Τα πρόσωπα του αγώνα Κρίμα η καλή χρονιά

Αν ο Ολυμπιακός (που, ήδη, έμεινε πολύ πίσω και στο ελληνικό πρωτάθλημα και
που για να πάρει τον τίτλο θα πρέπει λογικά να σπάσει δύο πλεονεκτήματα έδρας)
κλείσει και τη φετινή χρονιά χωρίς τρόπαιο, θα έχει πάει στράφι εκτός από τις
επενδύσεις του προέδρου του και η εξαιρετική χρονιά του Δημήτρη Παπανικολάου.

Ο μικρός που… μεγάλωσε πλέον (όχι σε ηλικία, αφού ακόμα είναι μόλις 24)
κάνει αναμφίβολα την καλύτερή του χρονιά στην Α1 και δείχνει μία απίστευτη
ωριμότητα, η οποία δυστυχώς γι’ αυτόν πάει στράφι μέσα από το σύνολο.

Στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, ο Ολυμπιακός έψαχνε παίκτες που να το λέει η
καρδιά τους να πάρουν πάνω τους τις επιθέσεις. Σαν ονόματα έχει πολλούς
τέτοιους, αλλά πρέπει να διαθέτεις και την κατάλληλη ψυχολογία που έχουμε πει
πως έχει χαθεί εδώ και καιρό από την ομάδα του μεγάλου λιμανιού.

Εξαίρεση αποτέλεσε ο Δημήτρης Παπανικολάου που ήταν ο μόνος που πήρε πάνω του
τις περισσότερες επιθέσεις, ιδιαίτερα στα τελευταία λεπτά στα οποία η μπάλα
«έκαιγε». Ο «Παπ» κράτησε την υπόσχεση που είχε δώσει μετά τον ημιτελικό του
Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό για τις χαμένες βολές του («Δεν θα ξανασυμβεί»
είχε πει) και ήταν άψογος σε αυτόν τον τομέα, ενώ από το πουθενά και με τη
συνδρομή του Πάτρικ Μπερκ (που έκανε ένα ανόητο κόψιμο σε φάση όπου η μπάλα
δεν έμπαινε στο καλάθι) πέτυχε ένα απίστευτο καλάθι κρατώντας τον Ολυμπιακό
μπροστά στο σκορ σε ένα κρίσιμο σημείο του παιχνιδιού.

Έχασε δύο κρίσιμα λέι απ (το ένα εκ των οποίων ήταν εύστοχο), αλλά τουλάχιστον
προσπάθησε και τήρησε και την αγαπημένη του ατάκα (του Μάικλ Τζόρνταν):

«Δέχομαι να αποτύχω, αλλά δεν δέχομαι να μην προσπαθήσω».

Αν είχε βοήθεια από τους δύο ξένους της ομάδας, ιδιαίτερα στα κρίσιμα
τελευταία λεπτά, είναι σχεδόν βέβαιο πως ο Ολυμπιακός θα έφευγε νικητής από το
κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων κόντρα στον Παναθηναϊκό.