Του κλέβουν τη «δεύτερη ευκαιρία»…

Το πρόσωπο του φόβου. Δεν θέλει να δείξει το προσωπό του ο 17χρονος Σωκράτ Τ. Φοβάται ότι θα τον απελάσουν και τότε, ποιος θα βοηθήσει την οικογένειά του…

Τον δρόμο τον ξέρει καλά. Τον έμαθε βήμα προς βήμα, όταν η ανέχεια τον
ανάγκασε ν’ αφήσει την οικογένειά του και να έρθει από το Ελμπασάν με τα
πόδια. Η καθημερινότητά του αγώνας σκληρός για την επιβίωση από τα 15 του
χρόνια. Ο Σωκράτ Τ., 17 ετών σήμερα, δεν μπορεί να γυρίσει πίσω ούτε του
δίνεται το δικαίωμα να μείνει νόμιμα στην Ελλάδα. Και κάθε ώρα που περνά κάνει
το μέλλον του όλο και πιο αβέβαιο…

Από τη μια το πρόσωπο του νόμου κι από την άλλη το πρόσωπο του φόβου. Το
δεύτερο πιο ισχυρό. Αυτό φωτογραφίζεται, πλάτη και όχι ανφάς. Ο φόβος της
απέλασης δεν τον αφήνει να κοιτάξει καθαρά στα μάτια. Την ώρα που μιλάει,
καθισμένος στο μικρό ντιβανάκι του φτωχικού διαμερίσματος, ο 17χρονος Σωκράτ
Τ. από την Αλβανία δεν αφήνει το πρόσωπό του να κάνει συσπάσεις. Μιλάει αργά
και κοφτά. «Δεν ξέρω τι να κάνω. Θέλω να μείνω εδώ νόμιμα, αλλά με
απορρίπτουν. Στην Αλβανία δεν μπορώ να γυρίσω. Η οικονομική κατάσταση της
οικογένειάς μου είναι πάρα πολύ άσχημη κι εγώ πρέπει να δουλέψω», εξηγεί.

Οι συνομήλικοί του μπορούν να κάνουν όνειρα για το μέλλον, ο Σωκράτ δεν μπορεί
να κάνει σχέδια ούτε για την επόμενη ημέρα. Οι γονείς και οι τρεις μικρότερες
αδελφές του βρίσκονται στην Αλβανία. Μόνο ο πατέρας δουλεύει εκεί ­ κι εκείνος
για λίγες ώρες. Έμενε στην Ελλάδα και είχε την πράσινη κάρτα. Έφυγε όμως για
την Αλβανία κι ύστερα έχασε το δικαίωμα της επιστροφής.

Η μόνη λύση για την οικογένεια ήταν να έρθει ο Σωκράτ στην Ελλάδα για να
δουλέψει. «Τελείωσα το Δημοτικό και ύστερα ήρθα εδώ να δουλέψω, γιατί έπρεπε
να βοηθήσω την οικογένειά μου», λέει ο Σωκράτ. Δούλεψε για λίγο, επέστρεψε
στους δικούς τους και ύστερα ξανάρθε. «Είμαι εδώ τρία χρόνια», στην αρχή στα
Γιαννιτσά κι ύστερα στην Αθήνα, «τους τελευταίους δύο μήνες». Απευθύνθηκε στο
κατάστημα του Κολωνού με το πιστοποιητικό γέννησής του για να κάνει αίτηση για
χορήγηση προσωρινής άδειας παραμονής, γιατί έμαθε ότι έτσι προβλέπει ο νέος
νόμος, αλλά τον απέρριψαν επειδή είναι ανήλικος. Όμως δεν εξοργίζεται, δεν
φωνάζει, δεν χειρονομεί. Είναι απογοητευμένος. Και ξέρει πως ίσως αναγκαστεί
να παρανομήσει για να μπορέσει να μείνει στην Ελλάδα. Δεν είναι δύσκολο. Έναν
αριθμό ν’ αλλάξει στο πιστοποιητικό γέννησης και θα ενηλικιωθεί με μια
κίνηση…

