ΠΡΟΣΩΠΑ «Σας μισώ όλους γλυκά»

Ήθελε να γίνει κάπου πρεσβευτής, τελικά έγινε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ε.Ε.
στα Σκόπια· προσωρινά, όπως του είπε ο Ζακ Σιράκ.

Φρανσουά Λεοτάρ. Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ε.Ε. στα Σκόπια

Ο Φρανσουά Λεοτάρ, ο οποίος διορίστηκε τη Δευτέρα στη θέση του μόνιμου
αντιπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην πρωτεύουσα της ΠΓΔΜ, είναι ένας
κεντροδεξιός πολιτικός που έχει συνδεθεί με οικονομικά σκάνδαλα και βρίσκεται
εδώ και χρόνια στο περιθώριο της γαλλικής πολιτικής σκηνής. Εξακολουθεί να
είναι βουλευτής αλλά, σύμφωνα με το περιοδικό “Λε Πουέν”, ήθελε να
εγκαταλείψει την ενεργό πολιτική και είχε ζητήσει πρόσφατα από τον πρόεδρο
Σιράκ να διοριστεί κάπου πρεσβευτής. Προέκυψε όμως η θέση στην ΠΓΔΜ και ο
Σιράκ τού πρότεινε να κρατήσει τη βουλευτική έδρα του και να πάει προσωρινά
στα Σκόπια. Όταν μάλιστα οι Ολλανδοί απείλησαν να μπλοκάρουν τον διορισμό του,
ο Σιράκ τούς απάντησε σκαιά: “Είναι η επιλογή της Γαλλίας. Αν τον αρνηθείτε,
δεν πρόκειται να διοριστεί Ολλανδός σε ανάλογη θέση τα επόμενα 25 χρόνια”.

Ο Λεοτάρ γεννήθηκε το 1942 στις Κάννες, γόνος πολυμελούς οικογένειας (ένας από
τους αδελφούς του είναι ο ηθοποιός Φιλίπ Λεοτάρ), και είναι βουλευτής από το
1978. Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού επί πρωθυπουργίας Σιράκ (1986-1988) και,
μετά τη νίκη της δεξιάς στις εκλογές του 1993, έγινε υπουργός Άμυνας για δύο
χρόνια. Τότε οι αναλυτές τον κατέτασσαν στους πολλά υποσχόμενους Γάλλους
πολιτικούς κι εκείνος ανακοίνωσε ότι στόχος του είναι να γίνει ο προεδρικός
υποψήφιος της κεντροδεξιάς για τη διαδοχή του Μιτεράν, το 1995. Το χρίσμα (και
τις εκλογές) κέρδισε τελικά ο Σιράκ.

Παρά τις προσπάθειές του να εμφανιστεί ως “Αδιάφθορος” και τους λίγους μήνες
που πέρασε σε μοναστήρι Βενεδικτίνων όταν ήταν εικοσάρης, η σταδιοδρομία του
Λεοτάρ έμοιαζε να έχει τελειώσει το 1992, όταν κατηγορήθηκε για διαφθορά στην
υπόθεση της έπαυλης που είχε αγοράσει μισοτιμής στα παράλια της Μεσογείου. Η
υπόθεση μπήκε στο αρχείο εξαιτίας μιας νομικής λεπτομέρειας, αλλά σοβαρότερες
κατηγορίες διατυπώθηκαν το 1998, όταν τέθηκε υπό δικαστική έρευνα ως ύποπτος
για ξέπλυμα χρημάτων, με τα οποία χρηματοδοτήθηκε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα
του. Το 1996 εξελέγη επικεφαλής της Ένωσης για τη Γαλλική Δημοκρατία (UDF) που
είχε ιδρύσει ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, αλλά αποδοκιμάστηκε δύο χρόνια
αργότερα, έπειτα από την κακή επίδοση της δεξιάς στις περιφερειακές εκλογές.
Μολονότι οι κατηγορίες εις βάρος του ουδέποτε αποδείχθηκαν, άλλες κατηγορίες
ότι διαδραμάτισε έναν αδιευκρίνιστο ρόλο στον φόνο ενός αντιπάλου βουλευτή της
περιοχής του δεν βοήθησαν στη βελτίωση της δημόσιας εικόνας του. Τα τελευταία
χρόνια φρόντιζε να κρατάει χαμηλούς τόνους και πέρυσι εξέδωσε από τις εκδόσεις
Grasset το τελευταίο βιβλίο του· με τίτλο, “Σας μισώ όλους γλυκά”…