Πήρε πίσω το. .. δώρο

Το δώρο που έκανε στην κανονική διάρκεια στον Παναθηναϊκό, το πήρε πίσω στην
παράταση ο Ολυμπιακός ισοφαρίζοντας τη σειρά των αγώνων (1-1) στον δρόμο προς
τον τίτλο.

Οι «ερυθρόλευκοι» επικράτησαν 88-84 στην παράταση (η κανονική διάρκεια
τελείωσε 80-80 με εκπληκτικό τρίποντο από τη σέντρα του Αλβέρτη στην εκπνοή)
και έφεραν τη σειρά στα ίσια, με αποτέλεσμα να «ξανανάψει» η μάχη για το
πρωτάθλημα.

Ένα παιχνίδι που εξελισσόταν σε μονόλογο των γηπεδούχων, αναδείχθηκε σε ένα
από τα πιο συναρπαστικά ντέρμπι «αιωνίων» τα τελευταία χρόνια και δίκαια οι
δύο προπονητές το χαρακτήρισαν συγκλονιστικό.

Το αποτέλεσμα βάσει της απόδοσης των δύο ομάδων και στα 45 λεπτά είναι πέρα
για πέρα δίκαιο, αλλά γενικά στο μπάσκετ ισχύουν και άλλοι απρόβλεπτοι
παράμετροι, που δίνουν αυτή την ξεχωριστή αίγλη στο άθλημα.

Ο Ντίνο Ράτζα, για παράδειγμα, με την εμπειρία εκατοντάδων αγώνων και την
απίστευτη κλάση του, κόντεψε να χαρίσει πρόωρα στην πρώην ομάδα του ένα
πρωτάθλημα που είχε υποσχεθεί να φέρει και πάλι στον Πειραιά όταν ήρθε το
καλοκαίρι στο λιμάνι.

Το ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟ και τραγικό λάθος του στα 3.2 δευτερόλεπτα πριν από το
φινάλε της κανονικής διάρκειας, ουσιαστικά χάρισε στον Παναθηναϊκό την
ευκαιρία να διεκδικήσει ένα εντελώς χαμένο παιχνίδι.

Με το σκόρ στο 79-75 και τον Τζόνι Ρότζερς απλά να κάνει ένα τελευταίο σπριντ
για να μειώσει το σκόρ (επαναλαμβάνουμε πως έμεναν μόλις 3.2 δευτερόλεπτα) ο
Κροάτης παρασυρμένος από το πάθος του, αγκάλιασε τον Αμερικανό στη σέντρα και
τον έστειλε σε ένα εύκολο καλάθι (δύο βολές) χωρίς να κυλήσει άλλος χρόνος και
να λήξει το παιχνίδι. Σε άλλες εποχές, που τα οικονομικά μπάτζετ ήταν χαμηλά
αλλά και η νοοτροπία σε πολλά πράγματα διέφερε, δεν θα ήταν λίγοι αυτοί που θα
χαρακτήριζαν «πουλημένο» τον Ράτζα. Κάτι τέτοιο φυσικά και δεν ισχύει ούτε μία
στο εκατομμύριο, αλλά και ο Κροάτης δεν επιτρέπεται να κάνει τέτοιο παιδικό
λάθος. Δεν μιλάμε για ένα άστοχο λέι-απ ή μία χαμένη βολή. Απλά έπρεπε να πάει
στην άκρη του γηπέδου και να περιμένει να ακουστεί η κόρνα. Τίποτα
περισσότερο.

Χρειάστηκε πάντως να βάλει (άθελά του επίσης) το χεράκι του άλλος ένας πρώην
«πράσινος», αλλά και ένας Αμερικανός για να φθάσουμε βέβαια στο χιτσκοκικό
φινάλε. Αρχικά ο Νίκος Μπουντούρης έχασε μία βολή στα 1.3 δευτερόλεπτα (έκανε
το σκόρ 80-77) και ο Ντέιβιντ Ρίβερς προτίμησε να μην κάνει φάουλ, στον
Φραγκίσκο Αλβέρτη, στα δέκατα του δευτερολέπτου που απέμεναν, αγνοώντας ίσως
πως ο αρχηγός του Παναθηναϊκού είναι από τους καλύτερους σουτέρ της Ευρώπης.

Ναι το τρίποντο του «Φράγκι» (με γυριστό απίστευτο σουτ ραβέρσα) από τη σέντρα
είχε μεγάλη δόση τύχης, αλλά στο μπάσκετ (και όχι μόνο) ο άγραφος κανόνας
είναι να εξαντλείς τις πιθανότητες και αυτό έκανε ο αρχηγός του Παναθηναϊκού
σε αντίθεση με τον Αμερικανό του Παναθηναϊκού.

