ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Κατάσκοπος άλλων κόσμων

Ο καινούργιος της δίσκος θα βγει τον άλλο μήνα. Θα λέγεται Life on a
string, «Ζωή σε μια κλωστή». Αλλά το πιο συγκινητικό τραγούδι θα μιλάει για
τον θάνατο.

Λώρι Άντερσον: την ερχόμενη Δευτέρα πιάνει δουλειά σε Μακ Ντόναλντ’ς

Την ερχόμενη Δευτέρα, στις 7.30 το πρωί, έχει ένα ραντεβού που της προκαλεί
άγχος και την τρομάζει. Θα πιάσει δουλειά ως ταμίας σε ένα ΜακΝτόναλντ’ς της
Τσάιναταουν, μοναδική λευκή ανάμεσα σε μαύρους εργαζομένους. Πέρασε όλα τα
τεστ ικανοτήτων, υπέβαλε όλα τα χαρτιά που της ζήτησαν, χωρίς να αποκαλύψει
φυσικά την αληθινή ταυτότητά της. Φοβάται ­ αλλά έπρεπε να το κάνει. Έπρεπε να
γίνει κατάσκοπος άλλων κόσμων, που δεν της ανήκουν, έστω και μόνο για να
καταλάβει την τυποποίηση του χρόνου στην παρασκευή ενός χάμπουργκερ. «Η
αγαπημένη μου τέχνη», λέει στη Ρεπούμπλικα, «είναι να καταλάβω γιατί
βρίσκομαι εδώ».

Προκειμένου να ικανοποιήσει την περιέργειά της, έζησε για λίγο καιρό σε μια
κοινότητα των Άμις στην Πενσυλβάνια. Οι άνθρωποι αυτοί ζουν σαν τους Μορμόνους
της παλιάς εποχής, χωρίς φως και τηλέφωνο, απομονωμένοι από τον κόσμο,
εφοδιασμένοι μόνο με την ουτοπία τους. Φαίνονται καλά με τον εαυτό τους, στην
πραγματικότητα όμως εκπέμπουν μιζέρια και κλειστοφοβία. Δούλεψε μία εβδομάδα
σε ένα εργοστάσιο, αλλά αισθάνθηκε να πνίγεται και επέστρεψε στη Νέα Υόρκη,
ανάμεσα στον πολιτισμένο κόσμο. Η εγκυκλοπαίδεια Britannica τής παρήγγειλε την
εισαγωγή ενός νέου λήμματος για την πόλη. Δεν ήταν παρά ένα κείμενο δέκα
χιλιάδων λέξεων, αλλά για να το γράψει χρειάστηκε να ανακαλύψει εκ νέου την
πόλη όπου μένει τα 30 τελευταία χρόνια, να την περπατήσει μέρα και νύχτα, να
ακούσει τη μουσική που εκπέμπουν τα μέγαρα και οι ουρανοξύστες. «Ο Τζουλιάνι
έφτιαξε πάρκα», λέει, «αλλά μπορεί να σε συλλάβουν για ένα τσιγαριλίκι που
καπνίζεις σε ένα παγκάκι, κάτω από ένα δένδρο».

Πριν από είκοσι χρόνια έγινε γνωστή με το περίφημο Ο superman, που έγινε
εμπορική επιτυχία. Αλλά τώρα δεν την ενδιαφέρουν πια τα χιτ, έχει γίνει σνομπ,
μισεί την επιτυχία. Ένα τραγούδι του καινούργιου της δίσκου, το «Slip away»,
είναι αφιερωμένο στον πατέρα της. Όταν ο γιατρός τον πληροφόρησε ότι του
μένουν δύο μήνες ζωής, εκείνος τα ‘χασε, δεν ήταν προετοιμασμένος, δεν ήξερε
τι να κάνει. Αγόρασε λοιπόν μερικές βιντεοκασέτες γουέστερν για να δει πώς
πεθαίνουν. Αλλά δεν τον διαφώτισαν ιδιαίτερα. Στο μεταξύ, εκείνη ζήτησε από
έναν φίλο της βουδιστή μερικές χρήσιμες συμβουλές. Και όταν έφθασε το τέλος,
συγχρόνισε την αναπνοή της με τη δική του και του άφησε το κεφάλι ελεύθερο,
χωρίς μαξιλάρι, ώστε να φύγει εν ειρήνη.

Είναι σπουδαία γυναίκα η Λώρι Άντερσον. Κι εκείνες οι βραδιές στο σπίτι με τον
Λου Ρηντ, που παίζουν μόνοι τους, για πάρτη τους, χωρίς άλλους μάρτυρες πέρα
από τη σκύλα τους τη Λόλαμπελ, θα είναι σίγουρα πολύ ήρεμες, πολύ γλυκές.