Προπονούνται στα τρίποντα

Στη γραμμή του τρίποντου, θα στηθούν αυτή τη φορά δύο σουτέρ. Και το ερώτημα είναι ποιος θα είναι εκείνη τη στιγμή καλύτερα προπονημένος…

Απομένει ένα λεπτό για το τέλος του παιχνιδιού και η ομάδα χάνει οκτώ πόντους.
Όλοι στρέφονται στον σουτέρ. Εκείνος είχε κάνει τις δηλώσεις ότι «αυτό το ματς
θα μας δώσει την ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας». Πρέπει να
γίνουν τρεις επιθέσεις, να σουτάρει τρεις φορές και να βάλει τρία τρίποντα.
Τρία στα τρία…

Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν είναι αγώνας μπάσκετ, όσο κι αν θα πραγματοποιηθεί
στο κλειστό γυμναστήριο του ΟΑΚΑ. Ωστόσο, εκεί, ο κ. Κ. Σημίτης θα κληθεί να
βάλει «τρία στα τρία». Και μάλιστα τρίποντα… Διότι αν χάσει το ένα σουτ,
χάνει τον αγώνα…

Οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού έχουν προσδιορίσει με ακρίβεια το τι σημαίνει
«νίκη Σημίτη» στο Συνέδριο που επισπεύσθηκε για τον Οκτώβριο: άνετη επικράτηση
στην εκλογή προέδρου, πλειοψηφία στην Κεντρική Επιτροπή, επικράτηση στις
πολιτικές αποφάσεις. Αν δεν νικήσει και στα τρία, θα έχει χάσει το Συνέδριο ­
με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Όμως, αυτή την περίοδο, η πιο «προπονημένη» ομάδα δεν είναι εκείνη των
σημιτικών, αλλά εκείνη των τσοχατζοπουλικών. Και ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας,
ξεκαθάρισε, στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Mega, ότι «στο Συνέδριο αυτό δεν
εκλέγουμε πρόεδρο». Τι σημαίνει αυτό; Ότι και αυτή τη φορά, ο κ.
Τσοχατζόπουλος δεν προσφέρεται ως αντίπαλος του κ. Κ. Σημίτη, έτσι ώστε να
διαμορφωθεί κλίμα εσωκομματικής πόλωσης, κάτι που σε κάθε περίπτωση ευνοεί μία
εσωκομματική πλειοψηφία.

Η απουσία Τσοχατζόπουλου από τη διαδικασία εκλογής προέδρου συνεπάγεται όμως
και άνετη εκλογή Σημίτη; Όχι απαραίτητα. Είναι απολύτως βέβαιο ότι όλα τα
κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ θα στηρίξουν μέσα στο Συνέδριο τον κ. Κ. Σημίτη,
αλλά είναι επίσης βέβαιο και αυτό που εκμυστηρεύεται έμπειρο κομματικό
στέλεχος της εσωκομματικής αντιπολίτευσης: «Σε κάθε συνέδριο ύστερα από το
’94, υπάρχει μία μεγάλη ομάδα συνέδρων, ίσως και πάνω από 500, που δεν μπορεί
να χρεωθεί σε καμία εσωκομματική πλευρά. Οι σύνεδροι αυτοί ψηφίζουν με βάση
τις παραστάσεις τους από την εκάστοτε συγκυρία. Αν λοιπόν η συγκυρία του
Οκτωβρίου είναι αρνητική, τότε ένας μεγάλος αριθμός από τους συνέδρους αυτούς
θα προσανατολιστεί στο να στείλει ένα αρνητικό μήνυμα στον κ. Σημίτη, χωρίς
κάτι τέτοιο να μπορεί να αποτραπεί. Τα πράγματα αλλάζουν βεβαίως, αν η
συγκυρία είναι θετική για το ΠΑΣΟΚ…».

Σε κάθε περίπτωση, η λεγόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση δεν πρόκειται να
εστιάσει την προσοχή της στη διαδικασία της εκλογής προέδρου, αλλά κυρίως στην
εκλογή της Κεντρικής Επιτροπής και στις πολιτικές αποφάσεις.

Σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις του Συνεδρίου, τα πράγματα εμφανίζονται πολύ
δύσκολα για τη σημερινή εσωκομματική πλειοψηφία, καθώς, σε ορισμένα ζητήματα,
όπως για παράδειγμα το Ασφαλιστικό, θεωρείται βέβαιη η άρνηση του ισχυρότερου
τμήματος του «εκσυγχρονιστικού ρεύματος», που είναι οι συνδικαλιστές, να
συμπορευθεί με τις κυβερνητικές επιλογές.

Ωστόσο, τα πράγματα γίνονται εξίσου δύσκολα για τη σημερινή εσωκομματική
πλειοψηφία, στην υπόθεση της εκλογής της Κεντρικής Επιτροπής. Στο προηγούμενο
συνέδριο, οι δυνάμεις της εσωκομματικής μειοψηφίας ­ δηλαδή, τα στελέχη του κ.
Α. Τσοχατζόπουλου και οι «σκληροί» ­ είχαν ενωθεί την τελευταία στιγμή,
μπροστά στην απειλή των «εκσυγχρονιστών», που είχαν επιχειρήσει να εκλέξουν
150 από τους 180 της Κεντρικής Επιτροπής. Η κοινή στάση της εσωκομματικής
αντιπολίτευσης ­ με δεδομένο το σύστημα της σταυροδότησης, όπου κάθε σύνεδρος
μπορεί να ψηφίσει ως και 70 από τους υποψηφίους για την Κεντρική Επιτροπή ­
είχε τότε αποδώσει 100%, με αποτέλεσμα να εκλεγεί στη σημερινή Κεντρική
Επιτροπή αυτούσια η «λίστα» της προτίμησης Τσοχατζόπουλου, δηλαδή 70 στελέχη.

Οι «εκσυγχρονιστές» του ’99 περιορίστηκαν, παρά τις αρχικές προθέσεις τους,
στην εκλογή 110 μελών στην Κεντρική Επιτροπή. Και μάλιστα, σημείωσαν και μία
ενδιαφέρουσα παράμετρο εκείνης της διαδικασίας: τα ψηφοδέλτια της
εσωκομματικής αντιπολίτευσης ήταν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό «σταυρωμένα» σε
σχέση με εκείνα των «εκσυγχρονιστών».

Τι σημαίνει κάτι τέτοιο; Πολύ απλά, ότι οι σύνεδροι της «ομάδας
Τσοχατζόπουλου» επέδειξαν πολύ μεγαλύτερη πειθαρχία στο «πέρασμα της γραμμής»,
ενώ οι «εκσυγχρονιστές» σύνεδροι έδειξαν ότι η συνοχή τους είχε από τότε μπει
σε δοκιμασία…

Σήμερα, η συνοχή θεωρείται «άγνωστη λέξη» στον χώρο εκείνων που στήριξαν τον
κ. Κ. Σημίτη από την εποχή του ’95 και εντεύθεν. Μάλιστα, η αντιπαράθεση του
Πρωθυπουργού με τα περισσότερα από τα κορυφαία στελέχη στην προτελευταία,
δραματική συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου, απέδειξε ότι πολλά γυαλιά
έχουν ­ τουλάχιστον ­ ραγίσει.

Στο πλαίσιο αυτό, η μεγάλη μάχη του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ θα αφορά την εκλογή
της Κεντρικής Επιτροπής. Όπως είναι γνωστό, η επόμενη Κεντρική Επιτροπή θα
εκλέξει τον γραμματέα και το Εκτελεστικό Γραφείο του ΠΑΣΟΚ, αλλά θα έχει και
καθοριστικό λόγο στις εξελίξεις μετά τις εκλογές, αφού θεωρείται απίθανο ότι
θα πραγματοποιηθεί και νέο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πριν από την επόμενη λαϊκή
ετυμηγορία.

Ήδη, στελέχη της «εσωκομματικής αντιπολίτευσης» εκφράζουν την εκτίμηση ότι
«αυτή τη φορά, δεν έχει νόημα η διατήρηση των δυνάμεών μας, αλλά η συμπόρευση
με το κοινωνικό ρεύμα, που θέλει μία άλλη πολιτική από το ΠΑΣΟΚ». Στη γραμμή
του τρίποντου, θα στηθούν αυτή τη φορά δύο σουτέρ και το ερώτημα είναι ποιος
θα είναι εκείνη τη στιγμή καλύτερα προπονημένος…