30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΛΟΥΚΙΑ

ΣΧΕΔΙΑΣΤΡΙΑ ΜΟΔΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Συμπτωματικά. Διεκδικώντας αποδοχή με διαλείμματα ευφορίας.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Ό,τι έχει το κουράγιο να παραδεχθεί και να κοντράρει. Αγαπάει
ό,τι την κινητοποιεί και την ανατρέπει.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ανακουφισμένη που επικοινωνεί.

ΑΚΟΥΕΙ: Ό,τι κινείται αρμονικά.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Ό,τι δεν εδυνήθη.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Ό,τι συντελείται αργά και μίζερα αναποτελεσματικά

Οι ψευδαισθήσεις μας είναι ακροβασία. «Ούτε με αυτές ούτε χωρίς αυτές»
είναι το σύνθημα της Λουκίας, η οποία πάει σήμερα τις «Παρακινδυνευμένες
ψευδαισθήσεις» της… πλατεία για να δει πώς λειτουργεί η μόδα στη ζωή τής
πόλης. Κι επειδή στο Σύνταγμα η ανάσα της πόλης ακούγεται δυνατά, το επέλεξε
ως ιδανικό σκηνικό για την αποψινή παρουσίαση. Ό,τι κάνεις με πάθος είναι
δημιουργία για τη Λουκία, η οποία θεωρεί τη μόδα τέχνη εφήμερη.

ΕΡ.: «Παρακινδυνευμένες ψευδαισθήσεις». Γιατί αυτός ο τίτλος για τη
σημερινή παρουσίαση;

ΑΠ.: Οι ψευδαισθήσεις μας είναι ακροβασία «ούτε με αυτές ούτε χωρίς αυτές».

ΕΡ.: Η υψηλή ραπτική… πάει πλατεία. Πώς το αποφασίσατε;

ΑΠ.: Οι πλατείες ανασαίνουν μαζί με τους ανθρώπους. Ας πάει και η μόδα…
πλατεία, να δούμε πώς λειτουργεί στη ζωή της πόλης.

ΕΡ.: Γιατί στην Πλατεία Συντάγματος;

ΑΠ.: Άκουγα πιο δυνατά την ανάσα της. Αφού το αποφάσισα, ας ήταν όσο πιο
κέντρο. Άλλωστε είναι μία πλατεία εκ προοιμίου σκηνογραφημένη και φορτισμένη.

ΕΡ.: Πώς μπορεί να συνδυαστεί το καθημερινό με το εξαιρετικό;

ΑΠ.: Με ρωτάτε τι είναι έμπνευση και στυλ;

ΕΡ.: Η υψηλή ραπτική προορίζεται για τα… ανώτερα στρώματα. Πώς το
σχολιάζετε;

ΑΠ.: Ισχύει για όλα τα ακριβά πράγματα. Αν μπορούσαν όλοι να έχουν ό,τι
αγαπούν, θα διεκδικούσαν έναν F. Bacon ή ένα Klimt. Παρηγοριέμαι ότι μπορώ να
τους κοιτάζω.

ΕΡ.: Τι αποτελεί για εσάς πηγή έμπνευσης; Πρόσωπα, πράγματα ή μια όμορφη
στιγμή;

ΑΠ.: Όλα αυτά μαζί και το θέατρο και η μουσική και ο δρόμος με ό,τι συναντά
κανείς.

ΕΡ.: Άλλο να κάνεις μόδα και άλλο να δημιουργείς;

ΑΠ.: Ό,τι κάνεις με πάθος είναι δημιουργία. Άλλωστε και η μόδα τέχνη εφήμερη
είναι.

ΕΡ.: Ποια η διαφορά;

ΑΠ.: Ενδεχομένως ένας ζωγράφος ή ένας συγγραφέας θα μπορέσει να σας το πει.
Στον δικό μου χώρο λατρεύω το ότι η μόδα μιας σεζόν προορίζεται να πεθάνει και
να ξαναγεννηθεί.

ΕΡ.: Αν σας ζητούσαν να περιγράψετε τη θηλυκότητα με ένα χρώμα, ποιο θα ήταν
αυτό;

ΑΠ.: Μαύρο κοντά στο δέρμα και όχι μόνον επειδή είναι η τάση.

ΕΡ.: Και το «ύφασμα αυτής»…

ΑΠ.: Όποιο παίζει έντιμο παιχνίδι με την αφή.

ΕΡ.: Μέσα από τα ρούχα σας θηλυκότητα σημαίνει πάντα χάρη και κομψότητα.
Πιστεύετε ότι υπάρχουν γυναίκες στις οποίες δεν ταιριάζει αυτό;

ΑΠ.: Εξαρτάται από το πώς φέρουν ένα ρούχο ή πώς το αφομοιώνουν και όχι από
τις γραμμές τους, τις περισσότερες φορές.

ΕΡ.: Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι οι ψηφιακές κούκλες με τα μυώδη σώματα και
τις… πολεμικές διαθέσεις που διεκδικούν τον νέο ορισμό της θηλυκότητας;

ΑΠ.: Με ξαφνιάζουν. Τις κοιτάζω μ’ ενδιαφέρον.

ΕΡ.: Τα πρότυπα ομορφιάς της εποχής ζητούν τα… ακατόρθωτα από τις γυναίκες.
Ποιο είναι το πρότυπο για εσάς;

ΑΠ.: Η γυναίκα που μπορεί να φέρει το προσωπικό της στυλ με εμμονή.

ΕΡ.: Πότε η μόδα γίνεται θηλειά στον λαιμό;

ΑΠ.: Όταν σε εκθέτει.

ΕΡ.: Η προτίμησή σας στα «ευγενικά» υφάσματα; Πώς την εξηγείτε;

ΑΠ.: Σου κάνουν όλες τις χάρες χωρίς να σου φέρονται δουλικά.

ΕΡ.: Την πρώτη φορά που σχεδιάσατε, αισθανθήκατε ότι…

ΑΠ.: Χαρά, με μια γεύση ενοχής ότι μπορεί να μη μου ανήκει.

ΕΡ.: Μια εμμονή που αγαπάτε;

ΑΠ.: Όποια παράγει εικόνα και αισθητική.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για εσάς έρωτας;

ΑΠ.: Η προσμονή.