Η Άγκυρα επιταχύνει τα προγράμματα εξοπλισμού

King Cobra. Τα τουρκικά επιθετικά ελικόπτερα King Cobra θα μπορούν να νικήσουν από μόνα τους ολόκληρη τη δύναμη των ελληνικών αρμάτων μάχης, χωρίς βοήθεια από τα τουρκικά άρματα. Δεξιά: Εκτόξευση αντιβαλλιστικού πυραύλου Arrow

Τη μείωση των εξοπλιστικών της προγραμμάτων είχε εξαγγείλει η Τουρκία προ
μηνών, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη σωρεία των οικονομικών της προβλημάτων.
Ωστόσο, και παρά την πίεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για περιορισμό
των δαπανών και του δημόσιου χρέους, οι εξαγγελίες αυτές δεν συνοδεύτηκαν από
συγκεκριμένες κινήσεις: στην «καλύτερη» περίπτωση η Άγκυρα ροκάνισε το χρόνο
συνεχίζοντας τα «ανατολίτικα παζάρια» ή ενέταξε κάποιες αποφάσεις στα
διπλωματικά της παιχνίδια.

Τώρα κάποια από τα «παγωμένα» προγράμματα… απογειώνονται ­ όπως η αγορά των
50 επιθετικών ελικοπτέρων ­ ενώ νέες αγορές εμφανίζονται από το πουθενά: Στις
τελευταίες περιλαμβάνεται το γιγαντιαίο συμβόλαιο ύψους 1 δισ. δολαρίων για τη
συμπαραγωγή 300 αυτοκινούμενων πυροβόλων από τη Νότιο Κορέα! Κι αυτά δεν είναι
τα μοναδικά, καθώς ο διεθνής ειδικός αμυντικός Τύπος βρίθει τέτοιων
περιπτώσεων τις τελευταίες εβδομάδες.

Είτε πρόκειται για ξαφνική επιτάχυνση παλαιών προγραμμάτων που είχαν ανασταλεί
είτε για προσθήκη νέων προτεραιοτήτων, οι κινήσεις αυτές της Άγκυρας
προβληματίζουν έντονα την Αθήνα. Και φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την
«σύγκρουση» των δύο τάσεων στην κυβέρνηση σχετικά με το ρυθμό υλοποίησης των
ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Οι αγορές όπλων που προωθεί η Άγκυρα για υπογραφή τις επόμενες ημέρες(!) ή
εβδομάδες, ακολουθούν επίσημες διαβεβαιώσεις Τούρκων αξιωματούχων στις αρχές
του μηνός ότι ετεροχρονίζονται εξοπλιστικά προγράμματα ύψους 31 δισ. δολαρίων
για μετά το 2007, ότι ακυρώνεται η αγορά αμυντικών δορυφόρων και μειώνεται στο
ελάχιστο η συνεργασία της Άγκυρας με το Ισραήλ. Όμως, όπως και άλλες φορές,
και εδώ πίσω από τις δημόσιες ανακοινώσεις κρύβονται «τρικ»: η ακύρωση του
προγράμματος για το δορυφόρο είναι τα «αντίποινα» της Άγκυρας στο Παρίσι για
την υπόθεση του ψηφίσματος για τη γενοκτονία των Αρμενίων και ο περιορισμός
της ισραηλινοτουρκικής συνεργασίας υποκρύπτει ψύχρανση σε διπλωματικό επίπεδο,
προσωρινού μάλλον χαρακτήρα.

Παρόμοια χρήση των προμηθειών είχε κάνει και παλιότερα: ο αριθμός τών προς
αγορά αρμάτων μάχης έχει κυμανθεί από 1.500 μέχρι 500 πολλές φορές ανάλογα με
την πίεση που ήθελε να ασκήσει σε ΗΠΑ και Γερμανία ­ η ίδια ασάφεια υπάρχει
και τώρα εμφανιζόμενη όμως ως «πάγωμα». Ανάλογος χειρισμός έγινε και στο
πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των τανκς Μ-60, ενώ μόνο το πρόγραμμα αγοράς φρεγατών
δείχνει να αναστέλλεται πραγματικά… Αντίθετα, η γραμμή παραγωγής των F-16
κινείται κανονικά, ενώ η Άγκυρα έχει μπει και στο νέο μαχητικό JSF των ΗΠΑ…

Όσον αφορά τη δήθεν μείωση του αεροπορικού στόλου των τουρκικών F-16 με
πωλήσεις ή ενοικιάσεις μεταχειρισμένων αεροσκαφών σε Ουγγαρία, Πολωνία,
Αυστρία (ή και Σκόπια!) η όλη ιστορία αποδεικνύεται ένα καλοσχεδιασμένο
«τρικ». Όπως αποκάλυψε πριν από τρεις ημέρες η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ»,
αφενός οι ΗΠΑ δεν δίνουν την άδεια για (μετα)πώληση F-16 για να μη χάσουν οι
ίδιοι τους πελάτες και αφετέρου η ενοικίαση ή πώληση θα γινόταν όχι για να
μειωθεί ο στόλος αλλά για να αποκτηθούν έσοδα προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η
κατασκευή 32 νέων F-16 «που περιμένουν στη σειρά», στη γραμμή παραγωγής της
Τουρκίας!

