ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Καλοκαιρινές ιστορίες

Τι κοινό έχουν η κόρη του Ζακ Τατί, μια Ιρανή παρθένα και οι Ταλεμπάν;
Απαρτίζουν την «εβδομάδα» του Γάλλου συγγραφέα Ζαν-Κλωντ Καριέρ, όπως την
παρουσίασε στη Λιμπερασιόν.

Ζακ Τατισέφ, γνωστότερος ως Ζακ Τατί, ακόμη γνωστότερος ως μεσιέ Υλό

Μια γυναίκα ­ λέει το τελευταίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί στο Ιράν ­ παντρεύεται
για τέταρτη φορά και ο άνδρας της, έκπληκτος, διαπιστώνει ότι είναι παρθένα.
«Πώς είναι δυνατόν;» τη ρωτάει. «Ο πρώτος μου σύζυγος καταγόταν από το
Γκαζβίν, γνωστό για τους μαχητικούς σοδομιστές του. Ο δεύτερος ήταν από το
Ισπαχάν, καταφύγιο των τσιγκούνηδων: δεν άγγιζε ποτέ τα πράγματά του,
φοβούμενος ότι θα χαλάσουν». «Και ο τρίτος;» «Ο τρίτος ήταν ο Χαταμί». «Ο
Χαταμί; Ο πρόεδρος;» «Ναι. Φώναζε πάντα: «Το κάνω! Το κάνω!» Και ποτέ δεν
έκανε τίποτα».

Την περασμένη Κυριακή, ο συγγραφέας έτρωγε με τη Σοφί Τατισέφ, την κόρη του
μεγάλου Γάλλου σκηνοθέτη. Καθόντουσαν σ’ ένα καφέ και κοίταζαν τον κόσμο που
περνούσε, προσπαθώντας να διακρίνουν μια λεπτομέρεια, μια απροσδόκητη
χειρονομία. «Κι εμείς το ίδιο κάναμε», είπε ξαφνικά η Σοφί. «Όταν ήμασταν στο
αυτοκίνητο, όλη η οικογένεια, και σταματούσαμε σε ένα φανάρι, ο μπαμπάς έλεγε:
αυτός ο τύπος στο Πεζώ, τι δουλειά να κάνει άραγε; Πώς να είναι ο χαρακτήρας
του; Και η γυναίκα δίπλα του, λέτε να τον απατά; Μπας κι είναι άρρωστη; Ή
απλώς φοβάται όταν ξεκινά το αυτοκίνητο;».

Ο θριαμβευτής των εκλογών στη Βουλγαρία, ο βασιλιάς Συμεών, υποσχέθηκε ότι όλα
θα φτιάξουν σε 800 ημέρες. Γιατί 800; Περίεργο. Μήπως κανείς από τους
συμβούλους του μπορεί να μας λύσει την απορία;

Στο Μονπελιέ άρχισε η χρονιά του τσίρκου. Ήλθαν καλλιτέχνες από πολλές χώρες,
και κυρίως από τη Ρωσία, που είναι φέτος η επίσημη προσκεκλημένη. Το σούρουπο
βλέπει κανείς νεαρά κορίτσια με αέρινο βάδισμα, τύπους με φαρδιές πλάτες,
15χρονους ζογκλέρ που γυμνάζονται, μέλη επιτροπών που συζητούν στο γρασίδι,
κάτω από τις ελιές. Μια μέρα, μια δημοσιογράφος ρώτησε μια νεαρή ακροβάτισσα:
«Τι σκέπτεστε, κρεμασμένη εκεί πάνω;» «Να χαμογελάω».

Αχώνευτοι είναι αυτοί οι Ταλεμπάν. Γιατί δεν τους βομβαρδίζουμε; Τσακίσαμε τον
Σαντάμ και τον Μιλόσεβιτς. Γιατί να μην ισοπεδώσουμε και το Αφγανιστάν, όπου
εκμηδενίζονται όλες οι αξίες που υπερασπιζόμαστε; Οι Ρώσοι θα μας βοηθούσαν. Η
Κίνα θα έβλεπε την επέμβασή μας με καλό μάτι. Εντάξει, οι Αμερικανοί μπορεί να
μην ήθελαν από λεπτότητα να συμμετάσχουν, αφού εκείνοι χρηματοδότησαν τους
Ταλεμπάν. Σε τελευταία ανάλυση, όμως, δεν τους έχουμε ανάγκη. Μόνο το Πακιστάν
θα αντιδρούσε, αλλά δεν πειράζει. Όσο για τους Ινδούς, κάθε πρωί που πηγαίνουν
στην τουαλέτα λένε: «Πηγαίνω στο Πακιστάν». Άρα, κι αυτοί μαζί μας θα ήταν.

Ζήτησαν μια μέρα από τη Σιμόν Βέιγ να δώσει έναν ορισμό του υπουργού. «Είναι
απλό», απάντησε. «Οκτώ κιλά παραπάνω».