ταρακουνούν την Αριστερά

Μετά τις διαδηλώσεις, ο προβληματισμός. Μετά τη Γένοβα, το θερινό
πανεπιστήμιο της Αρλ. Σ’ αυτή την πόλη της νοτιοανατολικής Γαλλίας, η οργάνωση
ATTAC (Ένωση για τη φορολόγηση των χρηματιστηριακών συναλλαγών προς βοήθεια
των πολιτών) πραγματοποίησε αυτήν την εβδομάδα το συνέδριό της.

«Απαραίτητη συγκομιδή» (σκίτσο του Πλαντύ από τη «Μοντ»)

Και έδειξε για μια ακόμη φορά ότι οι απόψεις της ενδιαφέρουν την «επίσημη»
Αριστερά και επηρεάζουν την κυβέρνηση.

Ο Γάλλος πρωθυπουργός Λιονέλ Ζοσπέν, μάλιστα, ανακοίνωσε χθες ότι θα ζητήσει
από την Ευρωπαϊκή Ένωση την επιβολή του «φόρου Τόμπιν» επί των
χρηματιστηριακών συναλλαγών, υπέρ του οποίου έχουν ταχθεί πολλές οργανώσεις σε
όλο τον κόσμο. Ο Γάλλος υπουργός Εθνικής Οικονομίας πάντως, ο Λωράν Φαμπιούς,
δεν συμφωνεί. Η ιδέα αυτή, λέει, είναι γενναιόδωρη, αλλά ανεφάρμοστη. Ο ίδιος
προτιμά τη φορολόγηση των διεθνών πωλήσεων όπλων, μια ιδέα που περιλαμβανόταν
ήδη στις διεκδικήσεις των Γάλλων κομμουνιστών από τη δεκαετία του ’70. Όπως
λέει σε συνέντευξή του στον Νουβέλ Ομπζερβατέρ, οι Ηνωμένες Πολιτείες,
η Βρετανία και η Γαλλία είναι υπεύθυνες για το 80% των πωλήσεων όπλων, η αξία
των οποίων φτάνει τα 20 με 45 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο.

Το ένα δεν αποκλείει το άλλο, λέει ο Μπερνάρ Κασέν, πρόεδρος της ATTAC. Ο
φόρος Τόμπιν περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη του συμβουλίου των Υπουργών
Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα διεξαχθεί στις 22 και 23 Σεπτεμβρίου
στη Λιέγη, και ο Κασέν ελπίζει να έχει ξεκινήσει μέχρι τότε μια δημόσια
συζήτηση όπου θα λάβει μέρος και ο Τζωρτζ Σόρος, υπέρμαχος της ιδέας…

Το βιβλίο

Το βέβαιο είναι ότι τόσο το Σοσιαλιστικό Κόμμα όσο και το Κομμουνιστικό Κόμμα
της Γαλλίας αναγκάζονται από την ATTAC και άλλες παρόμοιες οργανώσεις να
υιοθετήσουν πιο αριστερές θέσεις απέναντι στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.
Ο Ζοσπέν γράφει μάλιστα ένα βιβλίο για το θέμα, το οποίο θα κυκλοφορήσει το
φθινόπωρο. Όσο για τον Ρομπέρ Υ, ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος που μετέχει
στην κυβέρνηση, ζήτησε ξαφνικά την περασμένη Κυριακή μια «άλλη πολιτική»,
υποστηρίζοντας ότι η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση είναι «χλιαρή στους
στόχους και τρομερά ωχρή στα αποτελέσματα».

Παρ’ όλο που ο Υ δεν έχει χριστεί επισήμως υποψήφιος του κόμματός του (που
οργανώνει για πρώτη φορά εσωτερικές εκλογές) για τις προεδρικές εκλογές του
2002, είναι σαφές από την επίθεσή του αυτή ότι δεν θέλει να πληρώσει το κόστος
για τη συμμετοχή στην κυβέρνηση.