Ο πιλότος και οι…απασχολημένοι επιβάτες

«Ο αρχηγός ενός κόμματος της αντιπολίτευσης μπορεί να μάθει πολλά από τους
πιλότους», έλεγε το 1987 ο σημερινός πρόεδρος της Γερμανίας, Γιοχάνες Ράου. «Η
αποστολή του άλλωστε είναι η ίδια: Να διατηρεί την κατεύθυνση σταθερή και τους
επιβάτες απασχολημένους».

Να διατηρεί τους «επιβάτες απασχολημένους» φροντίζει τους τελευταίους μήνες
στη Νέα Δημοκρατία ο Κώστας Καραμανλής, δημιουργώντας συνεχώς νέα όργανα και
μοιράζοντας ρόλους στα στελέχη του. Την Τετάρτη λοιπόν ξαναστήνονται οι κάλπες
για να αναδείξουν τη «σκιώδη κυβέρνηση». Η νέα «ταλαιπωρία» που υφίστανται
όμως καλοκαιριάτικα οι νεοδημοκράτες, έχει προκαλέσει απορία στους βουλευτές
για τα πραγματικά κίνητρα της υπερκινητικής οργανωτικής ανασυγκρότησης. Και
ενώ οι περισσότεροι πιστεύουν ότι στόχος είναι να αποτρέψει την εσωστρέφεια,
κάποιοι αρχίζουν να υποπτεύονται ότι ο αντικειμενικός σκοπός είναι να
«κοντύνει τους κορυφαίους».

Γεγονός είναι πάντως, πως από τον Απρίλιο οι νεοδημοκράτες έχουν στήσει τρεις
φορές κάλπες. Παράλληλα έχουν δημιουργηθεί τρία νέα όργανα: Μετά το Συνέδριο
και την Κεντρική Επιτροπή δημιουργήθηκε το πολιτικό συμβούλιο, ενώ θεσπίζεται
ένα νέο όργανο, με επικεφαλής τον κ. Κ. Καραμανλή, που θα κατευθύνει τη σκιώδη
κυβέρνηση. Το επόμενο βήμα, που αναμένεται αμέσως μετά, είναι η θεσμοθέτηση
του πρωινού καφέ.

Ο έλεγχος

Με την επιστροφή του κ. Γιώργου Σουφλιά στο κόμμα, προέκυψε ανταγωνισμός για την κ. Ντόρα Μπακογιάννη, πρώτα από όλα σε ό,τι αφορά τη δημοτικότητα, όπως δείχνουν οι μετρήσεις της κοινής γνώμης. Επιπλέον, ο κ. Σουφλιάς διεκδικεί με αξιώσεις τον ρόλο του έτερου πόλου του κόμματος, που μονοπωλούσε τα τελευταία χρόνια η κ. Μπακογιάννη

