Ο «Μεγάλος Αδελφός»

Για την επικείμενη άφιξη του παιχνιδιού «Ο Μεγάλος Αδελφός» στην ελληνική
τηλεόραση γράφει ο κ. Γιάννης Μαρής, οικονομολόγος, από την Αθήνα:

«Όλοι περιμένουν με αγωνία την άφιξη του “Μεγάλου Αδελφού” και στην Ελλάδα.
Άλλοι για να επιτεθούν στα τηλε-σκουπίδια της “δημόσιας ηδονοβλεψίας”, άλλοι
για να προβάλλουν τις θρησκευτικές ή νομικές τους επιφυλάξεις, άλλοι για να
υπερασπίσουν την ελευθερία των ΜΜΕ και τη λογική που λέει “ό,τι πουλάει είναι
καλό” και άλλοι απλώς για να ικανοποιήσουν την περιέργειά τους ή να
“σκοτώσουν” την ώρα τους.

“Ούτως ή άλλως η ελληνική τηλεόραση είναι trash-TV, άρα τι θα βλάψει ένα
σκουπίδι παραπάνω”, θα πουν μερικοί. Είναι επίσης σίγουρο ότι η προβολή της
σειράς θα προσλάβει δυσανάλογα μεγάλες διαστάσεις όταν περάσει από τον
τηλεοπτικό μεγεθυντήρα των εγχώριων καναλιών: θα στηθούμε ώρες μπροστά στα
εξαντλητικά talk shows για να ακούσουμε τις απόψεις των γυρολόγων (ειδικών και
μη) των τηλεοπτικών παραθύρων, θα δούμε δημοσκοπήσεις, θα πάρουμε τη ρηχή και
ακατέργαστη γνώμη κάθε τηλε-ψώνιου που εμφανίζεται σε αυτό το ιδιότυπο
επαρχιώτικο τηλε-καφενείο προσβάλλοντας κάθε έννοια πολιτισμού και αισθητικής.
Όμως ο “Μεγάλος Αδελφός” δεν πρέπει να έρθει στην ελεύθερη τηλεόραση. Δεν
έχουμε ανάγκη αυτού του αισχίστου είδους παιχνιδιού που προσβάλλει την
ανθρώπινη αξιοπρέπεια παίζοντας κρυφτούλι με τα όρια της νομιμότητας και
απαξιώνει περαιτέρω τα τηλεοπτικά ήθη. Ούτε πρέπει να δώσουμε τη δυνατότητα
στον ανώριμο τηλεθεατή να δείξει τα πλέον ποταπά του ένστικτα, νομιμοποιώντας
de facto το μπανιστήρι και το κουτσομπολιό. Δεν πρέπει να κανιβαλίσουμε για
ακόμα μια φορά τα πολιτισμικά απόβλητα της αγγλοσαξονικής μαζικής
υποκουλτούρας του θεάματος. Είναι η ώρα του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού
Συμβουλίου να επιβεβαιώσει τον λόγο ύπαρξής του και να παρέμβει στην ελεύθερη,
μη συνδρομητική προβολή του “Big Brother” και μάλιστα σε ώρες υψηλής
τηλεθέασης. Όχι εξαιτίας κάποιου πουριτανισμού ή οπισθοδρόμησης αλλά,
αντίθετα, σαν την ελάχιστη προστασία που μπορεί να προσφέρει μια σύγχρονη και
δημοκρατική πολιτεία στον απαίδευτο και παμφάγο Έλληνα τηλεθεατή που βρίσκεται
χωρίς πνευματικά εφόδια απέναντι στα ξενόφερτα τηλεοπτικά σκύβαλα».