Ήττα χωρίς δικαιολογίες…

Ο Πολ Σκόουλς άνοιξε το σκορ για τους Άγγλους, ενώ ο Νίκος Λυμπερόπουλος για άλλη μία φορά ήταν μακριά από τον καλό του εαυτό

Το δικαίωμα στην ελπίδα δεν αρκεί να το επικαλείσαι, όπως έκανε προχθές ο
Βασίλης Δανιήλ. Πρέπει να το πιστεύεις και να προσπαθείς για να το πετύχεις.

Χθες το βράδυ στο ΟΑΚΑ η εθνική μας ομάδα πρόσφερε ένα ακόμη πικρό ποτήρι
στους περισσότερους από 35.000 Έλληνες φιλάθλους που βρέθηκαν εκεί για να την
ενισχύσουν.

Και δεν είναι η ήττα (0-2) από την Αγγλία που πίκρανε αυτόν τον κόσμο. Η
Αγγλία είναι μία ποδοσφαιρική υπερδύναμη και μία ήττα από αυτήν δεν μπορεί να
«χρεωθεί» αναγκαστικά ως κακό αποτέλεσμα.

Είναι η εμφάνιση εκείνη που δεν αφήνει περιθώρια για δικαιολογίες. Το
αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα παρουσιάσθηκε για μία ακόμη φορά χωρίς σωστούς
αγωνιστικούς προσανατολισμούς, οι ποδοσφαιριστές και ο πάγκος δεν είχαν
«καθαρό μυαλό», ενώ ούτε στοιχεία όπως το πάθος μπορούν να δώσουν άλλοθι σε
κανέναν.

Ακόμη και αυτή η λίγη διάθεση που υπήρχε, χάθηκε μετά το πρώτο 15λεπτο και
εμφανίσθηκε μετά το πρώτο γκολ των Άγγλων στο 64′ από τον παίκτη-φάντασμα Πολ
Σκόουλς.

Η εθνική ομάδα ήταν απρόσωπη. Χωρίς παίκτη-ηγέτη στη μεσαία γραμμή, χωρίς
λογική στο παιχνίδι της. Ο Γιώργος Καραγκούνης κάτι προσπάθησε να κάνει στο
διάστημα που αγωνίσθηκε, ενώ ο Βασίλης Δανιήλ, όταν επιβαλλόταν να τον
αντικαταστήσει έβαλε στο παιχνίδι τον Λυμπερόπουλο, η προσφορά του οποίου
κυμάνθηκε για μία ακόμη φορά κάτω του μετρίου και κοντά στο μηδέν. Μία αλλαγή
που κανείς δεν κατάλαβε, κανείς δεν μπόρεσε να εξηγήσει. Όπως κανείς δεν
μπόρεσε να εξηγήσει γιατί έπρεπε να βγει ο Μαυρογενίδης, προκειμένου να
αγωνισθεί ο Γιαννακόπουλος.

Έτσι, οι αποδοκιμασίες στο τέλος του αγώνα εις βάρος του Βασίλη Δανιήλ…
ήρθαν φυσιολογικά. Βεβαίως, ο Έλληνας τεχνικός δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος.
Συνυπεύθυνη είναι και η ΕΠΟ, η οποία τον κρατάει στην θέση του.

Όσο για τους Άγγλους; Έδειξαν πως παίζεται το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Πάσα με τη
μία, έξυπνη κίνηση στον κενό χώρο, σωστή ανάπτυξη σε όλο το μήκος και το
πλάτος του γηπέδου.

Ο Σβεν Γκόραν Έρικσον «μετρά», ήδη, πέντε νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια στον
πάγκο της Αγγλίας και σύντομα, όπως όλα δείχνουν, θα κερδίσει, δίκαια, τον
τίτλο του λόρδου ή του σερ.

Η Αγγλία δεν ήταν χθες υπερομάδα. Μπορούσε να κοντραρισθεί. Όχι, όμως, από το
ελληνικό συγκρότημα.

Ένα 15λεπτο ήταν όλο και όλο αυτό που φάνηκε στο πρώτο ημίχρονο η εθνική μας
ομάδα. Ο αρχικός ενθουσιασμός των Ελλήνων παικτών έδωσε τη θέση του στη
σοβαρότητα και τους σωστούς αγωνιστικούς προσανατολισμούς των Αγγλων. Έτσι,
από τη μία είχαμε μία ομάδα να παίζει γύρω από τον χώρο του κέντρου, την
ελληνική, χωρίς να μπορεί να φθάσει με αξιώσεις μπροστά στην εστία του
γερο-Σίμαν (δύο σουτ προς την αντίπαλη εστία έκανε η Εθνική στο α’ μέρος, από
τα οποία μόνο του Μπασινά στο 17′ ήταν με αξιώσεις) και από την άλλη ένα
σύνολο πειθαρχημένο, το οποίο απείλησε αρκετές φορές.