Στελέχη της Ρηγίλλης, που βλέπουν με ευνοϊκό μάτι τις κινήσεις του προέδρου,
υποστηρίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο δίνονται ευκαιρίες σε όλους να
συμμετάσχουν, να αναδειχτούν αλλά και να δοκιμαστούν. Υπογραμμίζουν επίσης πως
ειδικά σε ό,τι αφορά την Κοινοβουλευτική Ομάδα, μετά την αναθεώρηση του
Συντάγματος και την αναβάθμιση του ρόλου των διαρκών επιτροπών της Βουλής, η
προσαρμογή του κανονισμού λειτουργίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ήταν
αναγκαία: «Μοιράζοντας συγκεκριμένες ευθύνες σε μικρότερες ομάδες
επιτυγχάνουμε καλύτερο κοινοβουλευτικό έλεγχο», εκτιμούν αυτά τα στελέχη.
Κανείς δεν αρνείται πάντως, πως η διαδικασία σχηματισμού σκιώδους κυβέρνησης
με εκλογές έχει πολλαπλά θετικά εσωκομματικά αποτελέσματα: «Αφ’ ενός μεν όσοι
πάρουν ρόλο θα αισθάνονται ότι συμμετέχουν, θα είναι απασχολημένοι και δεν θα
δυσφορούν. Το σημαντικότερο είναι όμως πως επειδή γίνονται εκλογές όσοι
αποτύχουν δεν μπορούν να τα βάλλουν με την ηγεσία του κόμματος, ενώ για να
πετύχουν θα πρέπει έρθουν σε συνεννόηση με τους υπόλοιπους, να κάνουν
συμβιβασμούς και συμμαχίες και να τις διατηρήσουν αφού θα πρέπει να φροντίσουν
για την επανεκλογή τους». Όσο για την αναταραχή που ήδη έχει δημιουργήσει ο
προεκλογικός πυρετός, τα μαγειρέματα και οι συναλλαγές στην Κοινοβουλευτική
Ομάδα εκτιμούν ότι θα είναι μικράς διαρκείας, άρα ελεγχόμενη. Ορισμένοι λοιπόν
αντιμετωπίζουν με χιούμορ την ταλαιπωρία που υφίστανται μέσα στο
κατακαλόκαιρο: «Ο πρόεδρος μάς βάζει να ιδρώνουμε, για να μην ιδρώνει ο
ίδιος», υποστηρίζει ένας βουλευτής.

Δεν αντιμετωπίζουν όλοι όμως τόσο θετικά τις διαδικασίες και υπάρχουν και
εκείνοι που υποπτεύονται ότι η οργανωτική ανασυγκρότηση υποκρύπτει άλλες
σκοπιμότητες:

«Ο Καραμανλής έχει καταλάβει ότι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να ελέγχει
τις φιλοδοξίες των προβεβλημένων εσωκομματικών του φίλων και αντιπάλων είναι
να τους βάζει να διαγωνίζονται μεταξύ τους, ενώ ο ίδιος να παραμένει εκτός
ανταγωνισμού», υποστηρίζει ένα κορυφαίο στέλεχος. «Πάρτε για παράδειγμα τις
εκλογές στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Από τη στιγμή που υπάρχουν 46 θέσεις
συντονιστών, τομεαρχών και αναπληρωτών ουσιαστικά εκλέγεται ο ένας στους δύο
και αυτό ευτελίζει τη σημασία της εκλογής. Και όμως σε αυτές τις εκλογές θα
πρέπει να εκτεθούν η Μπακογιάννη, ο Αλογοσκούφης, ο Βουλγαράκης, η Γιαννάκου,
να κάνουν ad hoc συμμαχίες, να προχωρήσουν σε συμβιβασμούς με στελέχη
μικρότερου διαμετρήματος, να κινδυνέψουν να στραπατσαριστούν είτε
αντιμετωπίζοντας έναν υποδεέστερο αντίπαλο, είτε τα λευκά. Και το
σημαντικότερο; Αφού εκλεγούν θα συμμετάσχουν σε ένα όργανο μαζί με
“διορισμένα” στελέχη, που φυσικά δεν θα έχει την νομιμοποίηση ενός εκλεγμένου
οργάνου, όπως είναι π.χ. το Εκτελεστικό Γραφείο ή η Κεντρική Επιτροπή του
ΠΑΣΟΚ».

Η…μοιρασιά

Η ανάδειξη του κ. Βαγγέλη Μεϊμαράκη στη στενή ηγετική ομάδα, μέσω της εκλογής του στο αξίωμα του γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής, αφαίρεσε πόντους από τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο. Όπως λένε με χιούμορ στελέχη της Ν.Δ., τώρα ο κ. Κ. Καραμανλής έχει δύο δεξιά χέρια με θεσμικά κατοχυρωμένο ρόλο

