[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Έρχονται, λοιπόν, οι δεξιοί; Ε, καλά τώρα, μην τρελαθούμε κιόλας. Μια
δημοσκόπηση ήταν όπως και τόσες άλλες. Εντάξει, ήταν τα ποιοτικά
χαρακτηριστικά της τέτοια που δεν επιτρέπουν πολλή αισιοδοξία, αλλά δεν
σημειώθηκε και η καταστροφή του Δράμαλη! Υπάρχουν τρία χρόνια μπροστά ώς τις
εκλογές (δεσμεύθηκε ο Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης επ’ αυτού. Αναγγέλλοντας το
Συνέδριο είπε ότι θα εξαντλήσει την τετραετία, ήτοι μιλάμε για Απρίλιο του
2004. Και στην πολιτική τρία χρόνια είναι ένας αιώνας και βάλε, τόση είναι η
αντιστοιχία. Μπορεί να γίνουν πολλά για να αναστραφεί αυτό το έρμο το κλίμα,
που σήμερα δείχνει να… το έχει φάει ο γάιδαρος. Επιπλέον, προσθέστε ότι:
α)παρακάτω από εκεί που είναι, αποκλείεται να πάει το ΠΑΣΟΚ ­ άγγιξε ήδη τον
πάτο του βαρελιού, β) κακές δημοσκοπήσεις υπήρξαν και στο παρελθόν ­ ακόμη και
χειρότερες από τη συγκεκριμένη, γ) το ΠΑΣΟΚ είναι «εφτάψυχο» ­ το έχει
αποδείξει! Και επιπρόσθετα έχει και το Συνέδριο. Ευκαιρία να βγει ενωμένο
(λέμε τώρα)…

Τώρα «όλοι μαζί;»

Το ξέρω, ακόμη πιο καταστροφική από την απαισιοδοξία είναι η αισιοδοξία, όταν
δεν πρέπει. Αλλά εδώ, βλέποντας τους πανικόβλητους (κορυφαίους) Πασόκους,
αισθάνεται κανείς την ανάγκη να ανοίξει την αγκαλιά του. Να σκύψουν οι
άνθρωποι στον ώμο του, και να κλάψουν γοερά για την Αλεξάνδρεια που φεύγει. Να
(του) ανοίξουν την καρδιά τους για το πώς τα έκαναν τόσο χάλια. Γιατί στις
στιγμές της καταστροφής είναι που ο άνθρωπος έχει και αυτοκριτικές τάσεις.
Όταν είναι παντοδύναμος, θα παραδεχθεί ποτέ ότι έκανε λάθος; Ας είμαστε
ρεαλιστές. Αυτές τις ώρες είναι που πρέπει να τους πεις τον καλό το λόγο.
Διότι στις χαρές του ο άλλος όλο καλά λόγια ακούει. Στις πίκρες είναι που
εξαφανίζονται όλοι…

Όταν υπάρχει απειλή

Καλό λόγο; Μπα; Και γιατί; Μαζί παίρναμε τις αποφάσεις; Μαζί νεμόμασταν την
εξουσία; Μαζί κόβαμε βόλτες με τα κότερα του ενός και του άλλου; Μαζί
ακκιζόμασταν στα «ντινέ» και τα πάσης φύσεως δείπνα με τους «σοσιαλιστές» του
ΣΕΒ; Μαζί γλεντοκοπούσαμε στα πολιτιστικά κέντρα; Μαζί ραβόμασταν στου
«Αρμάνι» και του κάθε «Αρμάνι»; Μαζί ετούτο, μαζί εκείνο, μαζί το άλλο; Γιατί
λοιπόν «όλοι μαζί» τώρα; Ο καθένας μόνος του, και ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Αυτοί
τα έκαναν όπως τα έκαναν, ας τα λουστούν τώρα ­ θα έλεγε ο «λαϊκιστής» που
κρύβει ο καθένας μας μέσα του, αν του δίναμε βήμα να μιλήσει. Αλλά δεν του
δίνουμε, διότι κινδυνεύει η παράταξη, κι όταν κινδυνεύει η παράταξη, οφείλει ο
καθένας να κάνει αυτό που πρέπει για να την προστατεύσει. Σωστά;

Τάσεις αυτοκαταστροφής

Λάθος! Διότι κανέναν δεν μπορείς να σώσεις, αν δεν το επιθυμεί και ο ίδιος.
Τυχαία βγήκε το «συν Αθηνά και χείρα κίνει»; Αυτοί εδώ παιδί μου, δείχνουν
τάσεις αυτοκαταστροφής. Θέλουν να αυτοχειριασθούν, κι απλώς φωνάζουν κι εμάς
τους υπόλοιπους να παρακολουθήσουμε το απεχθές και αποτρόπαιο θέαμα. Το πώς
κόβουν τις φλέβες τους. Τους βλέπεις. Δεν είναι ότι δεν αγαπούν ο ένας τον
άλλον. Ότι η έννοια της συντροφικότητας είναι γράμμα κενό γι’ αυτούς. Είναι
ότι μισούνται. Και μισούνται πολύ. Θανάσιμα, που έγραφαν και παλιά οι
δημοσιογράφοι. Ένας εναντίον όλων και όλοι εναντίον ενός. Είπε κάτι ο
Πάγκαλος; Χύνονται όλοι να φάνε τον Πάγκαλο. Είπε κάτι ο Λαλιώτης, όλοι
εναντίον του Λαλιώτη. Δήλωσε κάτι η Βάσω; Α, το είπε για να υπονομεύσει το
Σημίτη. Και πάει λέγοντας. Χρόνια τώρα η ίδια δουλειά, διότι όλοι ­ όλοι! ­
σκέφτονται και ενεργούν με βάση τη μετα-Σημίτη εποχή. Τότε που επί της
εξουσίας θα βάλουν κλήρο και θα διαμοιράσουν τα ιμάτιά του. Βιάζονται. Γιατί
και ο Σημίτης βιαζόταν, αν θυμάστε (εμείς πάντως θυμόμαστε, και θυμόμαστε πολύ
καλά…).

