Οι καλοί, οι κακοί και οι… άσχημοι του Ιnternet

Με… ομοιοπαθητικές μεθόδους επιχειρούν να λύσουν τα προβλήματα που προκαλούν οι ιοί στο Internet. Οι αντιδράσεις όμως είναι πολλές

Οι… κακοί, στον κόσμο του Internet, έχουν όνομα: είναι ιοί και καταστροφικά
προγράμματα που τρυπώνουν σαν σκουλήκια στους υπολογιστές. Υπάρχουν όμως
επίσης οι… καλοί και οι άσχημοι. Μια σειρά από ιούς εμφανίζονται ως
«ωφέλιμοι» ­ ή τουλάχιστον προσπαθούν να εμφανιστούν ως τέτοιοι. Γιατί τους
ακολουθούν μια σειρά από αντιδράσεις, φωνές που εξηγούν πως «όχι, δεν είναι
καθόλου καλή ιδέα οι χρήσιμοι ιοί».

Το… σκουλήκι

Πάντως υπάρχουν. Εκτός από τους ιούς εκείνους που αναπαράγονται αυτόματα,
καταστρέφοντας τους υπολογιστές ανυποψίαστων χρηστών του Internet, υπάρχουν κι
εκείνοι που έχουν σχεδιαστεί για να κάνουν καλό κι όχι για να προκαλούν
αναστάτωση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το… σκουλήκι του τυριού. «Cheese Worm» ονομάζεται
ο ιός που έκανε την εμφάνισή του στο Internet πριν από μερικές εβδομάδες και
είναι ένα πρόγραμμα που δημιουργήθηκε από κάποιον με σκοπό να «επισκευάζει»
όσους υπολογιστές έχουν δεχθεί επιθέσεις από το… σκουλήκι του λιονταριού
(Lion Worm).

Κενά στην ασφάλεια

Αυτό το Lion Worm είναι ένας πολύ επικίνδυνος ιός, για εκείνους που
χρησιμοποιούν το λειτουργικό πρόγραμμα Linux στους υπολογιστές τους. Ο ιός
εγκαθίσταται, χωρίς να φαίνεται, στον υπολογιστή και δρα «υπογείως»,
ανοίγοντας «κερκόπορτες» και αφήνοντας κενά στην ασφάλεια των συστημάτων.

Στη συνέχεια, στέλνει με e-mail τις πληροφορίες για το πού ακριβώς βρίσκονται
αυτά τα κενά σε ομάδες ανθρώπων (χάκερ) που οργανώνουν μια ηλεκτρονική επίθεση
και θέλουν να χρησιμοποιήσουν τους συγκεκριμένους υπολογιστές ως «στρατό».
(Συνήθως αυτό συμβαίνει στις επιθέσεις σε μεγάλα ηλεκτρονικά sites, τύπου
«denial of service».

Στη διάρκεια των επιθέσεων αυτών, το site βομβαρδίζεται από αμέτρητες
ταυτόχρονες αιτήσεις πρόσβασης, τις οποίες ο σέρβερ δεν μπορεί να
διαχειριστεί, με αποτέλεσμα να σταματά η λειτουργία τού site και οι τεχνικοί
να σηκώνουν τα χέρια ψηλά).

«Ντέτεκτιβ»

Ένας άλλος ιός, ο οποίος προβάλλεται ως ωφέλιμος, ονομάζεται VBS. Noped. Α
@mm. Αυτός φτάνει σε έναν υπολογιστή ως attachment σε ένα e-mail και αρχίζει
να ψάχνει σε ολόκληρο τον σκληρό δίσκο για αρχεία που ενδέχεται να περιέχουν
φωτογραφίες παιδικής πορνογραφίας.

Ως «οδηγό» σ’ αυτή την αναζήτηση έχει μια λίστα με πιθανά ονόματα ή με πιθανές
λέξεις που μπορεί να περιέχονται σε αρχεία αυτού του είδους.

Κι αν εντοπίσει αρχεία με κάποια από τα ονόματα ή τις λέξεις, στέλνει αυτόματα
ένα e-mail σε κάποια από τις αρμόδιες υπηρεσίες των ΗΠΑ, με ένα επεξηγηματικό
σημείωμα.

Τα αρχαία

Η ιδέα των «καλών ιών» δεν είναι καινούργια. Εδώ και χρόνια, οι
προγραμματιστές ηλεκτρονικών υπολογιστών προσπαθούν να δημιουργήσουν
«αντι-ιούς» (οι οποίοι θα εξολοθρεύουν καταστροφικούς ιούς), ιούς που θα
συμπιέζουν αρχεία (αυτό σημαίνει ότι, πριν προσβληθούν τα αρχεία θα έχουν
συμπιεστεί), ιούς που θα φροντίζουν για την καλή λειτουργία ενός υπολογιστή,
διορθώνοντας λάθη, κ.λπ.

Αντιδράσεις

Ωστόσο, η έρευνα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα δεν έχει προχωρήσει, μια και
υπήρξαν αρκετές και έντονες αντιδράσεις σχετικά με την παρουσία των ιών αυτών.

Κυρίως επειδή όλοι αυτοί οι ιοί εμφανίζονται και δρουν χωρίς την άδεια του
κατόχου του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αυτό σημαίνει πως χάνεται η ικανότητα
ελέγχου ενός συστήματος από τον ίδιο τον κάτοχό του.

