Μια γυναίκα κρατάει στα χέρια της το «κλειδί» του μυστηρίου

Αντιφατικές είναι οι καταθέσεις της Βικτωρίας Μαγειροπούλου. Από τις
φυλακές Κορυδαλλού, όπου κρατείται, λέει στα «ΝΕΑ» πως «ούτε τα άλλα δύο
παιδιά έχουν σχέση με την υπόθεση». Και ενώ κατά την πρώτη απολογία της λέει
πως δεν γνωρίζει τον Αιγύπτιο συγκατηγορούμενό της, τη δεύτερη φορά δηλώνει
ότι τον ξέρει εδώ και ενάμιση χρόνο. «Να βρεθεί εκείνο το αυτοκίνητο που θα
αποδείξει την αθωότητά μας», ζητάει σήμερα. Την ίδια στιγμή, ο Νίκος Βασδέκης
αρνείται ότι έχει οποιαδήποτε σχέση, τόσο με τη Β. Μαγειροπούλου όσο και με
τον Α. Ελ Ατάρ. Το θύμα δεν πρόλαβε να αναγνωρίσει τον 25χρονο, ενώ σε καμία
από τις καταθέσεις του δεν αναφέρεται η φωτογραφία με βάση την οποία τον
υπέδειξε ως έναν από τους δράστες.

Η ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΜΑΓΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑ «ΝΕΑ»

«Με ανάγκασαν να υπογράψω»

Δύο μέρες μετά τη ληστεία, η Βικτωρία Μαγειροπούλου συλλαμβάνεται σε ξενοδοχείο της Ομόνοιας. «Δεν έχω καμιά σχέση με το περιστατικό» λέει στα «ΝΕΑ»

Τετάρτη 23 Μαΐου 2001. Στον προθάλαμο των Γυναικείων Φυλακών του Κορυδαλλού,
δύο βήματα από τη σιδερένια πόρτα που οδηγεί στα κελιά, «ΤΑ ΝΕΑ» συνάντησαν τη
Βικτωρία Μαγειροπούλου.

Είναι ήρεμη, χαμογελάει, αν και φαίνεται να νιώθει άβολα που θα μιλήσει
μπροστά στην προϊσταμένη υπηρεσίας. Εξάλλου, δεν της είναι και τόσο ευχάριστο
να μιλάει για την υπόθεση που την έκλεισε στη φυλακή. «Θα κρατήσει πολλή ώρα;
Να τελειώνουμε». Από τα είκοσι εννέα χρόνια που μετράει στη ζωή, τα δέκα τα
χάρισε στην ηρωίνη. Πρέπει να ήταν 14 όταν δοκίμασε για πρώτη φορά ναρκωτικά.
Η οικογένειά της την εγκατέλειψε πολύ νωρίς. Έμεινε μόνη με τις ουσίες.

Έγινε κομμώτρια και δούλεψε σε διάφορα κομμωτήρια. Οι ουσίες όμως φαίνεται δεν
ήθελαν να την αφήσουν να ζήσει τη ζωή που ζουν όλοι οι άνθρωποι.

Παντρεύτηκε πριν από δέκα περίπου χρόνια. Και απέκτησε ένα παιδί. Ο άντρας της
δεν της έκλεισε ποτέ την πόρτα. Την ήθελε κοντά του και προσπάθησε πολλές
φορές να τη βοηθήσει να ξεφύγει από την ηρωίνη. Πήγαν σε πολλά προγράμματα
απεξάρτησης. Πάντα όμως βρισκόταν κάποιος που της έδινε ηρωίνη. Ξανάπεφτε.
Έφευγε από το σπίτι, έλειπε από 24 ώρες μέχρι και δύο μήνες. Πάντα όμως
ξαναγύριζε για να δει τον γιο της.

Τον τελευταίο καιρό έμενε σε διάφορα ξενοδοχεία στην περιοχή της Ομόνοιας.

Συλλαμβάνεται σε ένα από αυτά το απόγευμα της 6ης Φεβρουαρίου 2001. Την
επομένη ημέρα, στην πρώτη της κατάθεση, ομολογεί περιγράφοντας αναλυτικά το
περιστατικό και υποδεικνύει τους δύο συνεργούς της.

«Με ανάγκασαν να υπογράψω. Ήμουν χάλια, μου έβαλαν στο τραπέζι ηρωίνη και μου
είπαν “αν μιλήσεις θα σου τη δώσουμε να γίνεις καλά…”. Ούτε εκείνοι έχουν
καμιά σχέση με την υπόθεση του παππού», λέει η 29χρονη Βικτωρία για τα «παιδιά
απέναντι», τον Νίκο Βασδέκη και τον Αμπντελχακίμ Ελ Ατάρ, που κρατούνται στο
απέναντι κτίριο, των ανδρικών φυλακών. «Τους ξέρω από τα στέκια της Ομόνοιας»,
λέει.

Τον Νίκο τον γνωρίζει έξι χρόνια. «Όταν έφευγα από το σπίτι μου συναντούσα τον
Νίκο στην Ομόνοια όπου σύχναζε για να βρίσκει χάπια. Δεν ξέρω γιατί
ισχυρίζεται πως δεν με ξέρει».

