Το πιστόλι μπλόκαρε, ο ασύρματος σίγησε…

Θέλει μία ώρα, πάνω κάτω, για να αλλάξει ο μήνας. Ύστερα από έξι μήνες
αναζητήσεων σε όλη τη χώρα, οι αστυνομικοί, που έχουν εντοπίσει το κρησφύγετο
του Πάσσαρη στην καρδιά της Αθήνας, βλέπουν λίγο μετά τις 10.30 το βράδυ τον
Πάσσαρη να ανεβαίνει στην πολυκατοικία της οδού Ιππάρχου. Οι άνδρες των ΕΚΑΜ
έχουν οπλίσει.

Τον Πάσσαρη, που μετά βίας διακρίνεται από τη μισάνοιχτη πόρτα, σημαδεύει ένα
9άρι πιστόλι, κυρίως όμως ένα αυτόματο όπλο ΜΡ5. «Δημήτρη, τι έγινε;», ρωτάει
υποψιασμένος ο Πάσσαρης που προτείνει το δικό του Smith-Wesson των 9
χιλιοστών, αναζητώντας τον γνώριμο από τις φυλακές Κορυδαλλού Πολυδωρόπουλο
που τον φιλοξενεί, μαζί με τον Ρουμάνο φίλο του Μάριο Ραντουκάν.

Είτε υποψιασμένος είτε προνοητικός, ο Πάσσαρης δεν κάνει βήμα. Δεν μπαίνει
αυθόρμητα στο διαμέρισμα για να πέσει στα χέρια των ΕΚΑΜ. Ο αιφνιδιασμός, που
αποτέλεσε τον κύριο γνώμονα στον σχεδιασμό της αστυνομικής επιχείρησης, είχε
πάει… περίπατο.

«Αστυνομία, ακίνητος», φωνάζει ο επικεφαλής των ΕΚΑΜ, ο οποίος τον σημαδεύει
με το ΜΡ5, το αυτόματο όπλο που με την διατρητική του ικανότητα μπορεί να…
ξηλώσει την πόρτα από τις πολυάριθμες βολές. Κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί ποτέ,
προκαλώντας εκ των υστέρων την αντίδραση των θερμοκέφαλων αστυνομικών που θα
ήθελαν να γεμίσει ο τόπος από κάλυκες…

Έξι σφαίρες έπεσαν όλες κι όλες. Τρεις από το 9άρι πιστόλι και τρεις από το
αυτόματο όπλο. Στην πιο κρίσιμη στιγμή, το ΜΡ5 σίγησε, έπαθε εμπλοκή, δίνοντας
την ευκαιρία στον Πάσσαρη να γίνει καπνός.

Αυτό ανέφεραν στα «ΝΕΑ» άνδρες των ΕΚΑΜ, οι οποίοι λίγα λεπτά μετά την
ανεπιτυχή επιχείρησή τους, με σκυμμένα κεφάλια, μίλησαν για την «τυχερή νύχτα»
του Πάσσαρη στο πηγαδάκι που σχημάτισαν με τον προϊστάμενό τους. Η άρτια
προετοιμασία των ΕΚΑΜ, δεν θα επιβεβαιωθεί ποτέ. Η αποφασιστικότητά τους να
συλλάβουν ζωντανό τον υπ’ αριθμόν ένα κρατούμενο, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη
ζωή τους, στιγματίστηκε από την πρωτοφανή αποτυχία της αστυνομικής
επιχείρησης. Ενώ γνώριζαν ότι ο Πάσσαρης κυκλοφορούσε με μια χειροβομβίδα και
δύο πιστόλια, δέχθηκαν να βρεθούν αντιμέτωποι, κλεισμένοι σε ένα δωμάτιο, και
όχι ακροβολισμένοι σε υπαίθριο χώρο, όπως θα συμβούλευαν στους ανωτέρους τους.

Η ατυχία των ανδρών των ΕΚΑΜ, ήταν η σωτηρία του Πάσσαρη. Δύο από τις σφαίρες
θα βρουν το πιστόλι του Πάσσαρη. Η μία εξοστρακίστηκε, ενώ η άλλη σφηνώθηκε
στο γεμιστήρα του πιστολιού του. Στον πανικό που ακολουθεί, η ομάδα προσπαθεί
σε διάταξη μάχης να εντοπίσει τον Πάσσαρη στους διαδρόμους και στο
κλιμακοστάσιο της πολυκατοικίας. Τα βήματά τους είναι προσεκτικά, όπως
επιβάλλουν οι κανόνες ασφαλείας. Ο Πάσσαρης όμως είχε γίνει καπνός.

Ο άνδρας των ΕΚΑΜ, που χειρίζεται το σύστημα ενδοεπικοινωνίας, δεν θα
ενημερώσει το Κέντρο Επιχειρήσεων ότι ο Πάσσαρης διέφυγε, προκειμένου να του
φράξουν το δρόμο. Ο φορητός ασύρματος, με το μικρόφωνο και το ακουστικό
ενσωματωμένα στο αλεξίσφαιρο κράνος του – που του επιτρέπουν να έχει ελεύθερα
τα χέρια του – θα σιγήσει. «Δεν είχε σήμα», θα πει στους ανωτέρους του, όταν
αυτοί, σε έξαλλη κατάσταση, θα του ζητήσουν το λόγο για την δραματική
καθυστέρηση που επέδειξε να τους ενημερώσει. Σύμφωνα με άνδρες των ΕΚΑΜ, ο
επιφορτισμένος με την ενδοεπικοινωνία της επίλεκτης ομάδας θα αναγκαστεί να
ενημερώσει το Κέντρο Επιχειρήσεων με κινητό τηλέφωνο.

Ήταν όμως αργά. Ο Πάσσαρης, εμφανώς πληγωμένος, θα απομακρυνθεί κουτσαίνοντας
μπροστά από τους δύο παρατηρητές της Ασφάλειας, οι οποίοι μέσα από το ειδικά
διαμορφωμένο βαν, που βρίσκεται σε απόσταση 30 μέτρων, θα αρκεστούν στην…
περιγραφή της δεύτερης απόδρασής του!