Βαρκούλα στολισμένη μεσοπέλαγα!

Τη Σκύρο οι περισσότεροι τη θυμούνται τις Απόκριες για το φοβερό καρναβάλι
της, αλλά και όταν αναφέρονται στα μοναδικά αλογάκια της. Αν και τα δύο αυτά
στοιχεία είναι ικανά από μόνα τους να δώσουν αίγλη σε έναν τόπο, ετούτο το
νησί παραμένει αποκομμένο και λίγο ξεχασμένο. Παρά το γεγονός ότι η απόσταση
από την Εύβοια είναι μικρή, μοιάζει με βαρκούλα ξεχασμένη μεσοπέλαγα στο
Αιγαίο. Η θέση της Σκύρου χαρακτηρίζεται ως στρατηγικής σημασίας και ένα
μεγάλο στρατιωτικό αεροδρόμιο, αλλά και ένας σημαντικός ναύσταθμος του
Πολεμικού Ναυτικού μοιάζουν να καμουφλάρονται στα μόλις 200 τετρ. χιλιόμετρα
της έκτασής της. Από την άλλη οι 1.800-2.000 Σκυριανοί αποτελούν μια κλειστή
κοινωνία, η οποία στην πλειονότητά της ασχολείται με την κτηνοτροφία.
Απομονωμένοι, στην ουσία αυτάρκεις όσον αφορά τα αγαθά και αυτόνομοι στο μυαλό
και τη συμπεριφορά, οι ντόπιοι μοιάζουν να φλερτάρουν από μακριά με τον
τουρισμό. Βαθιά, στην ουσία τους είναι φιλόξενοι, ομιλητικότατοι και αγνοί
μέχρις παρεξηγήσεως. Δεν βλέπουν όμως μακριά, δεν δείχνουν ανοιχτόμυαλοι και
προσκολούνται σε παραδοσιακά συντηρητικά μοντέλα. Μπορεί να τους αρέσει η
απομόνωση; Μπορεί να δυσχεραίνει η επικοινωνία με την υπόλοιπη Ελλάδα και να
μην ενδιαφέρονται; Μπορεί οι νέοι άνθρωποι στο νησί να μην έχουν όνειρα; Δεν
τις γνωρίζω τις απαντήσεις, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει μια συγκυρία καταστάσεων
που κρατούν τη Σκύρο και τις ομορφιές της σε απόσταση.

Ο επισκέπτης που θα φθάσει στη Σκύρο είναι απολύτως σίγουρο πως θα γοητευθεί.
Προσωπικά μού θύμισε την Εύβοια μερικές δεκαετίες πιο πριν, αλλά και τη
μαγευτική Αλόννησο (άλλωστε και η Σκύρος ανήκει στο σύμπλεγμα των Σποράδων).
Δεν έχει τίποτε το επιτηδευμένο επάνω της, δεν μοιάζει να έχει ψεγάδια και
χαρίζεται απλόχερα σε εκείνον που θα ήθελε να την κατακτήσει. Όποιος φθάνει
για διακοπές επί της ουσίας και όχι για άγριο ξεφάντωμα, μάλλον έχει
ανακαλύψει έναν μικρό παράδεισο.

Πολύ δυνατό στοιχείο επάνω της η ίδια η Χώρα, ψυχή και καρδιά του νησιού που
κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια και συνεχίζει να κρέμεται από τον
χαρακτηριστικό βράχο του κάστρου του Λυκομήδη. Τα λευκά σκυριανά σπίτια,
αγκαλιάζουν τις επίπεδες στέγες τους δημιουργώντας ένα σώμα σχεδόν
αδιαπέραστο, αφήνοντας στενά δρομάκια ανάμεσα και επιτρέποντας σε κυρτούς
τρούλλους λιλιπούτειων εκκλησιών να διαταράξουν τον τετραγωνισμό του τοπίου.
Όλα είναι στη θέση τους στη Σκύρο, τοποθετημένα καλαίσθητα σαν τα πορσελάνινα
πιάτα στους τοίχους των σπιτιών. Μπορείς εύκολα να αφεθείς, μπορείς να
απολαύσεις τη θάλασσα χωρίς πανικό και συνωστισμό, μπορείς και να βουτήξεις
στον πλούσιο βυθό, αφού ετούτος ο φοβερός ψαρότοπος μοιάζει ανεκμετάλλευτος.
Όλα στο χέρι σας είναι. Λίγη υπομονή χρειάζεται μέχρι να φθάσετε και καλή
διάθεση για τη συνέχεια.

Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΛΥΚΟΜΗΔΗ

Αγκιστρωμένη στη νοτιοδυτική πλευρά του υψώματος, η Χώρα της Σκύρου μοιάζει να
κρύβεται από τη θάλασσα αφήνοντας στην κωνική κορυφή της το κάστρο του
Λυκομήδη. Του αρχαίου βασιλιά των Δολόπων που μυθολογικά τον συνδέουν με τον
θάνατο του Θησέα (τον πέταξε από το κάστρο) και το κρύψιμο του Αχιλλέα σε
γυναικεία ρούχα (για να μην πάει στον πόλεμο της Τροίας). Λίγο πιο κάτω από τη
βυζαντινή οχύρωση που σώζεται σήμερα, βρίσκεται το φημισμένο μοναστήρι του
Αγίου Γεωργίου το οποίο ιδρύθηκε στα 962 μ.Χ. από τον Νικηφόρο Φωκά. Από εκεί
και κάτω ξεδιπλώνεται ο παραδοσιακός σκυριανός οικισμός με κατάλευκα σπίτια
και επίπεδες στέγες, στενά δρομάκια και πολλή κίνηση, με τα τροχοφόρα να
απουσιάζουν (όχι πάντα!).

ΤΟ ΣΚΥΡΙΑΝΟ ΣΠΙΤΙ

Το σπίτι της κυρά Άννας Μαυρίκου είναι τυπικό σκυριανό, αληθινό και όχι
επιτηδευμένο, λειτουργικό και όχι προς επίδειξη. Δεν είναι πάνω από 35
τετραγωνικά όλο κι όλο. Διαθέτει τον χαρακτηριστικό «μπουλμέ» (ξύλινο
μεσοχώρισμα) και από επάνω είναι ο «σφας» (η ανοικτή κρεβατοκάμαρα), ενώ από
κάτω ο «αποκρέβατος» (κουζίνα-αποθήκη). Οι τοίχοι είναι στολισμένοι με υφαντά
και πιάτα, επάνω τα ακριβά πορσελάνινα και κάτω τα μπρούντζινα τα καθημερινά.
Στην άλλη γωνιά έχει τη «φγου», τη φουφού, το τζάκι δηλαδή με χτιστά ράφια κι
αυτό στολισμένο με καλαισθησία. Το σκυριανό σπίτι είναι υπόδειγμα εξαιρετικής
εκμετάλλευσης χώρου, λειτουργικότητας και ομορφιάς, σωστό κουκλόσπιτο γι’
ανθρώπους καλλιτέχνες.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΥΚΟ ΣΤΟΝ ΑΓ. ΠΕΤΡΟ

Οι ομορφότερες παραλίες της Σκύρου βρίσκονται στο βορειοδυτικό κομμάτι και
αξίζει να τις γνωρίσετε μία προς μία. Αφήνοντας κατά μέρος τη θαυμάσια Θεοτόκο
που έχουν αποκλείσει οι «αεροπόροι» συνεχίζουμε για τον Άγιο Πέτρο με τα
γαλαζοπράσινα νερά (βατός χωματόδρομος). Πιο κάτω συναντάμε τη λιλιπούτεια
Ατσίτσα με τις παλιές εγκαταστάσεις των λατομείων σιδήρου και χρωμίου και
συνεχίζουμε τον χωματόδρομο για Άγιο Φωκά. Ακόμα περισσότερες αγκάλες
πνιγμένες στο πράσινο των πεύκων. Σκαρφαλώνοντας το ύψωμα φθάνουμε στην
παραλία του Πεύκου (φωτό) που προτιμούν οι περισσότεροι εξαιτίας της εύκολης
πρόσβασης. Για όσους θέλουν μεγαλύτερη άνεση δεν έχουν παρά να συνεχίσουν τον
ασφάλτινο δρόμο για την Καλαμίτσα. Πολύ καλή παραλία στη βορειονανατολική
πλευρά είναι η Καρεφλού, ενώ για τους λάτρεις της πεζοπορίας προτείνεται η
εξαιρετική Αγαλίπα (μετά τον Άγ. Πέτρο).

ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΟΓΑΚΙΑ

Θα πρέπει να πάρεις τον δρόμο που οδηγεί στην παραλία της Καλαμίτσας και από
εκεί να συνεχίσεις για τον Ναύσταθμο στις Τρεις Μπούκες. Θα καταλάβεις από
μόνος το λεγόμενο «Βουνό» το κομμάτι αυτό της Σκύρου που ξεχωρίζει και
φιλοξενεί περισσότερα ζώα απ’ ό,τι ανθρώπους. Δεκάδες χιλιάδες αιγοπρόβατα
αποψιλώνουν από κάθε είδος βλάστησης το βουνό δείχνοντας ότι παραδοσιακά οι
Σκυριανοί ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Ελεύθερα όμως εδώ κυκλοφορούν και τα
μοναδικά στο κόσμο μικρόσωμα αλογάκια της Σκύρου, που ανήκουν στο είδος Egus
Cabalus. Εάν κοιτάξετε προσεκτικά τριγύρω σας σίγουρα θα τα εντοπίσετε και θα
τα θαυμάσετε. Ούτε ένας οικισμός δεν υπάρχει στο βουνό, μονάχα οι στάνες των
βοσκών, αφού το Πολεμικό Ναυτικό έχει πλέον «καταλάβει» την περιοχή στην οποία
παλιότερα έβρισκαν καταφύγιο τα πειρατικά πλοία. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται
και ο τάφος του Άγγλου ποιητή Μπρουκ.

ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Στη Σκύρο θα μπορούσατε να φθάσετε και με αεροπλάνο, αλλά επειδή το αυτοκίνητο
χρειάζεται στο νησί (μοτοσυκλέτα καλύτερα!) θα αναγκαστείτε να ταξιδέψετε
μέχρι την Κύμη και να πάρετε το πλοίο «Λυκομήδης» που καθημερινά (πρωί και
βράδυ τώρα το καλοκαίρι) σπάει τα ρεκόρ ταχύτητας, καλύπτοντας τα 22 ναυτικά
μίλια σε 2 ώρες και κάτι! Κλείστε καλύτερα τηλεφωνικώς τη θέση σας στο πλοίο,
γιατί γίνεται ένας μικρός πανικός και η μηχανοργάνωση δεν έχει ακόμα εφευρεθεί
στις κρατήσεις (Πρακτορείο Κύμης 0222-22020, Πρακτορείο Σκύρου 0222-91790 και
προσοχή, όχι το μεσημέρι γιατί κάνουν σιέστα!). Χρειάζεται όμως και ένα μπράβο
στον «Λυκομήδη» που αφορά την ύπαρξη εξαερισμού στον χώρο φόρτωσης των
αυτοκινήτων όταν οι οδηγοί αναμένουν για έξοδο στο λιμάνι!

Το λιμάνι της Σκύρου είναι η Λιναριά και απέχει από τη Χώρα 10 χιλιόμετρα. Για
να πάτε στην παραλία του Αγίου Πέτρου από τη Χώρα υπολογίστε 17 χιλιόμετρα, εκ
των οποίων τα 4 σε χώμα. Από την Ατσίτσα στον Άγιο Φωκά είναι 6 χιλιόμετρα
χωματόδρομος, ενώ άλλα 7 απομένουν μέχρι τον Πεύκο. Πραγματοποιώντας τον γύρο
του νησιού με το Nissan Terrano ΙΙ ο χιλιομετρητής δεν έγραψε πάνω από 50
χιλιόμετρα, ενώ όλοι οι χωματόδρομοι είναι βατοί για οποιοδήποτε αυτοκίνητο.
Γενικά το οδικό δίκτυο είναι σε καλή κατάσταση και προβλήματα δεν θα
αντιμετωπίσετε.

ΔΙΑΜΟΝΗ

Μπορείτε να μείνετε στη Λιναριά, τη Χώρα, την Καλαμίτσα, τα Μαγαζιά, τον Μώλο,
τα Γυρίσματα, τους Ασπούς, τις Αχερούνες και την Ατσίτσα. Στο χέρι σας είναι
να διαλέξετε ανάλογα με το ποσόν που διαθέτετε και τις προσωπικές σας
προτιμήσεις. Τα παρακάτω αναφέρονται ενδεικτικά:

«Ακρογιάλι Studios» (Καλαμίτσα) 0222-93011

«Λιναριά Bay» 0222-93274

«Νεφέλη» (Χώρα) 0222-91694

«Αγνάντεμα» (Αχερούνες) 0222-93258

«King Likomides» (Λιναριά) 0222-93249

«Skyros Studios» (Μώλος) 0222-91376

ΦΑΓΗΤΟ

Αν και βρίσκεστε σε νησί είναι ευκολότερο να φάτε εξαιρετικό κρέας παρά καλό
ψάρι. Η κτηνοτροφική κοινωνία της Σκύρου φροντίζει και για τα απίθανα
τυροκομικά προϊόντα που θα βρείτε παντού. Σαν πρώτο και μακράν
περιποιημένο-προσεγμένο σε εμφάνιση αλλά και κουζίνα ρεστοράν στη Σκύρο θα
αναφέρω τον «Ανατολικό Άνεμο» στη Χώρα (Πλατεία Μπρουκ). Τα συγχαρητήριά μου
στον Λάμπρο που βρεθήκαμε ύστερα από πολλά χρόνια, χωρίς να το περιμένω ούτε
εγώ ούτε κι εκείνος! Στη Χώρα επίσης, ανάμεσα στα σοκάκια ξεχωρίζει άλλο ένα
ρεστοράν-μεζεδοπωλείο «Ο Παππούς μου κι εγώ». Για αστακομακαρονάδα
προδιαγραφών υπάρχει ένα σημείο στον χάρτη της Σκύρου… Ο «Φιλιππαίος» στη
Λιναριά. Αν θέλετε φρέσκο ψάρι στη Χώρα, καλό θα ήταν να προτιμήσετε την
ταβέρνα του «Μαριέτη». Ωραία μαγειρευτά κάνει ο «Στέφανος» στα Μαγαζιά και η
ταβέρνα του Κώστα στον Πεύκο έχει καλό φαγητό.

Για καφέ και ποτό προτείνεται μετά μανίας ο «Κάβος» στη Λιναριά. Πολυεπίπεδο
καφέ-μπαρ που ισορροπεί επάνω στον βράχο και χαιρετά με δυνατή μουσική το
πλοίο «Λυκομήδης» όταν μπαίνει στο λιμάνι.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

(Κωδικός 0222)

Αστυνομία 91274

Δήμος 91206

Κέντρο Υγείας 92222

Λιμεναρχείο 91475

Πρακτορείο Ολυμπιακής 91123