«Αφορισμός» της ισότητας

Ίσως ο χθεσινός αφορισμός από την Εκκλησία της Ελλάδος να είναι ο
μαζικότερος στην ιστορία της. Με τρεις λέξεις ο Αρχιεπίσκοπος και οι ιεράρχες
αφορίζουν το άλλο μισό τ’ ουρανού, όλες τις γυναίκες.
Η γυναίκα δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει μόνη της, εάν, πότε και πόσα παιδιά
θα κάνει!
Ξεσπαθώνοντας εναντίον του ψηφίσματος από την Επιτροπή για τα Δικαιώματα της
Γυναίκας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ιερά Σύνοδος ανακαλύπτει νέες
βιολογικές θεωρίες περί εμβρύου για να στηρίξει την άποψη που θέλει τη γυναίκα
να πληρώνει το δικαίωμα (και) στη σεξουαλική ελευθερία!
Επισείοντας τον πέλεκυ της αμαρτίας, η Σύνοδος, ούτε λίγο ούτε πολύ, θεωρεί
τις γυναίκες κατώτερες από τους άνδρες (όχι επισκέψεις στο Άγιον Όρος, όχι
παρεμβάσεις στην Εκκλησία), ενώ επιδεικτικά αγνοεί το γεγονός ότι το 10% των
γυναικών 15-19 ετών έχουν στο ενεργητικό τους από μία έως τρεις αμβλώσεις.
Η γυναίκα δεν έχει δικαίωμα να αποφασίσει πότε και πόσα παιδιά θα κάνει. Δεν
μπορεί να παρέμβει στα εσωτερικά της Εκκλησίας και βεβαίως δεν έχει θέση στο
Άγιον Όρος. Τις θέσεις αυτές διατύπωσε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος (ΔΙΣ) με αφορμή
τη συζήτηση που γίνεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα δικαιώματα της
γυναίκας και τις ίσες ευκαιρίες. Τη στιγμή που αυτά τα θέματα έχουν ξεπεραστεί
εδώ και δεκαετίες από τις ίδιες τις γυναίκες, αλλά και την κοινωνία, η
Εκκλησία εμμένει σε αναχρονιστικές θέσεις και απόψεις, αγνοώντας βασικά
προβλήματα των σύγχρονων γυναικών. Καταγγέλλει, δε, ως ιδεολογικό
φονταμενταλισμό οποιαδήποτε αντίθετη άποψη.
Στη χθεσινή συνεδρίαση η ΔΙΣ, αφού στην αρχή αναφέρει ότι «τιμά ιδιαιτέρως τη
γυναίκα» και ότι είναι αντίθετη σε κάθε φονταμενταλισμό, δεν της αναγνωρίζει
να αποφασίσει πότε και πόσα παιδιά θα κάνει. «Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι
απολύτως αντίθετη στην προτεινόμενη άποψη ότι η γυναίκα έχει δικαίωμα να
αποφασίζει μόνη της εάν, πότε και πόσα παιδιά θα κάνει». Το εάν, αναφέρεται
στην έκτρωση. Αλλά για την Εκκλησία η έκτρωση δεν είναι σύμφωνη με τον Χάρτη
των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που ψηφίστηκε τον περασμένο Δεκέμβριο στη Νίκαια
της Γαλλίας.
«Απερίγραπτη» χαρακτηρίζει τη θέση αυτή της ΔΙΣ η κ. Καίτη Κωσταβάρα, μέλος
του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Λόμπι Γυναικών, μιλώντας στα «ΝΕΑ»:
«Η Εκκλησία παρανομεί με αυτή της την απόφαση, τη στιγμή που υπάρχει νόμος εδώ
και 15 ολόκληρα χρόνια (1986), ο οποίος αποποινικοποιεί τις αμβλώσεις», λέει.
Και τονίζει ότι «ασφαλώς δεν θεωρούμε την άμβλωση μέθοδο αντισύλληψης και δεν
προτρέπουμε σε αυτήν, αλλά δεν είναι δυνατόν να αντιπαρατίθεται η
προσωπικότητα της γυναίκας με την ανύπαρκτη προσωπικότητα του εμβρύου».
«Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στη γένεση της ανθρωπότητας», συνεχίζει. Όσο
για το τμήμα της ανακοίνωσης που αναφέρει ότι «τέτοιες ακραίες απόψεις
υπονομεύουν καίρια τον θεσμό της οικογένειας», η Ελληνίδα εκπρόσωπος στο
Ευρωπαϊκό Λόμπι Γυναικών είναι σαφής: «Πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα στην
πραγματική τους διάσταση, δηλαδή τι σημαίνει μητρότητα και αναπαραγωγικό
δικαίωμα. Δεν μπορούν κάποιοι να μας δίνουν μαθήματα για την οικογένεια, είτε
προέρχονται από την Εκκλησία είτε από την Πολιτεία. Να μη μας υποχρεώνουν,
εμείς είμαστε πρόθυμες να συζητήσουμε ανοιχτά μαζί τους γι’ αυτά τα θέματα».
Θλιβερή πρωτιά
Πάντως, η χώρα μας έχει τη θλιβερή πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση με 200.000
αμβλώσεις κάθε χρόνο και την τρίτη θέση παγκοσμίως πίσω από την Ιαπωνία και τη
Ρωσία. Την ίδια ώρα, από έρευνα της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής
του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, υπολογίζεται ότι το 10% των
κοριτσιών από 15-19 ετών έχουν στο ενεργητικό τους από μία έως τρεις
αμβλώσεις.
Σε άλλο σημείο της ανακοίνωσης γίνεται αναφορά και σε όσα ακούγονται για να
χειροτονούνται οι γυναίκες κληρικοί: «Παρερμηνεύεται η ουσία της ισότητας των
δύο φύλων έναντι του νόμου.
Υπάρχει μάλιστα πρόταση, εν ονόματι της ισότητας, οι γυναίκες να παρέμβουν στα
εσωτερικά της Εκκλησίας και να επιδιώξουν να ανατρέψουν την παράδοσή της για
να αποδεχθεί την ιερωσύνη των γυναικών. Η παράδοση αυτή που είναι δύο χιλιάδων
ετών».
Η Σύνοδος αναφέρεται και στο θέμα του αβάτου του Αγίου Όρους: «Το θέμα του
αβάτου τίθεται εκ νέου αν και έχει κλείσει τόσο από πλευράς Ευρωπαϊκής Ενώσεως
όσο και ελληνικού κράτους. Επομένως, η όλη συζήτηση μόνο θόρυβο προκαλεί».
Η Σύνοδος, όπως τονίζεται, είναι υπέρ της κοινής πορείας των λαών «μια πορεία
κοινή που ο ένας λαός θα σέβεται την ιδιοπροσωπεία του άλλου και θα αποδέχεται
ολοψύχως και ειλικρινώς πως αυτή η πολυμορφία των πολιτισμών είνια η ομορφιά
της Ευρώπης».
Τέλος, όπως υποστηρίζεται «οι σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας στην Ελλάδα
είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του ελληνικού λαού, αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση
σέβεται και προδικάζει το σύμφωνο με το εθνικό δίκαιο καθεστώς».
Με Πατριάρχη
Στο μεταξύ, Οικουμενικός Πατριάρχης και Αρχιεπίσκοπος, οι οποίοι συναντήθηκαν
στην κηδεία του Παν. Αγγελόπουλου, είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν για τις
σχέσεις των δύο Εκκλησιών και την τελευταία αποτυχημένη συνάντηση που έγινε
στο Φανάρι.
Το θέμα συζητήθηκε χθες και μεταξύ μελών της Ιεραρχίας και μάλιστα, όπως
τονίστηκε χαρακτηριστικά, η συμπεριφορά του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς την
επιτροπή της Ελλαδικής Εκκλησίας «ήταν απρεπέστατη».