Ένα από τα «παγωμένα» προγράμματα της Άγκυρας ήταν αυτό της αγοράς
αυτοκινούμενων πυροβόλων 155 χιλ., καθώς η Γερμανία είχε αρνηθεί να πωλήσει τα
PzH 2000 λόγω καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Ξαφνικά,
και ενώ όλοι υπολόγιζαν ότι το πρόγραμμα είναι στην «κατάψυξη» τόσο το
βρετανικό «Jane’s» όσο και το αμερικανικό «Defence News» (πρώτο θέμα),
δημοσιεύουν πρόσφατα τη συμφωνία με την Ν. Κορέα ­ την χαρακτήρισαν μάλιστα
«ιστορική»!

Η σημασία του αριθμού της παραγγελίας (300) φαίνεται από μια απλή σύγκριση: η
Ελλάδα αγόρασε πριν από λίγες εβδομάδες μόλις 24 αντίστοιχα πυροβόλα
γερμανικής κατασκευής (PzH 2000)!

Παράλληλα με τα πυροβόλα η Άγκυρα επιταχύνει το πρόγραμμα αγοράς 145
αμερικανικών μαχητικών ελικοπτέρων King Kobra με σκοπό την υπογραφή της
σύμβασης για τα πρώτα 50 στις 22 Αυγούστου, ύψους 1,6 δισ. δολαρίων!

Η Άγκυρα, έπειτα από πίεση ανώτατων αξιωματούχων του τουρκικού στρατού να
επισπευσθεί η προμήθεια, δείχνει ότι αίρει τα εμπόδια που είχαν «κολλήσει» τη
σύμβαση. Τα εμπόδια αυτά δεν προέρχονταν, όπως ίσως υποθέσει κανείς, από τα
οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας ή από διάθεσή της να μειώσει τους
εξοπλισμούς, αλλά ακριβώς το αντίθετο!

Συγκεκριμένα, η Τουρκία απαιτούσε την ανάπτυξη ενός εξ ολοκλήρου τουρκικού
υπολογιστή αποστολών για τα ελικόπτερα. Ο υπολογιστής αυτός αποτελεί την
«ηλεκτρονική καρδιά» του αεροσκάφους και είναι το σύστημα με την υψηλότερη
τεχνολογία. Οι Αμερικανοί όμως αντέδρασαν, γιατί η μεθόδευση αυτή προέβλεπε τη
μεταφορά κρίσιμης τεχνογνωσίας στην Τουρκία, κάτι που δεν έχουν πράξει ακόμη
και με ορισμένους από τους πιο στενούς συμμάχους τους της Δυτικής Ευρώπης. Οι
συζητήσεις επαναλήφθηκαν στις αρχές Αυγούστου και, όπως προκύπτει από ρεπορτάζ
της αμερικανικής επιθεώρησης «Defence News», στις 6-12 Αυγούστου οι Τούρκοι
έκαναν αρκετά πίσω, έβαλαν νερό στο κρασί τους και βρέθηκε φόρμουλα η οποία
προβλέπει «μικρή τουρκική εμπλοκή» στην κατασκευή του υπολογιστή αποστολών.

Σε περίπτωση, πάντως, που η Τουρκία αποκτήσει τα 145 σύγχρονα μαχητικά
ελικόπτερα, όπως σχεδιάζει, θα έχει στα χέρια της μια τρομακτική δύναμη
κρούσης που θα μπορεί να χτυπήσει καίρια τον Ελληνικό Στρατό Ξηράς.
Χαρακτηριστικά μπορούμε να πούμε πως σε κάθε τουρκικό μαχητικό ελικόπτερο θα
αναλογούν περί τα 12 ελληνικά άρματα μάχης!