Έκαναν τον σταυρό τους

Δεν είδατε τι συνέβη με την πρόταση του Κ. Σημίτη να πάει σε έκτακτο συνέδριο;
Μόνο που δεν διαλύθηκαν. Αφού, σου λέει, είναι θαύμα πως οι καρέκλες έμειναν
στις θέσεις τους και δεν άρχισαν να υπερίπτανται. Στο τέλος δε, μαζεύτηκαν
όλοι γύρω από το μεγάλο τραπέζι των συνεδριάσεων του Ε.Γ. και άρχισαν να
σταυροκοπιούνται που το ΠΑΣΟΚ τη γλίτωσε (τη διάλυση) αυτή τη φορά. Αυτή τη
φορά ναι, στη συνέχεια όμως; Εδώ είναι το ζητούμενο, σχετικά με το νέο σκληρό
πόκερ (από το ροκ στο πόκερ, το ΠΑΣΟΚ) που έπαιξε ο Κ. Σημίτης. Θα την βγάλει
καθαρή τον Οκτώβριο; Δύσκολα λένε αυτοί που ξέρουν το πώς έχει διαμορφωθεί
σήμερα η κατάσταση. Ναι, απαντούν άλλοι. Και υπογραμμίζουν πόσο συνεκτικά
λειτουργεί η άτιμη η εξουσία! Καλύτερα κι από την καλύτερη κόλλα…

Η αξία των γκάλοπ

Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο Σημίτης οδηγήθηκε στην απόφαση για το Συνέδριο εξ
αιτίας της δημοσκόπησης της MRB. Μπορεί να έπαιξε κι αυτό ρόλο. Αλλά μη
θεοποιούμε τις δημοσκοπήσεις. Όχι πως υπάρχει κανένα λάθος στη δημοσκόπηση.
Μια χαρά ήταν. Αν και η MRB βέβαια, κατά το παρελθόν, έχει υποστεί κάποια
στραπάτσα αξιοπιστίας. Συμβαίνει φυσικά και με τις καλύτερες των εταιρειών
δημοσκοπήσεων, αλλά δεν μπορείς να το αγνοήσεις ως γεγονός όταν τώρα η
δημοσκόπηση αυτή προβάλλεται περίπου ως… εκλογικό αποτέλεσμα! Θυμίζω απλώς,
ότι η συγκεκριμένη εταιρεία τρεις ημέρες πριν από τις περυσινές εκλογές ­
Πέμπτη, αν θυμάμαι καλά ­ βεβαίωνε ότι η Ν.Δ. θα κερδίσει τις εκλογές με
τουλάχιστον 2,5 μονάδες διαφορά από το ΠΑΣΟΚ. Με κάτι τέτοια ήταν που την
πάτησε ως γνωστόν ολόκληρη η Ρηγίλλης, από τον Άρη (Σπηλιωτόπουλο) ώς τον
(Κώστα) Καραμανλή, και για δυο ώρες, το απόγευμα της Κυριακής συμπεριφέρονταν
ως κυβέρνηση…

Δεκάδα ή εικοσάδα;

Για να τελειώνουμε. Μια (ακόμη) δημοσκόπηση ήταν και πάει. Ώς τις επόμενες,
που θα είναι εκεί στα μέσα φθινοπώρου (θα συμπέσουν με το Συνέδριο), το ΠΑΣΟΚ
και η κυβέρνηση μπορούν να ασχοληθούν απερίσπαστα με τους εσωκομματικούς,
προσυνεδριακούς καβγάδες. Το ίδιο ήρεμα και τα κορυφαία στελέχη, που είδαν μεν
να κατακρημνίζονται οι δημοτικότητές τους ­ από 12 μονάδες και κάτω πήγαν οι
περισσότερο ­ αλλά τώρα ξεκινάει η σκληρή εσωτερική… προεκλογική περίοδος.
Θα βγουν στην πρώτη 10άδα ή όχι; Στην 20άδα; Πρόβλημα μεγάλο. Όσο για μας, θα
έχουμε την ευκαιρία να γελάμε, να γκρινιάζουμε, να οργιζόμαστε, να οικτίρουμε
ή και να βρίζουμε (απολύτως υγιές), με όσα κάνουν ή δεν κάνουν οι υπουργοί και
στελέχη αυτού του απίθανου κόμματος, που έχει βάλει στοίχημα με τον εαυτό του
να μην μας αφήσει ποτέ να πλήξουμε. Και να γελάμε επίσης με τα καμώματα
διαφόρων ακραίων περί τον Σημίτη, που τον οδήγησαν στο Συνέδριο – ρώσικη
ρουλέτα, επειδή θεωρούν ότι τα προβλήματα της κυβέρνησης με την κοινωνία
οφείλονται ακριβώς στο ότι δεν προχώρησε σε… εκκαθαρίσεις σταλινικού τύπου.
Δεν διέγραψε δηλαδή τον Άκη, τον Πάγκαλο, τον Δασκαλάκη, τον Παναγιωτακόπουλο
κ.λπ. Οι καημένοι, τίποτε δεν έχουν πάρει χαμπάρι για τον «φόνο»…