ΠΡΟΣΩΠΑ 100 ημέρες πρωθυπουργός

Δεν εκπλήρωσε την προεκλογική υπόσχεσή του να φέρει «ειρήνη και ασφάλεια»
στο Ισραήλ, ωστόσο κατάφερε κάτι: να στρέψει προς sτα δεξιά μια ολόκληρη χώρα.

Αριέλ Σαρόν. Έχει στρέψει το Ισραήλ προς τα δεξιά

Ο Αριέλ Σαρόν κλείνει αύριο τις πρώτες 100 ημέρες του στην πρωθυπουργία και
μόνον ειρήνη και ασφάλεια δεν υπάρχει στο Ισραήλ. Αντιθέτως, οι τρομοκρατικές
επιθέσεις αυξήθηκαν σημαντικά από τότε που ανέλαβε την εξουσία και κορυφώθηκαν
με την αιματηρή επίθεση αυτοκτονίας σε ντισκοτέκ του Τελ Αβίβ, κατά την οποία
σκοτώθηκαν 20 νεαροί Ισραηλινοί. Από την άλλη, οι Ισραηλινοί ισοπεδώνουν
σπίτια Παλαιστινίων και σκοτώνουν επιλεκτικά όσους Παλαιστινίους δεν τους
αρέσουν, αλλά και αδιακρίτως τους αμάχους, βομβαρδίζοντας με ειδικά βλήματα
που διασπώνται σε εκατοντάδες φονικά μικροσκοπικά βέλη. Η κατάσταση έχει σαφώς
επιδεινωθεί και ο πρωθυπουργός αντιδρά με φραστικές επιθέσεις εναντίον του
Αραφάτ, τον οποίο χαρακτηρίζει δημοσίως «παθολογικό ψεύτη» και «φονιά». Και
πώς να διαπραγματευτεί κανείς με «ψεύτες» και «φονιάδες»…

Βέβαια και για τους Παλαιστινίους ο 73χρονος πρώην στρατηγός και υπουργός
Άμυνας είναι γνωστός με τα διόλου κολακευτικά προσωνύμια του «μπουλντόζα» (ως
κατεδαφιστής σπιτιών Παλαιστινίων) και του «χασάπη της Βηρυτού» (ως υπεύθυνος
για τη σφαγή, το 1982, τουλάχιστον 1.000 γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων
στους παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς Σάμπρα και Σατίλα). Αλλά ενώ
πριν από 100 ημέρες υπήρχαν και πολλοί Ισραηλινοί που έβλεπαν με απελπισία την
άνοδο του Σαρόν στην εξουσία, τώρα οι άνθρωποι αυτοί λιγοστεύουν. Οι
τελευταίες σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι το 62% των Ισραηλινών είναι
ευχαριστημένο με την ηγεσία του και 59% υποστηρίζει την πολιτική της «σχετικής
αυτοσυγκράτησης» που ασκεί. «Σχετική αυτοσυγκράτηση» σημαίνει ότι το Ισραήλ
δεν απαντά με συντριπτική στρατιωτική δύναμη στις παλαιστινιακές επιθέσεις και
ορισμένοι υποψιάζονται ότι ο Σαρόν την εφαρμόζει όχι από πόνο για τους
αμάχους, αλλά επειδή θέλει να εμφανίσει διεθνώς τον Αραφάτ και τους
Παλαιστινίους ως τρομοκράτες.

Παρατηρητές επισημαίνουν ότι η Αριστερά και το ειρηνιστικό κίνημα
συρρικνώνονται στο Ισραήλ (στις δημοσκοπήσεις 38% λένε ότι η βία στα
κατεχόμενα έχει μειώσει την προθυμία τους για παραχωρήσεις και 72% πως η γνώμη
τους για τους Παλαιστινίους έχει γίνει πιο αρνητική). Η ομοφωνία υπό τον Σαρόν
είναι επικίνδυνη και «μόνον ένα ολοκληρωτικό καθεστώς δεν θα ενοχλείτο από
αυτήν», υπογραμμίζει ο ισραηλινός δημοσιογράφος Γκίντεον Λέβυ, σφοδρός
επικριτής της ισραηλινής πολιτικής στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας,
και διερωτάται: «Πού είναι άραγε εκείνοι που τολμούσαν να φωνάξουν ότι η
κατοχή είναι κι αυτή μια μορφή βίας, η χειρότερη απ’ όλες, και ότι τρομοκρατία
δεν είναι μόνον οι επιθέσεις αυτοκτονίας, αλλά και ο βομβαρδισμός κατοικημένων
περιοχών;».