Ευθύνες για εγκληματικές παραλείψεις στη Ρικομέξ

Σε εγκληματικές παραλείψεις των υπευθύνων αποδίδει η εισαγγελέας πρωτοδικών
κ. Γεωργία Αδειλίνη την κατάρρευση του εργοστασίου της Ρικομέξ, στα συντρίμμια
του οποίου θάφτηκαν 39 εργαζόμενοι από τον φονικό σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου
1999 και διατυπώνοντας την πρώτη πρόταση για την «υπόθεση των σεισμών»,
εισηγείται την παραπομπή τους σε δίκη για την κακουργηματική πράξη της
ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο.

Η εισαγγελική λειτουργός αντιπαρέρχεται τον σκόπελο της ενδεχόμενης παραγραφής
των αξιόποινων πράξεων και στηριζόμενη στο πόρισμα της Επιτροπής Καταρρεύσεων,
δίνει θετική απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα εάν «τα αίτια της κατάρρευσης του
εργοστασίου συνδέονται άμεσα με τις παράνομες πράξεις και τις παραλείψεις των
κατηγορουμένων ­ κατά συνέπεια αυτές οδήγησαν αιτιωδώς στον θάνατο των
εργαζομένων».

Συνεκτιμώντας τον ρόλο και τις γνώσεις καθενός εκ των κατηγορουμένων, η
εισαγγελέας εισηγείται να παραπεμφθούν σε δίκη έντεκα από αυτούς, οι οποίοι
«τίποτε άλλο δεν επιδίωκαν ­ όπως επισημαίνει ­ παρά μόνο τη μεγιστοποίηση του
επιχειρηματικού κέρδους από τη λειτουργία του εργοστασίου». Αντίθετα, για
άλλους έντεκα προτείνει την απαλλαγή τους.

Όσον αφορά τις πλημμεληματικές πράξεις της επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά
συρροή και της παραβίασης των κανόνων της οικοδομικής, ζητεί την απαλλαγή όλων
των προσώπων, λόγω παραγραφής.

Συγκεκριμένα, η εισαγγελέας δείχνει το εδώλιο του κατηγορουμένου για τους:
Γεράσιμο Τσάση, Ξένη Τσάση, Χαρίδημο Μαγιάκο, Αικατερίνη Τσάση, Ευγενία
Λάμπρου, μέλη του Δ.Σ. της Ρικομέξ, Νίκο Σχολίδη και Αλέξανδρο Δόβα
αρχιτέκτονες, Μιχάλη Τσάση, Μανώλη Κοτζαστράτη, Αδαμάντιο Βασιλάκη και
Κωνσταντίνο Αγαπίου, πολιτικούς μηχανικούς.

«Πλήθος προβλημάτων και κατάφωρων παραβάσεων πολλών διατάξεων περί Ρυμοτομίας
και Πολεοδομίας για το εργοστάσιο της Ρικομέξ» διαπίστωσε η επιτροπή που
συγκροτήθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ για τη διερεύνηση των αιτίων κατάρρευσης των
κτιρίων από τον καταστροφικό σεισμό, τονίζει η εισαγγελέας. Και προσθέτει: «Οι
μάρτυρες που διαθέτουν επιστημονικές γνώσεις αναφέρουν από την πρώτη στιγμή
ότι οι ζημιές που προκλήθηκαν από τον σεισμό είναι μεγαλύτερες από όσες
δικαιολογεί η έντασή του. Το γεγονός αυτό αποδίδουν στην αυθαίρετη δόμηση, στη
θεμελίωση σε ακατάλληλα εδάφη, δηλαδή σε παραποτάμιες περιοχές, σε ρέματα, στη
χρήση κακών οικοδομικών υλικών και στη μη τήρηση του τότε αντισεισμικού
κανονισμού».

Είναι χαρακτηριστικές οι μαρτυρίες των εργαζομένων που κατάφεραν να βγουν
ζωντανοί από τα συντρίμμια του εργοστασίου.

«Στο πρώτο υπόγειο ­ αναφέρουν ­ υπήρχε χαραγμένη μια κόκκινη γραμμή που
έβλεπε προς το ρέμα της Χελιδονούς, σαν σημείο διάκρισης του σταθερού και μη
σταθερού εδάφους. Μας είχαν πει από την εργοδοσία να μην την προσπερνάμε με τα
αυτοκίνητά μας και να μην παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας πέραν της γραμμής, για
να μη βρεθούν μέσα στο ρέμα».

Τις επόμενες ημέρες αναμένονται οι προτάσεις των εισαγγελέων και για τα άλλα
κτίρια που κατέρρευσαν από τον καταστροφικό σεισμό, ενώ τον τελευταίο λόγο ­
όπως συνήθως συμβαίνει ­ έχουν οι δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών
Αθήνας, που θα αποφανθούν για την παραπομπή ή μη σε δίκη των κατηγορουμένων.