Οι «πράσινοι», που είχαν βγει από νωρίς εκτός κλίματος αγώνα, απέδειξαν και
στην παράταση πως δεν είχαν χθες την καλύτερη ψυχολογία, γιατί από τη στιγμή
που ισοφάρισαν τον αγώνα με τέτοιο τρόπο και οι δύο εκ των κορυφαίων παικτών
του Ολυμπιακού (Παπανικολάου και Ντε Μιγκέλ) ήταν στον πάγκο η υπόθεση νίκη
στην παράταση φαινόταν πιο βατή από ποτέ. Αλλά εκεί μέτρησε η ψυχραιμία του ­
σχεδόν αλάνθαστου στις βολές ­ Ντέιβιντ Ρίβερς και το γεγονός πως ο
Παναθηναϊκός δεν συνέχισε να παίζει με καθαρό μυαλό όπως έκανε στο τελευταίο
δεκάλεπτο. Και αυτό ήταν λογικό, αφού ο ιθύνων νούς της ομάδας, ήταν εκτός
κλίματος. Ο Ντέγιαν Μποντίρογκα δεν μπήκε ποτέ στο κλίμα του αγώνα ούτε καν
στα τελευταία λεπτά, όταν τον «έριξε» και πάλι στη μάχη ο «Ζοτς». Η αντίδρασή
του στο μαρκάρισμα του Παπανικολάου (αν και είχε μείνει τόση ώρα εκτός αγώνα
και λογικά έπρεπε να είναι ψύχραιμος) όταν του έδωσε αγκωνιά εκτός φάσης προς
το φινάλε της κανονικής περιόδου, δείχνει του λόγου το αληθές.

ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΠΟΝΟΥΣΕ…

Δεξιά. Το απίστευτο τρίποντο του Φραγκίσκου Αλβέρτη στην εκπνοή της κανονικής διάρκειας του παιχνιδιού. Μετά την ψυχρολουσία, ο Ράτζα (αριστερά) που φέρει ευθύνη για την περιπέτεια των παρατάσεων και οι υπόλοιποι παίκτες του Ολυμπιακού βρήκαν την ψυχραιμία να επικρατήσουν

Οι γηπεδούχοι ευτύχησαν να έχουν στη σύνθεσή τους έναν παίκτη που έχει
ανδρωθεί στο λιμάνι και έχει μάθει να παίζει με το πάθος που διέκρινε σχεδόν
πάντα τους παίκτες του Ολυμπιακού. Ο «Παπ» έσφιξε τα δόντια τις τελευταίες
ημέρες (είχε αιμάτωμα στον γλουτό) και όχι μόνον έπαιξε, αλλά έκανε και τη
διαφορά.

Από κοντά του και ο Ισπανός Ινιάκι Ντε Μιγκέλ, τον οποίο ο Ηλίας Ζούρος
θεώρησε σκόπιμο ύστερα από καιρό να τον επαναφέρει στη δωδεκάδα (στη θέση του
Νίκου Οικονόμου) θεωρώντας πως ταιριάζει περισσότερο στα χθεσινά του πλάνα και
δικαιώθηκε.

Ο Ισπανός κέρδισε πολλές μάχες από τον Ζέλικο Ρέμπρατσα, έπαιξε όταν
χρειάστηκε και ξύλο με τους αντιπάλους του (μη φανταστείτε μπουνιές και
τέτοια, απλά δυνατά κάτω από τα καλάθια) και έδωσε ανάσες στην ομάδα του.
Μάλιστα ο κόουτς των γηπεδούχων έπαιξε και αρκετή ώρα με τους δύο ψηλούς
(Φέμερλινγκ-Ράτζα) προσπαθώντας να μειώσει τη διαφορά στα ριμπάουντ, έναν
τομέα στον οποίο νικήθηκε και χθες (38-27 για τον Παναθηναϊκό).

ΕΒΓΑΛΕ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ

Οι γηπεδούχοι εφαρμόζοντας απόλυτα αυτό που τους είχε ζητήσει ο προπονητής
τους, προηγήθηκαν από την αρχή και με εξαίρεση ένα στιγμιαίο προβάδισμα του
αντιπάλου τους (22-23 στο 12′) είχαν τον απόλυτο έλεγχο και έφθασαν τη διαφορά
ακόμα και στους 17 πόντους (59-42 στο 27′) με τον Παπανικολάου πρώτο βιολί,
τον Ράτζα να δίνει λύσεις κάτω από το καλάθι και θετικούς τον Τόμιτς και τον
Ρίβερς (του δευτέρου ημιχρόνου).

Ο Ομπράντοβιτς βλέποντας εκτός αγώνα τους δύο ξένους του δεν δίστασε να τους
αποσύρει και έβαλε βασικούς τους Μίντλετον και Ρότζερς. Κοινοτικοί «εργαλεία»
και οι δύο άρχισαν να ροκανίζουν τη διαφορά, ενώ στο 17 μπήκε στον αγώνα και ο
Αλβέρτης που έμελλε να παίξει τον δικό του ρόλο.