Αντιφάσεις

Για τον 36χρονο Αμπντελχακίμ η Βικτωρία αναφέρει: «Τον είχα γνωρίσει κι αυτόν
στην Ομόνοια. Μιλάει σπαστά ελληνικά, αλλά καταλαβαίνει καλά». Πριν από
μερικές ημέρες η Βικτωρία απολογήθηκε ξανά ενώπιον της ανακρίτριας. «… Τον
Αιγύπτιο Ελ Ατάρ τον γνώριζα ένα με ενάμιση χρόνο…».

Στην πρώτη απολογία της, όμως, λίγες ημέρες μετά το συμβάν, αρνήθηκε ότι τον
γνωρίζει. «..

Δεν τον ξέρω… είπα στην Αστυνομία ότι τον ξέρω γιατί μου έδειξαν μόνο
φωτογραφία του και γιατί το παρουσιαστικό του έμοιαζε με τον πραγματικό
συνεργό μου…», αναφέρει το κείμενο της κατάθεσης.

«Στην Αστυνομία μου έδειξαν μόνο φωτογραφία του Νίκου. Δεν τους έφεραν να τους
δω», λέει στα «ΝΕΑ» τρεις μήνες μετά η Βικτωρία Μαγειροπούλου.

Ωστόσο, με βάση τη δικογραφία, οι κατηγορούμενοι εξετάστηκαν κατ’ αντιπαράσταση…

ΝΙΚΟΣ ΒΑΣΔΕΚΗΣ

Μια φωτογραφία αξίζει χίλιες λέξεις…

Ο 25χρονος Νίκος Βασδέκης, που παρουσιάστηκε μόνος του στην ανακρίτρια, υποστηρίζει ότι είναι αθώος και δεν γνωρίζει τους συγκατηγορούμενούς του

Στις 8 Φεβρουαρίου 2001, και ενώ η Αστυνομία συνεχίζει τις έρευνες για τον
εντοπισμό του τρίτου δράστη με βάση την περιγραφή και την αναγνώριση μιας
φωτογραφίας από το θύμα αλλά και με την αρχική κατάθεση της Βικτωρίας
Μαγειροπούλου, ένας νεαρός χτυπά την πόρτα του γραφείου του Α’ Ανακριτή
Πειραιά. «Είδα το πρόσωπό μου στην τηλεόραση, γιατί με ζητάτε;». Ο 25χρονος
Νίκος Βασδέκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νίκαια. Παιδί χωρισμένων γονιών, ζει
με τη μητέρα του και τον κατά τέσσερα χρόνια μικρότερο αδελφό του τον Πάρη. Ο
πατέρας του ζει στη Γερμανία με την καινούργια του οικογένεια. «Είχε πάντα
πολύ καλές σχέσεις με τον πατέρα του. Τον επισκεπτόταν συχνά στο σπίτι», λέει
η μητέρα του Ασπασία Κότσιλα. Τα τελευταία οκτώ χρόνια εργαζόταν σε ένα
κατάστημα ηλεκτρικών στον Κορυδαλλό. «Φτάνει μόνο να τον δει κανείς για να
καταλάβει πως δεν είναι τοξικομανής», λέει σήμερα η μητέρα του. «Όλοι μιλούσαν
για ένα καλό παιδί. Οι φίλοι δεν μπορούν να πιστέψουν πως ο μικρός, όπως τον
αποκαλούν, κατηγορείται για κάτι τέτοιο. Ούτε ο ίδιος. Του λέμε να κάνει
υπομονή».

Αρνείται

Στην απολογία του, ο Νίκος Βασδέκης αρνείται κάθε κατηγορία. «Δεν έχω καμία
σχέση με τους συγκατηγορούμενούς μου. Την Β. Μαγειροπούλου δεν την γνωρίζω…
δεν συχνάζω στην Ομόνοια».

Την ίδια στιγμή, η μητέρα του καταθέτει πως το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου «… περί
ώρα 4.15 με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε τι ώρα θα γυρίσω στο σπίτι. Εγώ
επέστρεψα στις 4.45 και βρήκα τον Νίκο στο κρεβάτι του να κοιμάται».

Και ενώ με βάση τις καταθέσεις των αστυνομικών και την αρχική κατάθεση της
συγκατηγορούμενής του, ο Νίκος αναγνωρίστηκε από φωτογραφία του, καταχωρημένη
στα αρχεία της αστυνομίας από το 1999, στις καταθέσεις του θύματος η
συγκεκριμένη φωτογραφία δεν αναφέρεται. Μεθαύριο ο Νίκος Βασδέκης απολογείται
μαζί με τους άλλους δύο κατηγορούμενους ξανά ενώπιον της ανακρίτριας, ενώ
εκκρεμεί από την πλευρά του και μια αίτηση αποφυλάκισης.

ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Η νοσοκόμα που έπαιξε τον ρόλο

«Ήταν σε καλή πνευματική κατάσταση» λέει ο κ. Μ. Γεραζούνης για τον άτυχο 82χρονο

Οκτώ ημέρες έμεινε στο νοσοκομείο της Νίκαιας ο 82χρονος Κωνσταντίνος
Καλαφάτης. Οκτώ ημέρες άντεξε, μετά τον άγριο ξυλοδαρμό που δέχθηκε από τους
τρεις δράστες της ληστείας εναντίον του. «Από την πρώτη ημέρα είχα πει πως δεν
θα αντέξει. Οι κακώσεις και τα κατάγματα που έφερε ήταν βαρύτατα», ανέφερε στα
«ΝΕΑ» ο κ. Μιχάλης Γεραζούνης, διευθυντής της Θωρακοχειρουργικής Κλινικής στο
νοσοκομείο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας. Ο κ. Γεραζούνης τόνισε πως παρά τα
σοβαρά του τραύματα, ο 82χρονος ήταν σε καλή πνευματική κατάσταση. «Γνώρισε τα
πρόσωπα του περιβάλλοντός του και τους γιατρούς. Επικοινωνούσε μαζί μας. Από
την πρώτη στιγμή είχε τις αισθήσεις του». Ο ίδιος διευκρινίζει ωστόσο πως
«κανείς δεν είναι σε θέση να πει με απόλυτη βεβαιότητα αν μπορούσε ή όχι να
αναγνωρίσει τους δράστες». Κανείς από τους γιατρούς της κλινικής δεν ήταν
άλλωστε στον θάλαμο την ώρα της αναγνώρισης των υπόπτων. Κανείς δεν γνωρίζει
τι έγινε όταν οι αστυνομικοί έκλεισαν την πόρτα του «207». Μόνο δύο. Η
γραμματέας της Ουρολογικής Κλινικής και μια νοσηλεύτρια ανέλαβαν να παίξουν
τον ρόλο των υπόπτων, την ημέρα που οι αστυνομικοί έφεραν για να αναγνώριση τη
Βικτωρία Μαγειροπούλου. «Βγάλαμε τις μπλούζες μας και μπήκαμε στον θάλαμο μαζί
με τη γυναίκα που είχαν φέρει. Μας έβαλαν να σταθούμε μπροστά στο κρεβάτι του
ηλικιωμένου. Ύστερα από λίγα λεπτά μάς είπαν να μιλήσουμε. Καθεμιά από εμάς
είπε τη φράση “σκοτώστε τον”. Αυτή είναι, είπε ο παππούς για τη γυναίκα που
είχε έρθει μαζί με τους αστυνομικούς», αναφέρει στα «ΝΕΑ» η γραμματέας της
Ουρολογικής.

ΜΑΡΤΥΡΑΣ

«Μια γυναίκα μιλούσε με τον κ. Κώστα»

Μόνο μια γυναίκα είδε ο 21χρονος Σαντίκ Φαχάρ να συνομιλεί με τον ηλικιωμένο στην αυλή

Μια γυναίκα, είδε ο Σαντίκ Φαχάρ, 21 ετών από τον Πακιστάν, να συνομιλεί με
τον ηλικιωμένο. Ο Σαντίκ μένει στον πρώτο όροφο του σπιτιού τής οδού
Αργυροκάστρου 34. Στο ισόγειο του σπιτιού ο Κωνσταντίνος Καλαφάτης διατηρούσε
μια αποθήκη για τα σκυλιά του. «Εκείνη τη μέρα γύρω στις 4.00 το απόγευμα
γύρισα στο σπίτι από τη δουλειά. Στην είσοδο είδα τον κ. Κώστα, ερχόταν κάθε
μέρα για να ταΐσει τα σκυλιά του. Ήταν μαζί του μια γυναίκα. Δεν την γνώριζα,
θα πρέπει να ήταν γύρω στα 30». Πέρασε από μπροστά τους. «Χαιρέτησα τον κ.
Κώστα και προχώρησα για να μπω στο σπίτι. Παρατήρησα ότι η γυναίκα με κοίταζε.
Τότε τον άκουσα να της λέει «είναι Πακιστανός, μένει εδώ…»».

Λίγα λεπτά αργότερα, ο 21χρονος άκουσε τη γυναίκα να επαναλαμβάνει τρεις φορές
τη φράση «έλα, παππού…». «Είδα τον κ. Κώστα να φεύγει μαζί με τη γυναίκα»,
λέει στα «ΝΕΑ» ο Σαντίκ. Δύο μέρες αργότερα, στο Αστυνομικό Τμήμα Μοσχάτου, ο
Σαντίκ Φαχάρ αναγνώρισε στο πρόσωπο της Βικτωρίας Μαγειροπούλου τη γυναίκα που
είδε εκείνη τη μέρα στην αυλή του σπιτιού του στη Νίκαια.

Και ενώ σύμφωνα με την περιγραφή του περιστατικού, μαζί με τη γυναίκα ήταν και
ένας άνδρας, ο Σαντίκ δεν θυμάται να είδε κανέναν άλλο. «Ήταν μόνο εκείνη η
γυναίκα. Μιλούσε με τον παππού και ύστερα από λίγο βγήκαν μαζί από το σπίτι»…