«Δίχτυ» στο Αιγαίο

Λίγες ημέρες μετά, το αργότερο στα μέσα Σεπτεμβρίου, η Άγκυρα προχωρεί και
στην αγορά ενός πανίσχυρου «πλέγματος» ηλεκτρονικής επιτήρησης στόχων στο
Αιγαίο, αξίας 500 εκατ. δολαρίων. Όπως αποκαλύπτει επίσης στο τελευταίο της
τεύχος η «Defence News», το πρόγραμμα προβλέπει την αναβάθμιση των αεροσκαφών
CN-235 που διαθέτει, με προηγμένους αισθητήρες, ραντάρ, ηλεκτρονικά συστήματα
ελέγχου και τον συνδυασμό τους με επίγεια κέντρα διοίκησης και ελέγχου. Τα
αεροσκάφη αυτά θα αναλάβουν αποστολές ναυτικής επιτήρησης και θα δημιουργήσουν
ένα αδιαπέραστο δίχτυ πάνω από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο
εντοπίζοντας και εγκλωβίζοντας στόχους για λογαριασμό τής Πολεμικής Αεροπορίας
και του Ναυτικού.

Τα αεροσκάφη αυτά θα λειτουργήσουν, σε κάποιον βαθμό, συμπληρωματικά των
τεσσάρων υπερπροηγμένων ιπτάμενων ραντάρ MESA, που αναμένεται να αποκτήσει
σύντομα η Τουρκία.

Επίσης, αξίζει εδώ να επισημανθεί το φιλόδοξο τουρκικό αμυντικό πρόγραμμα
«Ολοκληρωμένο Σύστημα Θαλάσσιας Επιτήρησης» (IMSS). Το πρόγραμμα αυτό
προβλέπει τη δημιουργία ενός δικτύου χερσαίων ηλεκτρονικών αισθητήρων, το
οποίο θα διασυνδέεται με τα τουρκικά πολεμικά πλοία σε πραγματικό χρόνο και θα
τους προσφέρει πλήρη εικόνα από το περιβάλλον του Αιγαίου.

«Χαρπούν»

Η έμφαση στο Αιγαίο και τους παράκτιους στόχους καταδεικνύεται και από τη
δημοσιοποίηση πριν από λίγες ημέρες (Site του Middle East Newsline) μιας ακόμη
αγοράς: Οι ΗΠΑ θα πωλήσουν στην Τουρκία σύντομα 4 συστοιχίες πυραύλων
«Χαρπούν» ενισχυμένων με ηλεκτρονικά αντίμετρα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον επίσης προκαλεί σε ειδικούς αναλυτές η προσπάθεια της
Τουρκίας να μπει στον πυρήνα των χωρών που προωθούν την στρατιωτικοποίηση του
Διαστήματος.

Στα τέλη του περασμένου χειμώνα, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας
ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας Εθνικής Διαστημικής Υπηρεσίας. Η υπηρεσία αυτή
θα ασχοληθεί με τη διαμόρφωση της εθνικής διαστημικής στρατηγικής της χώρας,
έτσι ώστε οι προμήθειες δορυφόρων να γίνονται στο πλαίσιο κάποιου μακρόχρονου
σχεδιασμού. Επίσης το τουρκικό Γενικό Επιτελείο αποφάσισε να αυξήσει τις
αρμοδιότητες της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας σχετικά με τον σχεδιασμό του
διαστημικού της προγράμματος και την προμήθεια της σχετικής τεχνολογίας. Η
τουρκική Λευκή Βίβλος για την Άμυνα δίνει μεγάλη έμφαση στο ρόλο της τουρκικής
Αεροπορίας, όσον αφορά την προμήθεια διαστημικής τεχνολογίας, λέγοντας ότι η
«Αεροπορία (Air Force Command) θα μεταφέρει τις επιθετικές και αμυντικές της
ικανότητες, καθώς και τις ικανότητες αναγνώρισης/επιτήρησης και έγκαιρης
προειδοποίησης στο Διάστημα».

Πληροφοριοκεντρικό στράτευμα

Όπως εξηγεί ο αμυντικός αναλυτής κ. Κώστας Γρίβας, οι πρόσφατες αυτές επιλογές
της Τουρκίας ­ πέραν των άλλων τρεχόντων ­ δείχνουν πως η Τουρκία παρακολουθεί
πολύ στενά τις εξελίξεις στην πολεμική τέχνη και αναπτύσσει ένα στράτευμα όχι
μόνο προηγμένης τεχνολογίας αλλά και προηγμένης επιχειρησιακής αντίληψης.
Επίσης, δείχνουν πως η αναβάθμιση των πολεμικών ικανοτήτων της Τουρκίας και οι
συνεπακόλουθοι κίνδυνοι για την Ελλάδα είναι ένα σχεδόν μη αντιστρέψιμο
γεγονός το οποίο δεν επηρεάζεται από τις όποιες οικονομικές δυσχέρειες της
γειτονικής μας χώρας. Επίσης, προσθέτει, ότι με την αναβάθμιση αυτή των
τουρκικών πολεμικών ικανοτήτων η Τουρκία μεταβάλλει σιγά αλλά αποφασιστικά το
στράτευμά της σε πληροφοριοκεντρικό και καθιστά αναχρονιστικούς τούς μέχρι
σήμερα συσχετισμούς ισχύος.

