Χρυσό στην Πόλη

Η ώρα των πανηγυρισμών για τους χρυσούς έφηβους του Τάσου Δούμπα

Έπαρση της ελληνικής σημαίας στον ψηλότερο ιστό χθες το απόγευμα στην
Κωνσταντινούπολη χάρις στα «χρυσά» παλικάρια του Τάσου Δούμπα, τα οποία
οδήγησαν την εθνική μας ομάδα πόλο των Εφήβων στον θρόνο των παγκόσμιων
πρωταθλητών.

Η αλυσίδα των επιτυχιών του ελληνικού πόλο συνεχίστηκε με τον πιο εντυπωσιακό
τρόπο στην Πόλη, όπου οι διεθνείς μας ύστερα από εκπληκτικές εμφανίσεις
στέφθηκαν παγκόσμιοι πρωταθλητές καταβάλλοντας στον τελικό την αντίσταση της
Κροατίας (8-7).

Η σωστή δουλειά που με επιμονή και υπομονή εφαρμόζεται ιδιαίτερα στις μικρές
ηλικίες, από την ομοσπονδία συνεχίζει να αποφέρει καρπούς και σε ένα ιδιαίτερα
παραγωγικό καλοκαίρι όπου προηγήθηκαν το χρυσό των Νεανίδων και το ασημένιο
των Νέων στα Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ήρθε η κορύφωση στην Κωνσταντινούπολη
από αυτά τα παιδιά, αρκετά από τα οποία θα εμπλουτίσουν με την παρουσία τους
την εθνική μας ομάδα των Ανδρών στο Ολυμπιακό τουρνουά του 2004.

«Το ό,τι ακούστηκε ο εθνικός μας ύμνος και μάλιστα στην Κωνσταντινούπολη
αναμφίβολα είναι κορυφαία στιγμή για όλους και μας κάνει υπερήφανους. Τα
παιδιά αγωνίστηκαν ως Έλληνες και αυτό τα λέει όλα. Είναι η μεγαλύτερη
επιτυχία στην ιστορία της ελληνικής υδατοσφαίρισης στην κατηγορία Εφήβων –
Νεανίδων» ήταν τα πρώτα λόγια του Τάσου Δούμπα, ο οποίος εξελίσσεται σε
συλλέκτη… μεταλλίων και μετά τα ασημένια στα Πανευρωπαϊκά Νέων και Εφήβων
πρόσθεσε και το χρυσό στη συλλογή του.

Είναι χαρακτηριστικό πως για πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής
υδατοσφαίρισης αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα κατέκτησε χρυσό μετάλλιο σε
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ενώ θυμίζουμε πως στους Άνδρες η εθνική μας ομάδα είχε
παίξει το 1997 στον τελικό του ΦΙΝΑ ΚΑΠ στην Αθήνα χάνοντας από τους
Αμερικανούς.

Οι διεθνείς μας επέδειξαν απίστευτο πάθος και ύστερα από έναν προκριματικό
όμιλο όπου έκαναν… ζέσταμα, άρχισαν τις εντυπωσιακές εμφανίσεις
αποδεικνύοντας πως είναι με διαφορά η καλύτερη ομάδα του κόσμου. Με το
επιβλητικό 10-6 απέκλεισαν τους Ρώσους στη φάση των «16» και στη συνέχεια πιο
εύκολα απ’ ό,τι δείχνει το τελικό σκορ (8-7) νίκησαν τους Αμερικανούς και
μπήκαν στην τετράδα. Η πανίσχυρη Ουγγαρία φάνταζε ανυπέρβλητο εμπόδιο, αλλά ο
εντυπωσιακός τρόπος με τον οποίο τούς αποκλείσαμε (9-5) δημιούργησε αίσθηση σε
όλους στην Κωνσταντινούπολη, για να έρθει ο τελικός κόντρα σε μία άλλη
υπερδύναμη του παγκόσμιου πόλο την Κροατία.

Η αντίπαλός μας που είχε διασύρει (10-5) τους Ιταλούς στον ημιτελικό και σε
ένα επεισοδιακό ματς είχε αποκλείσει τους Γιουγκοσλάβους στα προημιτελικά,
είχε τον τίτλο του φαβορί αλλά τα παιδιά του Τάσου Δούμπα δεν καταλάβαιναν
τίποτα. Με πάθος και τσαγανό προηγήθηκαν 7-4 και 8-6, φτάνοντας πανάξια στο
τελικό 8-7 και στο πρώτο τους χρυσό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, μετά το
ασημένιο στη Δουνκέρκη (1995) και το χάλκινο στην Αβάνα (1997).

Η σύνθεση της ελληνικής ομάδας: Πρωτονοτάριος, Ν. Κόχειλας, Χατζηδάκης,
Βαμβουνάκης 1, Χρ. Αφρουδάκης 3, Γ. Κόχειλας 1, Μιτελούδης, Θεοδωρόπουλος 1,
Ελμισιάν, Βλαζάκης, Ντούλος 1, Ντόσκας 1.

Είναι χαρακτηριστικό πως όλες αυτές τις ημέρες οι ουδέτεροι παρατηρητές
μίλαγαν με τα καλύτερα λόγια για την Εθνική μας (άψογη συμπεριφορά εντός και
εκτός κολυμβητηρίου), ενώ ο Χρήστος Αφρουδάκης, πρώτος σκόρερ του τελικού με
τρία γκολ, αναδείχθηκε σε πολυτιμότερο παίκτης της διοργάνωσης, αναμφίβολα μια
μεγάλη τιμή για ένα ακόμα μέλος της εκπληκτικής οικογένειας Αφρουδάκη με
ιδιαίτερη παράδοση στο πόλο.