[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Η ζωή μας κύκλους κάνει, και η κρίση στο ΠΑΣΟΚ ακριβώς το ίδιο. Κύκλους.
Μικρούς, μεγαλύτερους, μεσαίους. Αυτός που κάνει αυτή την περίοδο είναι από
τους μεγαλύτερους. Δύο δημοσκοπήσεις, την ίδια ημέρα, να φέρνουν τη Δεξιά και
τον Καραμανλή έξω από την πόρτα σου, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι κεραμίδα
κατακέφαλα, ανάλογη με αυτή που έφαγε ο βασιλεύς Πύρρος κόβοντας βόλτες στο
Άργος, και αποχαιρέτησε με τόσο πεζό τρόπο μια πολύ αξιόλογη καριέρα ως
πολέμαρχος και κατακτητής. Θα μου πεις, δεν το περίμεναν; Δεν το ήξεραν; Δεν
καταλάβαιναν ότι κάτι δεν πάει καλά; Η αλήθεια είναι ότι είχαν μια ανασφάλεια
για το πώς τους αντιμετωπίζει η κοινωνία, αλλά δεν περίμεναν ότι θα τους είχε
γυρίσει την πλάτη και τόσο πολύ. Διότι το κακό με τους πολιτικούς είναι
ακριβώς αυτό. Την πατάνε όπως οι απατημένοι σύζυγοι. Βλέπουν τελευταίοι αυτό
που οι άλλοι έχουν διαπιστώσει από καιρό και κρυφογελούν πίσω από την πλάτη
τους…

Ή στραβός είναι ο γιαλός…

Ο Πρωθυπουργός πάλι δεν το προσλαμβάνει έτσι το θέμα. Πιστεύει ότι η κυβέρνηση
και ο ίδιος πορεύονται μια χαρά, αλλά στραβός είναι ο γιαλός! Αυτό φταίει. Εν
προκειμένω ευθύνονται οι εταιρείες δημοσκοπήσεων που εξάγουν τέτοια αναληθή
συμπεράσματα, τόσο παραπλανητικά και εκτός πραγματικότητας. Και ευθύνονται και
εκείνοι που τις δημοσιεύουν (θα έπρεπε να τις κρύβουν, κατά την άποψή του!).
Το βλέπετε κι εσείς, άλλωστε. Η κυβέρνηση λειτουργεί καλά και…
αποτελεσματικά. Λέμε τώρα ένα παράδειγμα: Μήπως δεν αντιμετωπίσθηκε αμέσως η
απεργία των γιατρών του ΙΚΑ; Πώς; Όχι και τόσο αμέσως; Εντάξει τώρα, κάνετε κι
εσείς ολόκληρο θέμα για 30 ημέρες ­ τόσο χρειάσθηκε ο κ. Σημίτης για να
ασχοληθεί προσωπικά με το θέμα. Άλλωστε, πού να βρει τον χρόνο, είχε τόσα στο
μυαλό του εν όψει του Συνεδρίου. Το είπαμε, το έχουμε γράψει, θα το
επαναλάβουμε προς εμπέδωση: τα προβλήματα της χώρας ωχριούν μπροστά στα
προβλήματα που δημιουργεί η εσωκομματική αντιπολίτευση (είναι η πεποίθηση των
εκσυγχρονιστών). Τι να σου κάνει λοιπόν και ο κ. Σημίτης;