Ο Μίντλετον στο τελευταίο δεκάλεπτο πέτυχε 12 πόντους και ήταν ο πρωτεργάτης
της μεγάλης ανατροπής με τους «πράσινους» να πετυχαίνουν σε 13 λεπτά ένα σερί
38-21. Μάλιστα σε αυτό το διάστημα πέτυχαν όσους πόντους είχαν σε όλο το
υπόλοιπο παιχνίδι με το δραματικό φινάλε που προαναφέραμε. Οι Τζεντίλε και
Καλαϊτζής έλειψαν στους «πράσινους» στο φινάλε (έξω με φάουλ), όπως όμως και
οι Παπανικολάου και Ντε Μιγκέλ από την άλλη πλευρά.

Επόμενο ραντεβού των δύο ομάδων την Κυριακή στο ΟΑΚΑ.

ΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Παπανικολάου, Αλβέρτης τα πρόσωπα που σημάδεψαν το ντέρμπι

Κορυφαίος αγωνιστικά αλλά και με πολλά ψυχικά αποθέματα ήταν χθες ο Δημήτρης Παπανικολάου

Ο ωραίος και ο μοιραίος. Αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος που ταιριάζει σε
δύο παίκτες στο χθεσινό ντέρμπι, με τον ομοσπονδιακό τεχνικό Κώστα Πετρόπουλο
να τρίβει τα χέρια του βέβαια με αυτά που είδε από τους δύο βασικούς του
παίκτες στην Εθνική.

Ο Δημήτρης Παπανικολάου και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, δύο από τους καλύτερους
Έλληνες άσους της νέας γενιάς, έδωσαν το δικό τους στίγμα στο χθεσινό ντέρμπι,
ενώ προς το φινάλε και οι δύο (ο ένας στην κανονική διάρκεια και ο άλλος στην
παράταση) θα μπορούσαν να χρεωθούν τον τίτλο του μοιραίου. Και όμως δεν είναι
ακριβώς έτσι, αφού κάποιος έπρεπε να πάρει την προσπάθεια και αυτοί δεν
φοβήθηκαν σε κανένα σημείο του αγώνα να το κάνουν.

“Δέχομαι να μην τα καταφέρω, αλλά δεν δέχομαι να μην προσπαθήσω” είναι η
αγαπημένη ατάκα του Δημήτρη Παπανικολάου (δανεισμένη από τον μεγάλο Μάικλ
Τζόρνταν), την οποία και εφάρμοσε άψογα χθες.

Αν και τραυματίας, όχι μόνο δεν κρύφτηκε (δεν θα άντεχε να χάσει και άλλη
σειρά τελικών με τον Παναθηναϊκό λόγω τραυματισμού, όπως είχε γίνει το 1995)
αλλά μπήκε μπροστάρης στην προσπάθεια της ομάδας του. Αρχικά εξουδετέρωσε το
“φονικό όπλο” του Παναθηναϊκού, τον Ντέγιαν Μποντίρογκα, ενώ στη συνέχεια
έδωσε και πολύτιμες λύσεις στην επίθεση. Στα 11 δευτερόλεπτα πριν από το
φινάλε της κανονικής περιόδου πήρε φάουλ από τον Αλβέρτη χάνοντας την ευκαιρία
να πετύχει και το καλάθι (φαινόταν ιδιαίτερα εφικτό), ενώ έχασε τη μία βολή
αφήνοντας το σκορ στο 77-74.

Στα 6 δευτερόλεπτα έκανε έξυπνο φάουλ στον Μίκαελ Κοχ. Ήταν το πέμπτο του,
αλλά δεν φανταζόταν το λάθος του συμπαίκτη του και στην παράταση έφαγε
αρκετές… πετσέτες. Έπαιξε ρόλο και ειρηνευτή σε κάποιους οπαδούς του
Ολυμπιακού που δεν εννοούσαν να βάλουν μυαλό, πετώντας από την αρχή
αντικείμενα (επιτέθηκαν ακόμα και σε συγγενικό πρόσωπο του Κατσαφάδου!), ακόμα
και όταν η ομάδα τους ήταν μπροστά με 17 πόντους. Από την άλλη πλευρά, όταν
όλα έμοιαζαν χαμένα, όταν η ομάδα του βρέθηκε στο -17, ο Ομπράντοβιτς έριξε
στον αγώνα εκτός από τους Μίντλετον και Ρότζερς και τον αρχηγό του που δεν
είχε παίξει στο προηγούμενο παιχνίδι και προερχόταν από τραυματισμό στη μέση.
Ο “Φράγκι” ήταν αλάνθαστος, απέτρεψε καλάθι του Παπανικολάου στα 11
δευτερόλεπτα (που θα έκρινε το ματς) με γρήγορο φάουλ, ενώ όταν του δόθηκε η
ευκαιρία να κάνει το τελευταίο σουτ, “πάγωσε” το γήπεδο θυμίζοντας αντίστοιχο
καλάθι του Ράτζα με τα “πράσινα” στον τελευταίο τελικό το 1999.

Στην παράταση δεν πέτυχε πόντο, αλλά δεν δίστασε να πάρει την τελευταία
επίθεση προσπαθώντας να “κλέψει” εκ νέου το ματς, αλλά το τρίποντο (με σκορ
86-84) αυτή τη φορά δεν βρήκε στόχο.