Η… μούχλα που κατατρώει τα CDs!

Εκτός από τους ιούς, όμως, υπάρχει και η… μούχλα που κατατρώει τα CDs! Σε
αυτή την ανακάλυψη έφτασαν πρόσφατα επιστήμονες, με επικεφαλής τον Victor
Cardeness, από ερευνητικό κέντρο της Ισπανίας, οι οποίοι εντόπισαν, στην
Κεντρική Αμερική, ένα είδος μύκητα ­ αόρατο διά γυμνού οφθαλμού ­ που
καταστρέφει σταδιακά τα ψηφιακά δισκάκια.

Πριν από περίπου δύο χρόνια, οι Ισπανοί ερευνητές είδαν στα μικροσκόπιά τους
ένα πλασματάκι το οποίο έκανε μεγάλη ζημιά στα μέχρι σήμερα θεωρούμενα άφθαρτα
CDs… Τα δισκάκια που είχαν προσβληθεί από τον συγκεκριμένο μύκητα δεν
δούλευαν, η επιφάνειά τους είχε αποχρωματιστεί, ενώ σε ορισμένα σημεία ήταν
τελείως διάφανα. Ο μύκητας φτάνει μέχρι την επιφάνεια του CD από το κάλυμμα ή
τον χώρο στον οποίο φυλάσσεται και αρχίζει να καταβροχθίζει με μανία το στρώμα
αλουμινίου και τμήματα της πολυανθρακικής ρητίνης, όπου αποθηκεύονται τα
δεδομένα. «Το αλουμίνιο το καταστρέφει τελείως. Δεν αφήνει απολύτως τίποτα»,
λέει ο Cardeness, ενώ οι βιολόγοι που εξέτασαν τον μύκητα είπαν πως δεν έχουν
ξαναδεί τέτοιο είδος, πιθανολογούν όμως πως ανήκει σε μια κοινή οικογένεια, με
τη λατινική ονομασία geotrichum. Από την πλευρά της, η εταιρεία Philips
(εφευρέτης των CDs) ανακοίνωσε ότι όλα δείχνουν πως πρόκειται για κάποιο
μεμονωμένο περιστατικό, έναν μύκητα που έκανε την εμφάνισή του λόγω των
ακραίων καιρικών συνθηκών στην περιοχή που εντοπίστηκε, της υψηλής ζέστης και
της υγρασίας.

Γιατί πολλοί χρήστες δεν συμμερίζονται την αναγκαιότητα των «ωφέλιμων» ιών

OVesselin Bontchev είναι ειδικός σε θέματα ιών και εργάζεται εδώ και χρόνια
πάνω στον προγραμματισμό και την ασφάλεια ηλεκτρονικών υπολογιστών, για
λογαριασμό της εταιρείας «Frisk Software International», που εδρεύει στην
Ισλανδία. Πριν από μερικούς μήνες, ο Bontchev δημοσίευσε στο Internet ένα
«μανιφέστο» ενάντια στους «καλούς ιούς». Εκεί αναφέρει 12 πολύ συγκεκριμένους
λόγους που εξηγούν γιατί ο ίδιος, αλλά και πολλοί χρήστες ηλεκτρονικών
υπολογιστών, δεν συμμερίζονται την αναγκαιότητα να κυκλοφορήσουν ωφέλιμοι ιοί.

Μεταξύ αυτών είναι το ότι δεν ταιριάζει με την ηθική του Διαδικτύου το να
παρεμβαίνει κανείς σε δεδομένα κάποιου άλλου, χωρίς την έγκρισή του. «Αυτό»,
τονίζει ο Bontchev, «σε πάρα πολλές χώρες είναι παράνομο. Επίσης, το να
αλλάξει κανείς τα χαρακτηριστικά ενός προγράμματος σημαίνει πως ο κάτοχος του
προγράμματος χάνει μια σειρά από δικαιώματα στην εγγύηση, τη νόμιμη χρήση του
προϊόντος και την εταιρική υποστήριξη».

Ο «δωδεκάλογος» των αντιρρήσεων

Στον «δωδεκάλογο» κατά των «καλών ιών» περιλαμβάνονται επίσης αντιρρήσεις
σχετικά με την ασφάλεια που παρέχουν οι ίδιοι αυτοί ιοί (με το κατά πόσον
δηλαδή δεν μπορούν να προγραμματιστούν από κάποιον, έτσι ώστε να είναι
παράλληλα και καταστροφικοί) και τονίζεται πως δεν υπάρχει λόγος να
δημιουργήσει κανείς έναν ιό, τη στιγμή που θα μπορούσε να έχει τα ίδια ακριβώς
οφέλη σχεδιάζοντας ένα πρόγραμμα με τις συγκεκριμένες ιδιότητες. «Ο ιός κλέβει
δικαιώματα στον έλεγχο του μηχανήματος από τον κάτοχό του και καταστρέφει τη
σχέση γνώσης και εμπιστοσύνης μεταξύ χρήστη και υπολογιστή. Επιπλέον, ο όρος
“ιός ηλεκτρονικών υπολογιστών” έχει φορτιστεί με αρνητική σημασία ­ υποδηλώνει
κάτι κακό. Κι έτσι, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να πείσουμε τον κόσμο για τη
χρησιμότητα ενός ιού».