Το κέντρο της γης…

Τους παρακολουθούσα να συζητούν στους διαδρόμους του “Καραβελ”, και κάθε τόσο
έμπαινα στην αίθουσα “Μακεδονία” όπου συνεδρίαζε η Κεντρική Επιτροπή. Τους
άκουγα μετά μεγίστης προσοχής να ομιλούν, και δεν πίστευα στ’ αυτιά μου.
Ξεκινούσαν από τη βασική εκτίμηση ότι α) το κέντρο της γης είναι η Αθήνα, β)
το κέντρο της χώρας είναι το “Κάραβελ” γ) οι ίδιοι είναι πρωταγωνιστές των
παγκόσμιων και εγχώριων εξελίξεων. Αυτά από τους 150-160 που ήταν παρόντες από
τα μέλη της Κ.Ε. Άλλοι τόσοι ήταν οι αστυνομικοί, οι παρατρεχάμενοι γενικώς,
κάτι περίεργοι, και οι τεχνικοί των ραδιοτηλεοπτικών μέσων με τους
δημοσιογράφους. Αυτά μέσα, στη δροσιά ­ ας είναι καλά τα κλιματιστικά του
ξενοδοχείου, και είναι καλά!

Δεν ήξεραν, δεν ρώτησαν

Έξω από το “Κάραβελ”, με το θερμόμετρο να παίζει κρυφτό με τους σαράντα
βαθμούς υπό σκιάν, κόσμος στριμωγνόταν στα λεωφορεία, πολίτες ήταν
μποτιλιαρισμένοι στα αυτοκίνητά τους, ασθενείς έτρεχαν απέναντι στο “Συγγρού”,
ηλικιωμένες κυρίες προσπαθούσαν να διαφύγουν από τον καύσωνα κρατώντας
ομπρέλες. Ο καθένας με τα προβλήματά του. Ένας από τους μέσα δεν βγήκε έξω να
ρωτήσει αυτούς τους πολίτες αν τους ενδιαφέρει που το ΠΑΣΟΚ οδεύει σε
Συνέδριο, και πως εκείνη την ώρα συνεδρίαζε η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος.
Κρίμα. Γιατί θα εισέπρατταν ένα μεγαλοπρεπές “όχι”, και θα καταλάβαιναν πως
ανεξάρτητα από τις δημοσκοπήσεις, άμα δεν έχεις επαφή με την πραγματικότητα
είσαι χαμένος από χέρι, και χαρήκαμε πολύ, σας γνωρίσαμε…

Οι «απέναντι»

Στην ίδια Κεντρική Επιτροπή παρακολούθησα με εύλογο ενδιαφέρον τον καβγά του
προέδρου της Βουλής Απόστολου Κακλαμάνη με το μέλος της Κ.Ε. Γιώργο
Παναγιωτακόπουλο και αντικείμενο το πολύ ενδιαφέρον, για τον πολύ κόσμο, θέμα
“ποιος είναι πιο πολύ ΠΑΣΟΚ από τον άλλο”. Νικητής δεν ανεδείχθη. Αλλά είναι
χρήσιμο να αναφερθεί ­ επειδή άκουσα να επικαλείται ο εις εκ των δύο χιλιάδες
εργατοώρες(!) στο ΠΑΣΟΚ, λες και η Κεντρική Επιτροπή είναι παράρτημα του…
ΟΑΕΔ ­ ότι η επίκληση μιας προσφοράς σ’ αυτό το πράγμα που λέγεται ΠΑΣΟΚ δεν
μπορεί να αποτελεί άλλοθι και για ό,τι λέμε. Ή κάνουμε. Κρινόμαστε για τις
πράξεις και τις απόψεις μας. Κι αυτές οι απόψεις, τι να κάνουμε, αποπνέουν
υστεροβουλία, ιδιοτέλεια και έναν προφανή ωφελιμισμό. Στοιχεία για τα οποία
ευθύνεται βέβαια και ο Κώστας Σημίτης. Διότι αν δεν είχε εφαρμόσει την
αποπαπανδρεοποίηση στο ΠΑΣΟΚ, και άφηνε τον κύριο Παναγιωτακόπουλο στη θέση
του, να του οργανώνει συγκεντρώσεις, θα τον είχε δίπλα. Όχι απέναντι…

