Το δίλημμα ενός καθηγητή

Αν ισχύει για τους πανεπιστημιακούς δασκάλους ότι, αρκετές φορές,
αναρωτιούνται αν είναι καλύτερο να συνεχίσουν την καριέρα τους ή να μπλέξουν
με την πολιτική, τότε ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Σταθόπουλος, τον
τελευταίο καιρό τουλάχιστον, πρέπει να έχει βρεθεί σε μεγάλο δίλημμα…

Και αυτό γιατί ποτέ άλλοτε από το ’96, οπότε εκλέχτηκε ως πρωθυπουργός ο κ.Κ.
Σημίτης, υπουργός της κυβέρνησης δεν αντιμετώπισε τόσα πολλά προβλήματα με
τους βουλευτές του κόμματός του, όσα ο κ. Σταθόπουλος.

Ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστήμιου Αθηνών βρέθηκε, μάλιστα, στη δύσκολη θέση,
όταν έγινε η ψηφοφορία κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου που εισηγήθηκε για
«την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας», στην
επίμαχη διάταξη περί DNA για τους υπόπτους να τον στηρίζει μόνο ένας βουλευτής
του ΠΑΣΟΚ εκ των τριών παρόντων στην αίθουσα!

Βεβαίως, ο κ. Σταθόπουλος είχε προετοιμασθεί ψυχολογικά. Όταν προ ημερών ένας
δημοσιογράφος διείσδυσε σε ένα… πηγαδάκι βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και τον ρώτησε
«πώς αισθάνεσθε, κύριε υπουργέ, που έλαχε σε εσάς ο κλήρος να φέρετε στη Βουλή
τον “τρομονόμο”;» απάντησε με… πλάγιο τρόπο: «Ακούστε, εγώ το μόνο που ακούω
είναι τη φωνή της συνείδησής μου, τίποτα άλλο. Αποφασίζω και πράττω κατά
συνείδηση».

Δεν «απολογείται»

Οι συνάδελφοί του, ωστόσο, στο ΠΑΣΟΚ δεν δείχνουν ικανοποιημένοι από τη στάση
του. Ακόμα κι αυτοί που συμφώνησαν με τον “τρομονόμο”, εξεδήλωσαν τη διαφωνία
τους με την τακτική του. «Δεν λέω, καθηγητής πανεπιστημίου είναι, έχει
διατελέσει και πρύτανης», σχολίαζε ένας από αυτούς που τον γνωρίζει από παλιά.
«Οταν όμως έχεις να κάνεις με εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς, αντιμετωπίζεις
προβλήματα, διότι, απλούστατα, δεν απολογούνται στο εκλογικό σου σώμα. Κι αυτό
φάνηκε με το τελευταίο του νομοσχέδιο. Ο υπουργός φάνηκε να παίζει προς τα
δεξιά, κι έτσι κέρδισε τη στήριξη της Ν.Δ. Κι όταν είδε να κάνουμε κριτική
εμείς, του ΠΑΣΟΚ, άλλαξε ρότα και διολίσθησε… αριστερά, μιλώντας για…
τρομοκράτη με όραμα και προκαλώντας πλέον τις έντονες αντιδράσεις της
αντιπολίτευσης».

Η αλήθεια είναι ότι, πολλές φορές, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι ο
υπουργός Δικαιοσύνης τους άφησε εκτεθειμένους. Κι αυτοί, με τη σειρά τους,
εξεδήλωσαν την αγωνία τους για τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν είτε στον
γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου Σωκράτη Κοσμίδη είτε στον Μιλτιάδη
Παπαϊωάννου, υπουργό Επικρατείας, και στον Κώστα Γείτονα, αντιπρόεδρο της
Βουλής.

