Σεξ, βία και ίντριγκα

Το Gold Club της Ατλάντα ισχυρίζεται πως είναι ιδανικό καταφύγιο για
διασημότητες και κατάκοπα στελέχη επιχειρήσεων. Η αμερικανική κυβέρνηση ωστόσο
διαφωνεί. Και δηλώνει ότι το Gold Club είναι το στέκι όπου συγκεντρώνονται οι
νταβατζήδες, οι πόρνες και οι γκάνγκστερς.

Στριπ κλαμπ ή άντρο της Μαφίας; Η Ατλάντα ποτέ δεν έχει ζήσει τέτοια δίκη

Η Ατλάντα ποτέ δεν έχει ζήσει τέτοια δίκη. Τα επτά εκατομμύρια κάτοικοι αυτής
της λαμπερής πόλης, η οποία βρίσκεται στην καρδιά του συντηρητικού και
θεοσεβούμενου αμερικανικού Νότου, βιώνουν καθημερινά μία πραγματικότητα γεμάτη
από σεξ, βία και ίντριγκα.

Οι σκηνές που εκτυλίσσονται στην αίθουσα του δικαστηρίου του δικαστή Γουίλις
Χαντ, το οποίο βρίσκεται στον 17ο όροφο του ομοσπονδιακού κΚτιρίου της
Ατλάντα, δικαιολογούν πλήρως το όνομα που έχει δοθεί στη δίκη που γίνεται
εκεί: «Η αστερόεσσα δίκη του σεξ». Και είναι αλήθεια ότι η δίκη αυτή διαθέτει
τα πάντα: διασημότητες, στριπτιζέζ, γκάνγκστερς, διεφθαρμένους αξιωματικούς
της αστυνομίας, μάρτυρες που ήταν γκάνγκστερς και δικηγόρους «αστέρες». Σε
αυτήν τη δίκη έχουν ακουστεί τα ονόματα των Μικ Τζάγκερ, Μπρους Γουίλις,
Τζορτζ Κλούνι, Μάικλ Τζόρνταν, Ντόναλντ Τραμπ, Μπιλ Γκέιτς ­ ακόμα και του
βασιλιά Καρλ Γκουστάφ της Σουηδίας!

Οι μαρτυρίες

Οι δηλώσεις, μαρτυρίες και καταγγελίες που ακούγονται κατά τη διάρκεια αυτής
της δίκης δυσκολεύουν πολύ κάποιον στο να διακρίνει ποιοι είναι οι
κατηγορούμενοι και ποιοι οι κατήγοροι.

Αλλά ο αληθινός κατηγορούμενος αυτής της δίκης ­ ή τουλάχιστον ο κύριος
κατηγορούμενος ­ είναι ένας κοντός άνδρας με φαλάκρα, ο οποίος έχει σώμα που
μοιάζει με ψυγείο. Ο Στιβ Κάπλαν είναι ο ιδιοκτήτης του Gold Club, ενός
στριπτιζάδικου που βρίσκεται σε πολυτελές προάστιο της Ατλάντα.

Ο Στιβ Κάπλαν διατείνεται ότι το Gold Club είναι απλώς ένας χώρος που βοηθάει
κουρασμένους επαγγελματίες να χαλαρώσουν όταν βρίσκονται μακριά από το σπίτι
τους, σε επαγγελματικό ταξίδι.

Αλλά η αμερικανική κυβέρνηση δηλώνει ότι το Gold Club είναι η φωλιά του κακού,
όπου οι διασημότητες προμηθεύονται πόρνες από τους προαγωγούς τους, όπου
παρασύρονται απλοί πολίτες και καταληστεύονται, όπου διαφθείρονται
αστυνομικοί. Αυτή η φωλιά του κακού ­ πάντα όπως ισχυρίζονται οι εκπρόσωποι
του αμερικανικού κράτους ­ διοχετεύει όλα τα κέρδη που αποκομίζει στη Μαφία.

Στο Gold Club, για δέκα δολάρια, απλοί θαμώνες μπορούν να καθήσουν στο
σκοτεινό εσωτερικό του που φωτίζεται από φώτα φθορισμού, να παραγγείλουν μία
μπίρα που κοστίζει πέντε δολάρια από σερβιτόρες που δεν φορούν σχεδόν τίποτα,
και να παρακολουθήσουν τις στριπτιζέζ να κάνουν… τη δουλειά τους.

Οι πλούσιοι

Οι πιο πλούσιοι πελάτες δεν μένουν φυσικά σε αυτόν τον χώρο. Αυτοί πάνε στον
πάνω όροφο, όπου υπάρχουν 16 δωμάτια με τοίχους-καθρέφτες και κεντημένα
καθίσματα, και οι πιο εύποροι πελάτες μπορούν να απολαύσουν ένα ιδιωτικό
στριπτίζ για 200-500 δολάρια την ώρα, και να πληρώσουν έως και 2.000 δολάρια
για ένα μπουκάλι σαμπάνιας. Αυτό πάντως που κανένας απολύτως πελάτης δεν
απολαμβάνει, είναι σεξ ­ όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται ο Τζίμι Καρίλο, ένας από
τους μάνατζερ του Gold Club και δεξί χέρι του Κάπλαν, ο οποίος είναι και αυτός
κατηγορούμενος σε αυτήν τη δίκη.

Η υπόθεση σχετίζεται με το οργανωμένο έγκλημα

Πάντως το αμερικανικό κράτος δεν μοιάζει καθόλου μα καθόλου να συμφωνεί με την
εκδοχή αυτή της ιστορίας που επικαλείται ο Κάπλαν. «Πρόκειται για υπόθεση
οργανωμένου εγκλήματος», λέει χαρακτηριστικά και παθιασμένα ο Αρτ Λιτς, ο
προϊστάμενος εισαγγελέας αυτής της υπόθεσης. «Αυτή είναι μία υπόθεση που έχει
σχέση με την απληστία, τη δίψα για εξουσία και τον φόβο που προκαλεί μία
“οικογένεια εγκλήματος”».

Αλλά η κύρια γραμμή υπεράσπισης που ακολουθούν οι συνήγοροι των κατηγορουμένων
είναι πως είναι γκάνγκστερς και φρικιαστικοί εγκληματίες οι περισσότεροι
μάρτυρες που καλεί η Εισαγγελία, προκειμένου να αποδείξει τις σχέσεις και τους
στενότατους δεσμούς του Κάπλαν με τη Μαφία. Αυτοί οι μάρτυρες λοιπόν είναι
κατάδικοι βαρυποινίτες, οι οποίοι είτε απηλλάγησαν από την έκτιση των ποινών
τους είτε μειώθηκαν αισθητά οι ποινές τους, προκειμένου να δεχθούν να δώσουν
κατάθεση εναντίον του Κάπλαν. Πολλοί βέβαια επισημαίνουν πως τα εγκλήματα που
έχουν διαπράξει αυτοί οι μάρτυρες και από τα οποία έχουν τώρα απαλλαγεί, είναι
πολύ πιο αποτρόπαια από αυτά για τα οποία κατηγορείται ο Κάπλαν. Αλλά, όπως
λέει και ο Λιτς: «Πολύ θα θέλαμε και εμείς να διαθέτουμε μάρτυρες που είναι
σοβαρά και ηθικά μέλη της κοινωνίας, δυστυχώς όμως τέτοιοι άνθρωποι δεν
γίνονται μέλη της Μαφίας».