Δεξίωση άνευ λόγου

Τη Δευτέρα που μας πέρασε, όλοι οι πολιτικοί συντάκτες, όπως και περί τους
5.000 συμπολίτες μας, είχαν προσκληθεί στη δεξίωση που έδινε ο Γιώργος
Πανταγιάς στον Ναυτικό Όμιλο Ελλάδος (πρώην ΒΝΟΕ, ήτοι Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο
Ελλάδος). Για λόγους που δεν είναι απολύτως κατανοητοί ο Γ. Πανταγιάς, που
είναι ένας έξυπνος άνθρωπος, επέλεξε αυτή την περίοδο της κρίσης για το ΠΑΣΟΚ
και την κυβέρνηση να δώσει μια δεξίωση γιγαντιαίων διαστάσεων. Τα ερωτήματα
που προκύπτουν είναι πολλά για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία του συμβούλου του
Πρωθυπουργού, η οποία γνώρισε μια πολύπλευρη δημοσιότητα αν κρίνω από το
πλήθος των φωτογραφιών που δημοσιεύθηκαν στον Τύπο…

Το μυρμήγκι έβγαλε φτερά

Αποφεύγω να υπεισέλθω σε όσα αφορούν το υλικό μέρος αυτής της ιστορίας (ο
αναγνώστης κ. Κ. Μπ. μού τηλεφώνησε για να με ενημερώσει ότι γαμήλια δεξίωση
στον ίδιο ακριβώς χώρο με 400 καλεσμένους ­ στου Πανταγιά ήταν 2.000 άτομα ­
κόστισε πρόσφατα 22 εκατομμύρια δρχ.), και στέκομαι μόνο στα πολιτικά. Ήθελε
να δώσει μια νότα αισιοδοξίας στη χειμαζόμενη κυβερνητική παράταξη; Ήθελε να
υποδηλώσει ότι θέτει υποψηφιότητα για βουλευτής της Β’ Πειραιώς, όπως διάβασα
κάπου; Ήθελε να αποδείξει ότι εξακολουθεί να παραμένει ισχυρός, κόντρα στις
φήμες που τον θέλουν αποδυναμωμένο; Αγνοώ. Δράττομαι όμως της ευκαιρίας να
επικαλεσθώ και πάλι τη σοφία της γιαγιάς μου της Αρετούλας, που συνηθίζει να
παρατηρεί ότι “το μυρμήγκι όταν είναι να χαθεί παιδάκι μου, βγάζει φτερά”…

Σγουρός βασιλικός

Παροιμία απολύτως απηχούσα, και εξηγούσα, τη στάση ορισμένων αοιδών (ας δώσει
προσοχή ο διορθωτής, παρακαλώ) οι οποίοι θεωρούν ότι επειδή πούλησαν μερικές
εκατοντάδες χιλιάδες δίσκους, και έχουν γίνει πανελληνίως γνωστοί, μπορούν να
έχουν άποψη επί παντός του επιστητού. Παράδειγμα κύριος ονόματι Νότης
Σφακιανάκης, εκ Κω ορμώμενος, που τύχη αγαθή και φωνή καλή τον έκανε διάσημο.
Ο κύριος αυτός λοιπόν, την “πάτησε”. Παράλληλα με το μικρόφωνο αποφάσισε να
κάνει και …πολιτική. Και βγήκε τις προάλλες και δήλωσε ότι η μοναρχία είναι
το πολίτευμα που μας ταιριάζει και πως αυτό έπρεπε να επιλέξουμε. Γιατί χρυσέ
μου δεν ασχολείσαι μ’ αυτό που ξέρεις; Με την οκτάβα; Αμ και τα κανάλια μας;
Ποιότητα, ε; Δεύτερη και τρίτη είδηση στα δελτία “τι είπε ο Νότης”. Τι είπε;
Ανοησίες είπε, κι εσείς σπεύσατε να τις προβάλετε. Με σοβαρότητα. Αντί να
εμμείνετε στο γραφικό του πράγματος!