Έσβησε το χαμόγελο 12χρονου όταν ο κεραυνός άγγιξε τη θάλασσα

Μπλε Λιμανάκι. Στη μικρή παραλία όπου συνήθιζε να πηγαίνει κάθε μέρα με τους φίλους του, βρήκε τραγικό θάνατο ο 12χρονος Ευφράνθιος Νάκας

Τα παιδικά χαμόγελα σταμάτησαν απότομα χθες το μεσημέρι στο Μπλε Λιμανάκι της
Ραφήνας. Η καταιγίδα που ξέσπασε ξαφνικά λίγο πριν από τις τέσσερις, είχε ως
αποτέλεσμα ο 12χρονος Ευφράνθιος Νάκας, να βρει τραγικό θάνατο, όταν χτυπήθηκε
από κεραυνό την ώρα που κολυμπούσε.

Οι λουόμενοι που είχαν βγει από τη θάλασσα για να προφυλαχθούν από την ισχυρή
καταιγίδα, έπεσαν στο νερό για να βγάλουν έξω το παιδί. Ήταν όμως πολύ αργά.

Στο Κέντρο Υγείας της Νέας Μάκρης, όπου μεταφέρθηκε λίγη ώρα αργότερα με
ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, οι γιατροί απλώς διαπίστωσαν τον θάνατό του. Ωστόσο,
σήμερα θα ξεκαθαριστεί από τη νεκροψία που θα γίνει, αν ο θάνατός του προήλθε
από το χτύπημα του κεραυνού ή από πνιγμό.

Όπως έγινε γνωστό από τους γιατρούς του Κέντρου Υγείας, το στόμα του παιδιού
ήταν γεμάτο αφρούς, και έτσι δεν αποκλείεται το γεγονός να έχασε τις αισθήσεις
του από το χτύπημα του κεραυνού και στη συνέχεια να πνίγηκε, αφού τα αφρώδη
πτύελα, σύμφωνα με τους γιατρούς, παραπέμπουν σε πνευμονικό οίδημα.

Ισχυρό μπουρίνι

Ο ουρανός πάνω από τη Ραφήνα σκοτείνιασε στις τέσσερις χθες το μεσημέρι και
άρχισαν να πέφτουν κεραυνοί. Το ισχυρό μπουρίνι που ξέσπασε δεν κράτησε πάνω
από μισή ώρα. Ο κόσμος άρχιζε να τρέχει για να βρει κατάλυμα να προφυλαχθεί.
Στη θάλασσα, που σήκωσε κύμα λόγω των ανέμων εντάσεως έξι Μπωφόρ, παρέμειναν ο
Ευφράνθιος Νάκας με τον συνομήλικο εξάδελφό του. Οι υπόλοιποι τρεις από την
παρέα τούς φώναζαν να βγουν έξω. Και ξαφνικά, χωρίς κανείς να μπορεί να το
φανταστεί, έγινε το κακό… Τα παιδιά δεν ήξεραν ότι η παραμονή τους στη
θάλασσα είναι επικίνδυνη όταν πέφτουν κεραυνοί. Κι αυτό διότι, όπως εξηγεί, ο
δρ Στέφανος Τσιτομενέας, αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, «ο κεραυνός
όταν ξεκινά από το καταιγιδοφόρο νέφος και κατευθύνεται προς τη γη, δεν έχει
βρει το σημείο όπου θα πέσει».

Όπως λέει: «Αναζητά τον συντομότερο δρόμο, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι ο
δρόμος αυτός είναι μια ευθεία. Γι’ αυτό άλλωστε βλέπουμε τον κεραυνό σαν μια
τεθλασμένη γραμμή. Όταν ο κεραυνός βρίσκεται από 300 έως 150 μέτρα από την
επιφάνεια της γης γίνεται η διάκριση του σημείου όπου θα πέσει. Η διαδικασία
αυτή διαρκεί μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου. Η επιφάνεια της θάλασσας είναι
μεγάλη και το μόνο αντικείμενο που εξέχει ­ άρα και πιο πιθανό να χτυπηθεί από
κεραυνό ­ είναι ο άνθρωπος».