Πανίσχυρο σύστημα αεράμυνας εναντίον των «κακών» χωρών

Το συμβόλαιο. Η Άγκυρα συμφώνησε τη συμπαραγωγή 300 αυτοκινούμενων πυροβόλων από τη Νότιο Κορέα

Μια κοινή αμερικανο-ισραηλινο-τουρκική άσκηση, που έγινε πριν από λίγες
εβδομάδες στην Τουρκία, αποκαλύπτει έναν από τους νέους τομείς
δραστηριοποίησης της Άγκυρας στον εξοπλιστικό τομέα.

Ο «Αετός της Ανατολίας», όπως ονομαζόταν η άσκηση, επικεντρωνόταν στην τριμερή
συνεργασία στην αντιβαλλιστική άμυνα και επιβεβαιώνει όχι μόνο την εμμονή της
Ουάσιγκτον σ’ αυτήν, αλλά και τους γεωπολιτικούς της συμμάχους.

Ως γνωστόν, η άμυνα εναντίον βαλλιστικών πυραύλων που μπορούν να εκτοξεύσουν
διάφορα «απείθαρχα κράτη» (rogue countries όπως αναφέρονται στα διάφορα
επίσημα αμερικανικά κείμενα), αποτελεί βασική παράμετρο της αμερικανικής
παγκόσμιας στρατηγικής για τα επόμενα χρόνια.

Στο πλαίσιο της νέας γεωστρατηγικής πραγματικότητας, η Τουρκία έχει αποκτήσει
μια ιδιαίτερη σπουδαιότητα για την αμερικανική στρατηγική, καθώς, όπως
επισημαίνει ο αμυντικός αναλυτής κ. Κ. Γρίβας, είναι η μόνη χώρα στον πλανήτη
που συνορεύει με τρία από τα «απείθαρχα κράτη», και συγκεκριμένα με το Ιράν,
το Ιράκ και τη Συρία. Μπορεί δηλαδή να χρησιμοποιήσει το έδαφός της ως
πυραυλική βάση αναχαίτισης και ασπίδα προστασίας για τις ΗΠΑ.

Πέραν από τις τεράστιες μακροπρόθεσμες συνέπειες που ενδέχεται να έχει η
γεωπολιτική αυτή «αναβάθμιση» της Τουρκίας στην αμερικανική στρατηγική, έχει
και ορισμένες άλλες πολύ πιο απτές παραμέτρους.

CN 235. Ένας αριθμός από τα μέσα μεταφορικά αεροσκάφη CN 235, που διαθέτει η Τουρκία, θα μετατραπούν σε αεροσκάφη θαλάσσιας επιτήρησης

Συγκεκριμένα, η Τουρκία αναμένεται σύντομα να συνεργαστεί με το Ισραήλ για το
αντιβαλλιστικό σύστημα «Arrow 2», το οποίο θεωρείται από τα πιο προηγμένα στον
κόσμο και αναπτύσσεται από ισραηλινές και αμερικανικές εταιρείες.

Ο «Αετός της Ανατολίας» είναι μια ουσιαστική δοκιμή συνεργασίας, παρά την
πρόσφατη διαβεβαίωση τούρκων αξιωματούχων ότι μειώνεται στο ελάχιστο το κόστος
της αμυντικής συνεργασίας Τουρκίας – Ισραήλ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόκτηση ενός προηγμένου πυραυλικού αντιβαλλιστικού
συστήματος από την Τουρκία δεν στρέφεται μόνο κατά των (υποτιθέμενων)
βαλλιστικών οπλοστασίων των ανατολικών γειτόνων του.

Με πρόσχημα τον κίνδυνο από τις «κακές» χώρες οι Τούρκοι αποκτούν ένα
πανίσχυρο σύστημα αεράμυνας, μπροστά στο οποίο τα ελληνικά Patriot και S-300
μοιάζουν με παιχνιδάκια και (θεωρητικά) αδρανοποιούν σε μεγάλο βαθμό τις
δυνατότητες αποτροπής της Ελληνικής Αεροπορίας.