Αποκάλυψη τώρα για βόμβες του ’70

Τους κρίκους σύνδεσης ελληνικής και ιταλικής ΚΥΠ, χούντας και Ιταλών
νεοφασιστών με την ανοχή ­ τουλάχιστον ­ του ΝΑΤΟ, τις δεκαετίες του ’60 και
του ’70, αποκαλύπτει ο Ιταλός δικαστής που εξάρθρωσε ακροδεξιές ομάδες στη
γειτονική χώρα και συμμετείχε στις τελευταίες φάσεις της ανάκρισης για τις
Ερυθρές Ταξιαρχίες.

Γκουίντο Σαλβίνι. Πριν από λίγο καιρό καταδικάστηκαν σε ισόβια πολλοί Ιταλοί νεοφασίστες για τη βομβιστική ενέργεια του 1969 στην Πλατεία Φοντάνα του Μιλάνου, με τους 17 νεκρούς. Ο Ιταλός δικαστής θα μιλήσει σήμερα στο δημαρχείο Χανίων για τη συνεργασία των νεοφασιστών με την ελληνική ΚΥΠ της χούντας

Ο δρ Γκουίντο Σαλβίνι, δύο μόλις μήνες μετά την καταδίκη σε ισόβια αρκετών
Ιταλών νεοφασιστών για τη βομβιστική ενέργεια του 1969 στην Πλατεία Φοντάνα
του Μιλάνου, με τους 17 νεκρούς, βρίσκεται από χθες στα Χανιά, όπου και θα
μιλήσει σήμερα στο δημαρχείο της πόλης.

Η «ελληνική πτυχή»

Μέσα από την πολύχρονη έρευνά του ­ άρχισε το 1984 ­ ο δρ Σαλβίνι διέκρινε,
εντόπισε και επιβεβαίωσε με τις πρόσφατες καταδικαστικές αποφάσεις και την
«ελληνική πτυχή» του «μικρού εμφυλίου», που το 1969-80 συγκλόνισε με
βομβιστικές ενέργειες τη γειτονική χώρα αφήνοντας πίσω του 150 νεκρούς. Γι’
αυτήν, άλλωστε, την «ελληνική πτυχή» βρίσκεται στην Ελλάδα, καθώς σήμερα
παρουσιάζει το βιβλίο τού ιστορικού, συγγραφέα και αναλυτή πληροφοριών κ.
Νίκου Κλειτσίκα «Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα και ο αντιδικτατορικός αγώνας
στην Ιταλία», σε ένα μεγάλο μέρος του οποίου αποκαλύπτεται με εντυπωσιακά
στοιχεία ο ρόλος των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών και της χούντας στην
εκπαίδευση και στη δράση των νεοφασιστών της Ιταλίας.

Προσπάθεια αποσταθεροποίησης

Ο κ. Σαλβίνι, που μίλησε χθες στα «ΝΕΑ» τηλεφωνικά, αποκαλύπτει νέα
συγκλονιστικά στοιχεία για την «ελληνική πτυχή», αλλά και τον ρόλο του ΝΑΤΟ,
των αμερικανικών βάσεων στην Ιταλία και των ιταλικών και ξένων μυστικών
υπηρεσιών στην προσπάθεια αποσταθεροποίησης της ιταλικής δημοκρατίας τις
δεκαετίες ’60 και ’70.