Ο Αντώνης Νικοπολίδης έβαλε την… υπογραφή στο συμβόλαιο που έχουν φέρει οι
άνθρωποι της Φούλαμ (ήταν χθες στην εξέδρα) με την υπέροχη απόκρουση που
πραγματοποίησε στο 19′ σε κεφαλιά του Φάουλερ, ενώ έδειξε σε ετοιμότητα όσες
φορές χρειάσθηκε.

Οι Άγγλοι βρέθηκαν ξανά κοντά στο γκολ με τον Όουεν στο 32′, ενώ νωρίτερα (4′)
ο Μαυρογενίδης είχε προλάβει την τελευταία στιγμή τον Χέσκεϊ, πριν σουτάρει
προς την εστία του Νικοπολίδη.

Στην επανάληψη, το γκολ του Σκόουλς ήρθε να επιβεβαιώσει την ανωτερότητα του
αντιπάλου και αυτό του Μπέκαμ στο 87′ (καταπληκτική εκτέλεση φάουλ) να δείξει
πως είναι οι μεγάλοι παίκτες.

Από τους Έλληνες, το μόνο «αχ» ακούσθηκε στο 72′, όταν ο Γιαννακόπουλος
βρέθηκε τετ α τετ με τον Σίμαν, αλλά πρόλαβε ο Τζέραρντ.

Κορυφαίος του αγώνα ο Μπέκαμ και πολύ καλοί οι Φέρντιναρντ, Τζέραρντ, Σκόουλς,
χωρίς να υπάρχει Άγγλος που υστέρησε.

Νικοπολίδης, Ζαγοράκης και Νταμπίζας προσπάθησαν από την ελληνική ομάδα.

Καλή η διαιτησία του Νορβηγού Ρούνε Πέτερσεν.

Κίτρινες: Βρύζας, Φύσσας, Κόουλ.

ΕΛΛΑΔΑ: Νικοπολίδης, Μαυρογενίδης (71′ Γιαννακόπουλος), Φύσσας,
Νταμπίζας, Ουζουνίδης, Γκούμας, Μπασινάς, Ζαγοράκης, Μαχλάς (65′ Αλεξανδρής),
Καραγκούνης (24′ Λυμπερόπουλος), Βρύζας.

ΑΓΓΛΙΑ: Σίμαν, Νέβιλ, Κόουλ, Τζέραρντ, Φέρντιναρντ, Κίον, Μπέκαμ,
Σκόουλς (87′ Μπάτι), Φάουλερ (80′ Σμιθ), Όουεν, Χέσκεϊ (75′ ΜακΜάναμαν).

ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΟΠΑΔΟΙ

Σημαίες, πανό και μπίρα

Οι Άγγλοι φίλαθλοι κατανάλωσαν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ κατά την παραμονή τους στην Αθήνα

Τη μάχη της εξέδρας προσπάθησαν να κερδίσουν οι περισσότεροι από 5.000
οπαδοί της εθνικής ομάδας της Αγγλίας που βρέθηκαν χθες βράδυ στο Ολυμπιακό
Στάδιο, με δεκάδες πανό, αλλά και φανέλες της αγαπημένης τους ομάδας.

Οι Άγγλοι ξεκίνησαν από νωρίς χθες το πρωί την περιήγησή τους στην Αθήνα
πριν καταλήξουν στο ΟΑΚΑ. Το πρωί εκατοντάδες φίλαθλοι θεάθηκαν σε κεντρικά
σημεία της πρωτεύουσας, όπου κατανάλωσαν μεγάλες ποσότητες (της αγαπημένης
τους) μπίρας.

Στην Πλατεία Συντάγματος είχε στηθεί βαν ειδικά διαμορφωμένο και με το
κατάλληλο προσωπικό που προσέφερε πληροφορίες σχετικά με το πώς μπορούν να
μεταβούν στο Στάδιο, αλλά και από πού θα προμηθευτούν εισιτήρια.

Η άφιξη των Άγγλων οπαδών στο γήπεδο πραγματοποιήθηκε με πούλμαν από
κεντρικά σημεία της Αθήνας, κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, αλλά ευτυχώς
χωρίς να υπάρξουν παρατράγουδα.

