Δύο ώρες αγωνίας για εννέα ναυαγούς

Σε «κρουαζιέρα» ­ από τη θαλάσσια περιοχή στ’ ανοιχτά της Μυτιλήνης μέχρι
τη Θεσσαλονίκη, όπου έφθασαν χθες το βράδυ ­ μετατράπηκε τελικά η περιπέτεια
των εννέα Τούρκων ναυτικών ναυαγών, οι οποίοι περισυνελέγησαν από Έλληνες
συναδέλφους τους.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Λιμάνι Θεσσαλονίκης. Οι Τούρκοι ναυαγοί μεταφέρθηκαν σε ξενοδοχείο της πόλης, σήμερα θα δώσουν καταθέσεις και αύριο θα αναχωρήσουν για την Τουρκία

Ο καπετάνιος του ελληνικού ρυμουλκού και τα μέλη του πληρώματος, αφού έσωσαν
από τα κύματα τους αλλοδαπούς, τους έδωσαν στεγνά ρούχα και στη συνέχεια τούς
υποδέχθηκαν στο σαλόνι του πλοίου και το ταξίδι για τη Θεσσαλονίκη συνοδεύτηκε
με ελληνικά εδέσματα, μουσική και κρασί.

«Από την πρώτη κιόλας στιγμή που τους “μαζέψαμε” από τη θάλασσα δεν σταμάτησαν
να μας ευγνωμονούν και να μας αποκαλούν φίλους και αδελφούς. Αυτοί οι άνθρωποι
από την κόλαση βρέθηκαν στον παράδεισο και δεν βρίσκουν λόγια να μας
ευχαριστήσουν για το γεγονός ότι τους σώσαμε, αλλά και για τη φιλοξενία»,
δήλωσε τηλεφωνικά στα «ΝΕΑ» από το κατάστρωμα του ρυμουλκού «Champion Ζ» ο
καπετάνιος Γιάννης Τσακμάκης, λίγες ώρες προτού το πλοίο «δέσει» στο λιμάνι
της Θεσσαλονίκης.

Το ρήγμα

Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Muzaffer Senkaya» είχε αποπλεύσει από το Ερεγλί με
προορισμό την Ελευσίνα έμφορτο με σίδηρο. Στις 2.40 τα ξημερώματα και ενώ
βρισκόταν 25 ναυτικά μίλια δυτικά της Μυτιλήνης ­ σύμφωνα με την ανακοίνωση
του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας ­ προκλήθηκε ρήγμα λόγω μετατόπισης φορτίου
και το πλοίο άρχισε να βυθίζεται. Την ώρα εκείνη και σε απόσταση 5 μιλίων
βρισκόταν το ελληνικό ρυμουλκό και ο καπετάνιος έλαβε μέσω του ασυρμάτου το
σήμα κινδύνου που εξέπεμπε, ενώ στην περιοχή έπνεαν άνεμοι έντασης 6 Μπωφόρ.

Όπως περιγράφει ο καπετάνιος, σε κάποια στιγμή είδε στο ραντάρ το πλοίο και
ύστερα από λίγα λεπτά εντόπισαν την πρώτη βάρκα με τέσσερις ναυαγούς και τους
τράβηξαν στο κατάστρωμα. Όμως οι υπόλοιποι πέντε βρέθηκαν μέσα στην άλλη
σωστική λέμβο ύστερα από δύο και πλέον ώρες. «Ήταν δύο ώρες αγωνίας και σε
κάποια στιγμή πίστεψα ότι μπορεί και να τους χάναμε. Όμως, όταν οι πρώτοι
ναυαγοί συναντήθηκαν με τους υπόλοιπους ομοεθνείς τους πάνω στο κατάστρωμα
εκτυλίχθηκαν συγκινητικές στιγμές. Αγκαλιάζονταν, έκλαιγαν όλοι μαζί και μας
ευχαριστούσαν συνεχώς», θυμάται ο Έλληνας καπετάνιος.