30 Ερωτήσεις ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΚΑΡΕΛΗΣ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΑΥΠΛΙΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Όπως τα περισσότερα μωρά, κάνοντας τρομακτική φασαρία.

ΒΛΕΠΕΙ: Μέσα από τη μουσική.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Αμέσως την αλήθεια στα μάτια των ανθρώπων.

ΚΟΙΜΑΤΑΙ: Πολλές ώρες, αλλά έχει σταματήσει να νιώθει ενοχές γι’ αυτό.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Να κάνει τη ζωή του δύσκολη.

ΕΠΙΘΥΜΕΙ: Λίγα και πολύ απλά πράγματα.

Το Φεστιβάλ Ναυπλίου συμπλήρωσε φέτος 10 χρόνια ζωής. Κάπου 100.000 θεατές
έχουν δει παραστάσεις του, τιμώντας έναν πολιτιστικό θεσμό που φέρει τη
σφραγίδα του καλλιτεχνικού διευθυντή του, πιανίστα Γιάννη Βακαρέλη. Ενός ­ και
­ χιουμορίστα που «αλλάζει κάθε μέρα», που ονειρεύεται το εκάστοτε άπιαστο,
που θεωρεί το μουσικό μας μέλλον «λίαν ενδιαφέρον» και που έχει σχέδια για το
μέλλον του Φεστιβάλ, αλλά τα κρατάει μυστικά.

ΕΡ.: Δέκα χρόνια Φεστιβάλ Ναυπλίου σημαίνουν…

ΑΠ.: Τόσα μαζεμένα ξενύχτια δεν έχω κάνει στη ζωή μου.

ΕΡ.: Και 100.000 θεατές…

ΑΠ.: Γιατί η Μαντόνα να μαζεύει 80.000 σε μια βραδιά;

ΕΡ.: Με το Φεστιβάλ Ναυπλίου έχετε, σχεδόν, ταυτιστεί. Θα συνεχίσετε;

ΑΠ.: Όσο βρίσκω χορηγούς, ναι.

ΕΡ.: Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον του φεστιβάλ;

ΑΠ.: Είναι top secret.

ΕΡ.: Τι είναι Μουσική;

ΑΠ.: Ένας άλλος τρόπος έκφρασης και ένα εξαιρετικά ευχάριστο επάγγελμα.

ΕΡ.: Γιατί επιλέξατε το πιάνο;

ΑΠ.: Ήταν το μόνο έπιπλο στο σπίτι που, μόλις πάτησα στα πόδια μου, μου
άρεσε να σκαρφαλώνω.

ΕΡ.: Ως ακροατής είστε αυστηρός ή επιεικής;

ΑΠ.: Εξαρτάται από τον καλλιτέχνη.

ΕΡ.: Τι νέο φέρνουν σήμερα οι νέοι στη μουσική;

ΑΠ.: Νομίζουν ότι θα γίνουν πλούσιοι αμέσως.

ΕΡ.: Τι ονειρεύεται ένας μουσικός;

ΑΠ.: Το άπιαστο. Μόλις πραγματοποιηθεί το θεωρεί δεδομένο και προχωρά
για το επόμενο.

ΕΡ.: Και ένας κορυφαίος μουσικός;

ΑΠ.: Ακριβώς το ίδιο, νομίζω.

ΕΡ.: Υπάρχει κάποια φιλοδοξία σας που να μην έχει πραγματοποιηθεί;

ΑΠ.: Αλλάζω κάθε μέρα.

ΕΡ.: Η φήμη είναι μητέρα της ματαιοδοξίας ή δεν υπάρχει συγγένεια
μεταξύ τους;

ΑΠ.: Η φήμη είναι η κόρη της.

ΕΡ.: Τι μένει έπειτα από μια επιτυχημένη καριέρα;

ΑΠ.: Τα χιλιάδες μίλια που έχεις μαζέψει από τις αεροπορικές εταιρείες.

ΕΡ.: Η Ελλάδα έχει αναδείξει καλούς μουσικούς. Μουσική έχει;

ΑΠ.: Ψάχνεται.

ΕΡ.: Το μουσικό μας μέλλον προβλέπεται…

ΑΠ.:… λίαν ενδιαφέρον.

ΕΡ.: Θα δούμε καινούργια πράγματα ή ζούμε το «τέλος της Ιστορίας»;

ΑΠ.: Δεν νομίζω ότι θα δούμε το τέλος της Ιστορίας, αλλά θα χρειαστεί
μεγάλη εξυπνάδα για να γλιτώσουμε από τα καινούργια πράγματα.

ΕΡ.: Τι είναι το κομπιούτερ για τη μουσική;

ΑΠ.: Αργός θάνατος.

ΕΡ.: Το υπουργείο Πολιτισμού υπάρχει για να…

ΑΠ.: Πρέπει ν’ απαντήσω;

ΕΡ.: Όλα έχουν ορίζοντα το 2004. Τι βλέπετε για το 2005;

ΑΠ.: Την Ελλάδα διχασμένη σ’ αυτούς που μπήκαν μέσα και σ’ αυτούς που
έμειναν απέξω.

ΕΡ.: Η Μουσική εξημερώνει, όπως λένε, τα ήθη;

ΑΠ.: Ο άγριος δεν εξημερώνεται με τίποτα.

ΕΡ.: Η τέχνη κάνει καλύτερους τους καλλιτέχνες;

ΑΠ.: Αμφιβάλλω, αλλά υπάρχουν κι εξαιρέσεις.

ΕΡ.: Στην καθιέρωση ενός καλλιτέχνη τι βοηθάει περισσότερο; Το μεγάλο
ταλέντο ή το γερό στομάχι;

ΑΠ.: Το γερό στομάχι.

ΕΡ.: Ταλέντο που χάνεται δεν είναι ταλέντο;

ΑΠ.: Μάλλον.

ΕΡ.: Η εποχή μας γεννάει ταλέντα;

ΑΠ.: Όλο και λιγότερα.

ΕΡ.: Η τέχνη ορίζει την εποχή ή η εποχή την τέχνη;

ΑΠ.: Ζω με την ψευδαίσθηση ότι η τέχνη ορίζει τη ζωή.