Η προϊστορία του Ασφαλιστικού

Το Ασφαλιστικό και η προϊστορία της νομοθεσίας του απασχολούν τον κ. Εμμ.
Μπλαζογιαννάκη, από την Αθήνα:

«Στην περίοδο 1990-93, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με τη ψήφιση των
νόμων 1902/90 και 2084/92 (γνωστών ως νόμων Σιούφα), μεταξύ άλλων μέτρων,
απεφάσισε και τα εξής:

1. Αποσύνδεσε τον καθορισμό της σύνταξης από τον συντάξιμο μισθό, που
αποτελούσε κεκτημένο δικαίωμα των εργαζομένων από της δημιουργίας του
ασφαλιστικού Συστήματος.

2. Επέβαλε ειδική εισφορά επί των συντάξεων, η οποία βαίνει κλιμακωτά
αυξανόμενη, το ποσοστό της οποίας υπερβαίνει σε πολλές περιπτώσεις το 3%.

3. Αύξησε τη συμμετοχή στην αγορά φαρμάκων από 10% εις 25%.

Στη συζήτηση των νόμων αυτών που έγινε στη Βουλή, το ΠΑΣΟΚ (τότε αξιωματική
αντιπολίτευση) αρνήθηκε να τους ψηφίσει και δήλωσε ότι επανερχόμενο στην
κυβέρνηση, θα τους καταργούσε.

Σημειώνουμε, με ιδιαίτερη πικρία, ότι το ΠΑΣΟΚ ως διάδοχος κυβέρνηση εκείνης
της Νέας Δημοκρατίας, υιοθέτησε πλήρως τους νόμους Σιούφα και συνεχίζει την
εφαρμογή τους, παρά τα επανειλημμένα διαβήματα των Συνδικαλιστικών μας
Οργανώσεων.

Ανεξάρτητα από το αν η εφαρμογή των νόμων 1902/90 και 2084/92 ωφέλησε ή όχι,
και πόσο, το ασφαλιστικό σύστημα, το βέβαιο είναι ότι δεν εξάλειψε τα
γενεσιουργά αίτια που προκαλούν την κακοδαιμονία του.

Αντίθετα, είναι βέβαιον ότι η αποσύνδεση της σύνταξης από το συντάξιμο μισθό,
δημιούργησε φοβερές ανισότητες (και αδικίες) μεταξύ συνταξιούχων του ιδίου
Ταμείου, με τα ίδια συνταξιοδοτικά προσόντα (βαθμού, χρόνου υπηρεσίας κ.λπ.),
ώστε οι παρεχόμενες συντάξεις να ποικίλλουν από 80% μέχρι 45% του συντάξιμου
μισθού, όπως αυτός διαμορφώνεται σήμερα. Η διαφορά αυτή θα συνεχίσει να
διευρύνεται με την πάροδο του χρόνου και θα μας φέρει σε κατάσταση απόγνωσης.

Η μόνη δίκαιη λύση είναι η επανασύνδεση της σύνταξης με τον συντάξιμο μισθό,
όπως αυτός διαμορφώνεται κάθε φορά. Εάν η οικονομική κατάσταση κάθε ταμείου
δεν επιτρέπει τη χορήγηση σύνταξης σε ποσοστό 80% του συντάξιμου μισθού, να
μειωθεί το ποσοστό τούτο μέχρι του σημείου που θα επιτρέπει η οικονομική του
κατάσταση, με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι το ποσοστό αυτό θα είναι ενιαίο
για όλους τους συνταξιοδοτούμενους του ταμείου με ίσα συνταξιοδοτικά προσόντα».