Στη δημιουργία μεικτών οργάνων με «διορισμένα» και εκλεγμένα στελέχη, που το
ένα αφαιρεί αρμοδιότητες από το άλλο βλέπει το κλειδί της μεθόδου Καραμανλή
για να κοντύνει τους κορυφαίους ένας βουλευτής της επαρχίας: «Στην Κεντρική
Επιτροπή συμμετέχουν οι βουλευτές εξ οφίτσιο. Στο Πολιτικό Συμβούλιο, η
“παλαιά φρουρά”. Στο νέο όργανο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, πέρα από τους
εκλεγμένους συντονιστές συμμετέχουν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, ο
γραμματέας πολιτικού σχεδιασμού, ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής που αν
και εκλεγμένος, έχει εκλεγεί αλλού. Στον πρωινό καφέ θα συμμετάσχουν
ενδεχομένως όλοι οι εκλεγμένοι συντονιστές, αλλά και οι κ.κ. Δήμας και Λιάπης
επειδή τους κάνει τη χάρη ο πρόεδρος. Ως όργανα, διαθέτουν όλα μειωμένη
νομιμοποίηση με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αμφισβητήσουν τις αποφάσεις του
κ. Κ. Καραμανλή».

Στελέχη της Ρηγίλλης πάντως επισημαίνουν ότι όση αλήθεια και αν εμπεριέχουν
αυτές τις αναλύσεις, οι πρωτοκλασάτοι δεν έχουν επιλογές. «Με δεδομένες τις
αναλογίες στο Συνέδριο, ο Καραμανλής θα μπορούσε όχι μόνον να κοντύνει αλλά
και να συντρίψει όποιον προσπαθεί να ξεχωρίσει», υποστηρίζουν και προσθέτουν:
«Άλλωστε, ο πρόεδρος βλέπει τι γίνεται στο ΠΑΣΟΚ. Και αυτό που θέλει να
αποφύγει είναι η δημιουργία μιας ηγετικής ομάδας που θα συμπεριφέρεται όπως
εκείνη του κυβερνώντος κόμματος. Αυτό που επιδιώκει είναι να συγκροτήσει έναν
πυρήνα στελεχών που θα μπορούν να αναλάβουν αξιόπιστα υπουργικές θέσεις, με
ειδικό πολιτικό βάρος όμως που θα καθορίζει ο ίδιος. Βαδίζει δηλαδή στα χνάρια
του θείου».

Η συνταγή του «διαίρει και βασίλευε»

«Οι κινήσεις του κ. Καραμανλή τους τελευταίους τρεις μήνες δείχνουν ότι το
διαίρει και βασίλευε είναι πλέον η κυρίαρχη μέθοδος στο εσωκομματικό
παιχνίδι», αναλύει ένα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. «Φέρνοντας πίσω τον
Σουφλιά δημιούργησε εκ των πραγμάτων ανταγωνισμό στην Ντόρα. Προτείνοντας τον
Μεϊμαράκη για γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής κόντυνε τον Παυλόπουλο,
καταργώντας όμως τους διορισμένους τομεάρχες κόντυνε αφ’ ενός τους “λοχαγούς”
και αφ’ ετέρου τον Μεϊμαράκη, αφού υποτίθεται ότι ο βασικός ρόλος του
γραμματέα θα ήταν ο συντονισμός των τομεαρχών. Δημιουργώντας αυτόνομο όργανο
συντονισμού της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κόντυνε τον γραμματέα της
Κοινοβουλευτικής Ομάδας κ. Σιούφα, ενώ μπορεί να κοντύνει και τους έξι
αυτόνομους συντονιστές με αντίπαλες υποψηφιότητες, με λευκά, με συνεδριάσεις
που θα συγκαλεί ο Σιούφας, όπως έχει το δικαίωμα. Τους κόντυνε επίσης
επισημαίνοντας με κάθε τρόπο ότι η εκλογή δεν προεξοφλεί υπουργοποίηση. Δεν
υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο Κ. Καραμανλής, που είναι ήδη κυρίαρχος του
εσωκομματικού παιχνιδιού, θα παίζει σε πολύ διαφορετική κλάση από τους
υπόλοιπους όταν ολοκληρωθεί η ανασυγκρότηση», καταλήγει το εν λόγω μέλος της
Κ.Ε.