Ποιο είναι σε βάθος το πρόβλημα με τον κ. Σταθόπουλο για τους βουλευτές του
ΠΑΣΟΚ; Το ζήτημα δεν εντοπίζεται μόνο στις θέσεις που διατυπώνει. Οι
περισσότεροι βουλευτές τού καταμαρτυρούν ότι δεν μπορεί να παρακολουθήσει το
γενικότερο προγραμματισμό του κόμματος και, κυρίως, δεν μπορεί να
αντιμετωπίσει πολιτικά διάφορα ζητήματα, με αποτέλεσμα να προκαλούνται αρκετές
φορές απρόοπτα…

Πρώτα καθηγητής

Και μπορεί ο ίδιος να δηλώνει «ήσυχος με τη συνείδησή μου», ωστόσο, οι
κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ δεν κρύβουν την ανησυχία τους όταν
έρχεται στη Βουλή, μήπως «από το… τίποτα προκληθεί ζημιά». Γιατί γνωρίζουν
καλύτερα από κάθε άλλον ότι υπάρχει ένα… μυστικό. Ο κ. Σταθόπουλος
είναι…πρώτα καθηγητής και μετά υπουργός!

Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Σταθόπουλος έχει κάνει πολλές φορές τους βουλευτές να
απολογούνται. Η ιστορία με τις ταυτότητες και ο τρόπος που χειρίσθηκε το θέμα,
ή η ανακίνηση και πάλι του ζητήματος να είναι ο πολιτικός γάμος υποχρεωτικός,
προκάλεσαν πολλούς πονοκεφάλους στους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος.

Αυτό το πρόβλημα έχει καταγραφεί και στην τελευταία δημοσκόπηση της Κάπα
Research. Σύμφωνα με αυτήν, όταν μετρήθηκε η δημοτικότητα 20 υπουργών του
ΠΑΣΟΚ, ο κ. Σταθόπουλος καταγράφηκε στην τελευταία θέση.

Το εντυπωσιακό είναι ότι καταγράφηκε να έχει υψηλότερη δημοτικότητα ακόμα και
ο υπουργός Εργασίας, Τάσος Γιαννίτσης, παρά το ότι ο υπουργός αυτός, πολύ
πρόσφατα, βρέθηκε στη δίνη σφοδρής κριτικής, λόγω του ασφαλιστικού
νομοσχεδίου.

Η καριέρα του

Γεννημένος στην Αθήνα το ’38, παντρεμένος με τη Γερμανίδα Νίκολα Κέλερ και με
μεταπτυχιακές σπουδές στο Μόναχο, ο κ. Σταθόπουλος ακολούθησε μια πολύ καλή
πανεπιστημιακή καριέρα, την οποία όμως σκίασε η εισβολή των ΜΑΤ ­ στη δεκαετία
του ’80 ­ στο Χημείο, όταν ο ίδιος ήταν πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αν δει, ωστόσο, κανείς το βιογραφικό του, μπορεί εύκολα να κατανοήσει ότι ο
υπουργός κινήθηκε ποικιλότροπα και σε ευρύ πολιτικό φάσμα, από τη
μεταπολίτευση έως σήμερα.

Οσοι συζήτησαν μαζί του το ’89, μπόρεσαν να αντιληφθούν τις διακυμάνσεις και
τις ταλαντεύσεις του. Άλλωστε, δεν βρέθηκε το 2000 ξαφνικά και για πρώτη φορά
σε κυβερνητικό πόστο. Επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, το ’74, είχε διοριστεί
γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Το 1985, εξάλλου, έγινε υπηρεσιακός υπουργός Τύπου. Και απέκτησε και εμπειρία
από μεγάλους Οργανισμούς. Τον Ιούνιο του 1996, ορίστηκε μέλος του Νομικού
Συμβουλίου του ΟΤΕ και πρόεδρος του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου.

Η μακρά πολιτική του θητεία, ωστόσο, δεν πείθει τους επικριτές του στο ΠΑΣΟΚ,
που επιμένουν ότι παραμένει πρώτα καθηγητής και μετά πολιτικός.