Στο Ολυμπιακό Στάδιο οι Άγγλοι μία περίπου ώρα πριν ξεκινήσει ο αγώνας
δημιούργησαν εκρηκτική ατμόσφαιρα, τραγουδώντας και φωνάζοντας συνθήματα υπέρ
της ομάδας τους. Το ίδιο συνεχίστηκε και καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, ενώ
από την πλευρά τους οι Έλληνες με την ιαχή Ελλάς-Ελλάς θέλησαν να βοηθήσουν
την ομάδα μας. Εντύπωση προξένησε στους Άγγλους δημοσιογράφους η μικρή
προσέλευση του κόσμου, κάτι που σχολίασαν τόσο στην τηλεόραση όσο και στο
ραδιόφωνο. Άσχημη επίσης εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια
της ανάκρουσης των εθνικών ύμνων, οι οπαδοί της μίας ομάδας δεν σεβάστηκαν τον
ύμνο της άλλης.

­ Ειδικό στούντιο είχε στηθεί από το BBC στο πάνω διάζωμα του ΟΑΚΑ.

ΜΠΕΚΑΜ

Αξίζει να λέγεται αρχηγός

Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ ήταν ο πρωταγωνιστής της αναμέτρησης και σφράγισε την καλή του απόδοση με ένα υπέροχο όσο και δύσκολο γκολ

Το περιβραχιόνιο στο δεξί μπράτσο του Ντέιβιντ Μπέκαμ «βρέθηκε» απόλυτα
δικαιολογημένα. Ο Άγγλος παίκτης ήταν χθες το βράδυ χάρμα ιδέσθαι.

Αδιαμφισβήτητος ηγέτης, μαχητής, λες και είχε βαλθεί να δείξει κάτι από το
ταλέντο του, το οποίο οι Έλληνες φίλαθλοι δεν είχαν δει πριν από μερικούς
μήνες στο ίδιο γήπεδο, όταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε αντιμετωπίσει τον
Παναθηναϊκό.

Ο κορυφαίος Άγγλος ποδοσφαιριστής «μοίρασε» την μπάλα, έτρεξε στην άμυνα
και την επίθεση, μάρκαρε σε όλους τους χώρους, είχε πάθος, δύναμη, πείσμα. Και
ως επισφράγισμα αυτής της εμφάνισης, ήρθε το καταπληκτικό γκολ – φάουλ (από τα
σπεσιαλιτέ του) λίγα λεπτά πριν από το τελικό σφύριγμα της λήξης.

Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ έδειξε χθες στο ΟΑΚΑ αυτό που είναι το ποδόσφαιρο: ένα
απλό παιχνίδι. Δεν έκανε περιττές ενέργειες, δεν προσπάθησε να παίξει για τον
εαυτό του και εις βάρος του συνόλου. Αγωνίσθηκε έτσι όπως θα ήθελε ο
προπονητής του και στο τέλος εισέπραξε απόλυτα δικαιολογημένα το θερμό
χειροκρότημα των φιλάθλων.

Κάθε ομάδα θα ήθελε να έχει στις τάξεις της έναν Μπέκαμ. Έναν παίκτη με
ταλέντο (αυτές τις πάσες ακριβείας στα 50 μέτρα δύσκολα τις βλέπουμε από χαφ
στο σημερινό ποδόσφαιρο), έναν παίκτη εργάτη, έναν παίκτη που μπορεί να ακούει
τις εντολές τού προπονητή του και να τις εκτελεί κατά γράμμα στο τερέν.

Σίγουρα η Αγγλία μπορούσε να νικήσει χθες το βράδυ και χωρίς τον Μπέκαμ.
Όμως, αυτός ο παίκτης ήταν που της έδωσε το κάτι παραπάνω. Έκανε τη διαφορά
και το παιχνίδι της όμορφο στο τερέν.

Και στο τέλος, έδωσε ένα ακόμα δείγμα της μεγάλης του κλάσης και του ρόλου
του στο σταρ σύστεμ. Φωτογραφήθηκε με μικρούς θαυμαστές του που μπήκαν στον
αγωνιστικό χώρο μετά τη λήξη του ματς. Ούτε που θέλουμε να σκεφθούμε τι θα
γινόταν αν στη θέση του Μπέκαμ ήταν κάποιος από τους «ψηλομύτες» ακατάδεκτους
Έλληνες διεθνείς.