Κατά τον δικαστή του Δικαστηρίου του Μιλάνου, η έκταση των τρομοκρατικών
ενεργειών την περίοδο εκείνη (βόμβες σε Φλωρεντία, Καλαβρία, Μπολόνια,
Μπρέσια, Μιλάνο κ.α.) αποσκοπούσε στο να δημιουργήσει κατάσταση αβεβαιότητας,
η οποία, όπως θα εξηγήσει σήμερα, θα έπειθε την κοινή γνώμη ότι όχι μόνο δεν
είναι δυνατή καμιά αλλαγή σε προοδευτική κατεύθυνση, αλλά πως είναι αναγκαία
μια αυταρχική στροφή. «Αυτές οι σφαγές έπρεπε να λειτουργήσουν ως πυροκροτητής
για ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ιταλία παρόμοιο με εκείνο που είχε γίνει
στην Ελλάδα το ’67 ή, τέλος πάντων, για τον περιορισμό των συνταγματικών
δικαιωμάτων». Πολύ συχνά, όπως διαπίστωσε από τις έρευνές του ο κ. Σαλβίνι,
ήταν οι ίδιες οι αστυνομικές αρχές ή οι μυστικές υπηρεσίες που δυσκόλευαν τις
έρευνες και εξαφάνιζαν στοιχεία. Οι νέες έρευνες του Ιταλού δικαστή έφεραν
αποτελέσματα και, αφού αποδεσμεύτηκαν αρχεία, αποκαλύφθηκε ότι οι βομβιστικές
ενέργειες έγιναν κυρίως από τη «Νέα Τάξη», ότι ήταν υπό την προστασία
μηχανισμών των ιταλικών και ξένων μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες, σε ορισμένες
περιπτώσεις, απέδιδαν την ευθύνη σε μικρές ομάδες της άκρας Αριστεράς.

Προβοκάτσια

Μια τέτοια προβοκάτσια, με θύμα και έναν Έλληνα φοιτητή, στο Καμερίνο της
Περούτζια αποκαλύπτει για πρώτη φορά ο κ. Σαλβίνι, που θεωρεί ότι στήθηκε για
να πληγούν κύκλοι της ελληνικής αντίστασης κατά της χούντας. «Θα σας αποκαλύψω
την ιστορία αυτή», λέει στα «ΝΕΑ», «αλλά για την αυριανή (σημερινή) ομιλία μου
έχω μια έκπληξη: Θα πω την ιστορία του διπλού πράκτορα “Ηρόδοτου”, τον ρόλο
του στη σφαγή του Μιλάνου και τη ρίζα της υπόθεσης, που φθάνει στην… Κρήτη
κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου!».

Οπλοστάσιο

Η προβοκάτσια του Καμερίνο στήθηκε το 1972 ­ και τα στοιχεία της, όπως λέει ο
κ. Σαλβίνι, αποκαλύφθηκαν σταδιακά: Σε μια ξαφνική έρευνα δεδομένης επιτυχίας,
οι καραμπινιέροι ανακάλυψαν σε ένα αγροτόσπιτο ένα οπλοστάσιο με εκρηκτικά,
ένα πολυβόλο, υλικό για αντάρτικο πόλεως και κλεμμένες ταυτότητες. Βρέθηκε,
επίσης, ένα κρυπτογράφημα που υποδείκνυε τους στόχους και τους συντονιστές τής
δήθεν ανατρεπτικής ομάδας με ελληνικά και ιταλικά ονόματα. Το κωδικοποιημένο
έγγραφο αποκρυπτογραφήθηκε, όπως ήταν φυσικό, αμέσως και άρχισαν έρευνες.
Έτσι, αφηγείται ο κ. Σαλβίνι, κατηγορήθηκαν ως υπεύθυνοι του οπλοστασίου και
οργανωτές της ένοπλης ομάδας τρεις νεολαίοι Ιταλοί της περιοχής και ο Έλληνας
Αθανάσιος Τσούκας ­ αντιχουντικός φοιτητής. Αυτοί οι 4 νεολαίοι της Αριστεράς,
λέει ο κ. Σαλβίνι, υπέστησαν μια δυσφημιστική εκστρατεία από τον Τύπο και μόνο
το 1977, έπειτα από μακροχρόνιο αγώνα, αθωώθηκαν.

Τα έβαλαν οι καραμπινιέροι

Η συνέχεια είναι εκπληκτική. Όπως την αφηγείται ο κ. Σαλβίνι, στις νέες
έρευνες έπειτα από τόσα χρόνια αποδείχθηκε, χάρη στη μαρτυρία ενός πρώην
στελέχους των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών και ενός δεξιού στοιχείου που
εργαζόταν για τέτοιους μηχανισμούς, ότι τα όπλα και τα εκρηκτικά είχαν
τοποθετηθεί στο αγροτόσπιτο από τους ίδιους τους καραμπινιέρους και ότι το
κρυπτογράφημα είχε ετοιμαστεί από ειδικούς των μυστικών υπηρεσιών, ώστε να
οδηγήσουν τις έρευνες της Δικαιοσύνης στον δικό τους στόχο.

