Εναλλακτικά κοινωνικά μοντέλα

Ο Πρωθυπουργός διεπίστωσε πως το ίδιο του το κόμμα αμφισβητεί την πολιτική
του. Δημόσια παραδέχθηκε πως υπάρχουν διαφωνίες για το κοινωνικό μοντέλο που
πρέπει να υιοθετηθεί. Υπάρχουν «διαφορετικές κοινωνικές και οικονομικές
προσεγγίσεις όσον αφορά την εξέλιξη της χώρας από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ»,
δήλωσε. Οι διαφωνούντες δεν κρύβουν την αντιπάθειά τους προς τις πολιτικές των
ανοιχτών αγορών και της απελευθερωμένης οικονομίας. Και συνήθως χρεώνουν στην
παγκοσμιοποίηση και στις επιταγές των διεθνών χρηματαγορών την υιοθέτηση των
πολιτικών αυτών.

Εδώ όμως όλοι κάνουν ένα τεράστιο σφάλμα. Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι
ιδεολόγημα ούτε βέβαια και οικονομικό σύστημα. Είναι ένα πραγματικό διεθνές
οικονομικό φαινόμενο που έχει να κάνει με τα ανοιχτά σύνορα και τις ελεύθερες
αγορές. Από πουθενά δεν προκύπτει πως η «παγκοσμιοποίηση» επιβάλλει πολιτικές
στις διάφορες χώρες της γης. Η κάθε μια χώρα είναι απόλυτα ελεύθερη να
εφαρμόσει το κοινωνικό μοντέλο της δικής της επιλογής. Και να αντιμετωπίσει
βέβαια και τις σχετικές συνέπειες.

Δεν υπάρχει το παραμικρό στην παγκοσμιοποίηση που να εμποδίζει την εφαρμογή
του ευρωπαϊκού παραδοσιακού μοντέλου των γενναίων κοινωνικών παροχών. Δεν
είναι η παγκοσμιοποίηση που οδηγεί τις σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις της
Ευρώπης στη μεταρρύθμιση των συστημάτων τους των εργασιακών σχέσεων και
κοινωνικών παροχών. Είναι η χρεοκοπία των συστημάτων αυτών και τα βάρη που
συνεπιφέρουν πάνω στις κοινωνίες που εφαρμόζονται, που επιβάλλουν την
αναθεώρησή τους.

Αν οι Ευρωπαίοι και οι Έλληνες, βέβαια, εργαζόμενοι αξιούν την υιοθέτηση
συστημάτων γενναιόδωρων παροχών θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αναλάβουν και τα
σχετικά βάρη. Μεγαλύτερους δηλ. φόρους και μικρότερα ημερομίσθια. Για την ώρα,
όλοι απαιτούν τις παροχές αλλά αρνούνται να αναλάβουν και τις σχετικές
υποχρεώσεις. Ο ένας παραπέμπει στον άλλον κι όλοι μαζί «στο κράτος». Η εποχή
όμως των παροχών με δανεικά τελείωσε. Ούτε και οι περιουσίες των «εχόντων»
φθάνουν για να χρηματοδοτήσουν μέσω επιλεκτικών φορολογικών επιβαρύνσεων τις
απολαβές των «μη εχόντων».

Εναλλακτικά, λοιπόν, κοινωνικά μοντέλα υπάρχουν. Αλλά έχουν σκοτεινές όψεις
και εκρηκτικές κοινωνικές συνέπειες…