ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Μια ιδανική ανταλλαγή

Τρία χρόνια μετά τα «Στοιχειώδη Σωματίδια» (εκδ. ΕΣΤΙΑ), ο Μισέλ Ουελμπέκ
προκαλεί ξανά. Θίγοντας το κατ’ εξοχήν ταμπού της εποχής μας

Μισέλ Ουελμπέκ: το τρομερό «παιδί» της γαλλικής λογοτεχνίας κτύπησε ξανά

«Είναι αλήθεια τόσο καλές αυτές οι νεαρές μασέζ;» ρώτησε με ονειροπόλο ύφος ο
Ρενέ. «Αχ, αγαπητέ μου!» αναφώνησε ο Ρομπέρ εμφανώς συγκινημένος. «Πρόκειται
για θαύματα της φύσης! Αληθινά θαύματα! Και πού να δείτε την Πατάγια. Υπάρχει
ένα μέρος στην ανατολική ακτή αφιερωμένο ολοκληρωτικά στην πολυτέλεια και στην
ακολασία. Πρώτα ήλθαν οι Αμερικανοί, την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ.
Ακολούθησαν οι Άγγλοι και οι Γερμανοί. Τώρα αρχίζεις να βλέπεις Πολωνούς και
Ρώσους. Εκεί εξυπηρετούν όλο τον κόσμο, ικανοποιούν όλα τα γούστα:
ομοφυλόφιλους, ετεροφυλόφιλους, τραβεστί… Είναι τα Σόδομα και τα Γόμορρα
μαζί. Κι ακόμα καλύτερα, αφού υπάρχουν και λεσβίες. Θα σας πουν πολλοί για τις
Βραζιλιάνες ή για τις Κουβανές. Εγώ έχω ταξιδέψει πολύ, αγαπητέ, έχω ταξιδέψει
για το κέφι μου, και δεν διστάζω να σας το πω: για μένα, οι Ταϊλανδές είναι οι
καλύτερες ερωμένες στον κόσμο…».

Προβοκάτορας ή ταλαντούχος; Αυτό το ερώτημα επέστρεψε στους λογοτεχνικούς
κύκλους της Γαλλίας με αφορμή το νέο βιβλίο του Μισέλ Ουελμπέκ που κυκλοφορεί
σήμερα από τις εκδόσεις Flammarion με τον τίτλο «Plateforme». Ο ήρωας του
βιβλίου, που λέγεται κι αυτός Μισέλ, είναι ένας ξενέρωτος υπάλληλος του
γαλλικού υπουργείου Πολιτισμού που βλέπει το οικοδόμημα της ζωής του να
ανατρέπεται όταν συναντά στην Ταϊλάνδη μια αισθησιακή Γαλλίδα που εργάζεται
στον τομέα του τουρισμού και αναλαμβάνει την ξενάγησή του. Ο Μισέλ περνάει
καλά. Πληρώνει βέβαια κάτι παραπάνω (30.000 δρχ. για ένα πήδημα), αλλά
ομολογεί ότι αξίζει τον κόπο. Η εμπειρία του αυτή τον βοηθά επιπλέον να
συνειδητοποιήσει ότι η Δύση δεν ξέρει πια να αγαπά και ότι από αυτήν ακριβώς
την ανικανότητα γεννιέται ο σεξουαλικός τουρισμός ανάμεσα στον χορτασμένο αλλά
δυστυχή Βορρά και στην «άλλη πλευρά», όπου δισεκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν
από την πείνα και δεν έχουν άλλο να πουλήσουν από τα κορμιά τους. Είναι απλό,
εξαιρετικά απλό, συμπεραίνει. «Πρόκειται για μια κατάσταση ιδανικής
ανταλλαγής».

Ο πρώτος που κατήγγειλε τον συγγραφέα είναι ο Φιλίπ Γκλοαγκέν, διευθυντής της
γνωστής σειράς ταξιδιωτικών οδηγών Routard, για τους οποίους ο Ουελμπέκ
επιφυλάσσει στο βιβλίο του μόνο χλευαστικά σχόλια. Ο οδηγός της Ταϊλάνδης,
λέει κάποιος ήρωας της «Πλατφόρμας», χαρακτηρίζεται από χυδαίο ελιτισμό,
σεμνοτυφία και επιθετικό μαζοχισμό. «Είμαστε υπερήφανοι που τασσόμαστε κατά
της πορνείας στην Ταϊλάνδη, μια χώρα όπου πουλιούνται μικρά κορίτσια, όπου η
πόρνη ονομάζεται phoung ha kin, δηλαδή πεινασμένη, και όπου τα ινστιτούτα
μασάζ αποτελούν γιγαντιαία παζάρια σκλάβων», απαντά ο Γκλοαγκέν. Οι πωλήσεις
του βιβλίου αναμένεται να φτάσουν και πάλι στα ύψη.