Ποιος ήταν αυτός; «Απλώς, αυτό που συνέβη επέτρεψε στον συντηρητικό Τύπο να
ανακινήσει τον κίνδυνο εξέγερσης και στους περισσότερο φανατικούς να
επικαλεσθούν μια αναρχική στροφή», εξηγεί.

Από την υπόθεση «Ηρόδοτος» αποδείχθηκε καθαρά ότι στρατευμένος στη «Νέα Τάξη»
εκπαίδευε μέλη της στα εκρηκτικά και ταυτόχρονα πληροφορούσε για τις εξελίξεις
στις αμερικανικές βάσεις του Βένετο, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν…

Στην Κέρκυρα

Ο Ιταλός δικαστής χαρακτηρίζει ως μία από τις σημαντικότερες προσπάθειες
πραξικοπήματος στην Ιταλία αυτή της 8.12.70 που ήταν καθοδηγούμενη από έναν
πρώην αρχηγό του στρατού, τον Junio Valerio Borghese. Όπως αποκαλύπτεται για
πρώτη φορά στο βιβλίο του Κλειτσίκα, λέει ο Σαλβίνι, ο Borghese είχε
εκπαιδεύσει πολλούς από τους ανθρώπους του σε μια βάση στην Κέρκυρα, υπό την
προστασία των Ελλήνων πραξικοπηματιών.

Όπως πιστεύει ο κ. Σαλβίνι, οι αμοιβαίες επιδράσεις, εκείνα τα χρόνια, μεταξύ
της ελληνικής και της ιταλικής πραγματικότητας υπήρξαν βαθιές, γιατί οι δύο
χώρες ήταν γειτονικές, και στις δύο υπήρχαν αναπτυσσόμενες προοδευτικές
δυνάμεις που αμφισβητούσαν τις υπάρχουσες ισορροπίες και γιατί οι δύο χώρες
βρίσκονταν σε περιοχή με μεγάλο στρατηγικό ενδιαφέρον για το ΝΑΤΟ.

Σε ισόβια

Η αμοιβαιότητα αυτή κατά τον Ιταλό δικαστή προκύπτει ενδεχομένως και από την
πιο επικίνδυνη σφαγή, αυτή της πλατείας Φοντάνα, για την οποία τον περασμένο
Ιούνιο καταδικάστηκαν σε ισόβια αρκετοί νεοφασίστες.

Τότε (1969) η σφαγή είχε αποδοθεί από αρκετούς σε ομάδες της Αριστεράς. Ο
δικαστής Σαλβίνι, που αποκάλυψε την αλήθεια, δίνει την ενδεχόμενη «ελληνική
πτυχή». Την ημέρα της έκρηξης (12.12.69) κρινόταν η ελληνική χούντα στο
Συμβούλιο της Ευρώπης και η προεδρία της Ιταλίας ήταν ο κύριος παράγοντας
ισορροπίας. Ίσως, λέει ο κ. Σαλβίνι, σπέρνοντας τρόμο και αναρχία στην Ιταλία,
είχαν στόχο την αλλαγή της θέσης της ­ είχε ταχθεί υπέρ της αποβολής της
Ελλάδας. Ίσως με αυτές τις τρομοκρατικές ενέργειες είχαν στόχο να πείσουν
μέρος του πολιτικού και στρατιωτικού ιταλικού κόσμου πως μόνο η «αποκατάσταση
της τάξης», χάρη σε μια στρατιωτική επέμβαση όπως είχε γίνει στην Ελλάδα το
1967, μπορούσε να σώσει την Ιταλία από το χάος.

Στην ουσία, συνεχίζει, το μήνυμα μπορούσε να είναι: Κάντε όπως εμείς ή θα
βρεθείτε σε μια κατάσταση εμφυλίου πολέμου. Θα μπορούσε επίσης να είναι: Μη
χάνετε χρόνο με την αποβολή της Ελλάδας από την Ευρώπη, αλλά μιμηθείτε τις
επιλογές της.