«Δεν ξέρω τι να κάνω. Έτσι όπως είναι τα πράγματα, σε βάζουν στη σκέψη να
παρανομήσεις», παραδέχεται. Ποια θα είναι η επόμενη κίνησή του δεν ξέρει. Ούτε
μπορεί ν’ αποδείξει ότι βρίσκεται στην Ελλάδα τουλάχιστον έναν χρόνο. Δεν έχει
εισιτήρια ούτε λογαριασμούς. «Πού να το βρω το εισιτήριο;», ξεσπά, αφού η
απόγνωση τον οδήγησε με τα πόδια από την Αλβανία στην Ελλάδα περισσότερες από
μία φορές. Χωρίς έγγραφα δεν μπορεί να μείνει νόμιμα στη χώρα μας ούτε να
πάρει βίζα. Ο δήμος δεν δέχεται την αίτησή του και οι υποψήφιοι εργοδότες δεν
τον προσλαμβάνουν από φόβο, επειδή είναι ανήλικος. Για ένσημα ούτε λόγος. Και,
το χειρότερο, το γνωρίζει κι ο ίδιος. Μένει λιγότερο από έναν μήνα και ύστερα
χάνεται το δικαίωμα στη «δεύτερη ευκαιρία» που έχουν οι μετανάστες, έως τις 2
Αυγούστου.

Ο Σωκράτ δεν είναι ο μόνος. Ο Γκέντι, συνομήλικος και συμπατριώτης του, ζει
και εργάζεται στο Μεσολόγγι. Οι γονείς του έμειναν πίσω, στην Αλβανία.
Δουλεύει συνέχεια από τότε που ήρθε, στα χωράφια και σε άλλες αγροτικές
εργασίες. Όμως ο εργοδότης του δεν του κολλάει ένσημα γιατί είναι ανήλικος, ο
ΟΓΑ δεν μπορεί να του δώσει πιστοποιητικό και η αρμόδια Υπηρεσία Μετανάστευσης
δεν του επέτρεψε καν να υποβάλει την αίτηση, λόγω της ηλικίας του.

Έχουν δικαίωμα να καταγραφούν όσοι είναι πάνω από 15 χρόνων

Οι ανήλικοι μετανάστες που έχουν απευθυνθεί μέχρι σήμερα στις αρμόδιες
Υπηρεσίες Μετανάστευσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για να τους χορηγηθεί
προσωρινή άδεια παραμονής είναι μερικές δεκάδες. Όχι επειδή μόνο τόσοι
βρίσκονται στη χώρα μας, αλλά γιατί ξέρουν πια ότι θα απορριφθούν πριν
ξεκινήσει η διαδικασία. Όλα αυτά την ώρα που στον νέο νόμο για τη μετανάστευση
υπάρχει εγκύκλιος του υπουργείου Εσωτερικών, η οποία διευκρινίζει ότι οι
αλλοδαποί άνω των 15 ετών που βρίσκονται χωρίς τους γονείς τους στην Ελλάδα
έχουν δικαίωμα τουλάχιστον να καταγραφούν.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που απορρίφθηκαν, ούτε οι καταγγελίες από όλη
την Ελλάδα που έγιναν από ανήλικους αλλοδαπούς στο Στέκι Πολιτισμού Αλβανών
Μεταναστών. Κάνουν αίτηση για τη χορήγηση προσωρινής άδειας παραμονής, αλλά
τους απορρίπτουν μόλις… φθάνουν στην πόρτα.

Το πρόβλημα παραδέχθηκε και η υπουργός Εσωτερικών, κ. Βάσω Παπανδρέου, σε
συνάντηση που είχε πριν από δύο ημέρες με εκπροσώπους των μεταναστών. Ωστόσο,
δεν έλαβε σαφή θέση, θέτοντας το εξής ερώτημα: Ποιο κράτος θα αναλάβει την
ευθύνη αυτών των παιδιών;