ΠΡΟΣΩΠΑ Το φύλο ήταν λάθος

Το Συμβούλιο των Φρουρών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν απέρριψε χθες
και τις 45 γυναίκες που ήθελαν να είναι υποψήφιες για την προεδρία της χώρας.

Φαράχ Χοσραβί. Απορρίφθηκε η υποψηφιότητά της για την προεδρία του Ιράν

Υποψήφιοι για την προεδρία του Ιράν μπορούν να είναι μόνον άνδρες, αποφάνθηκε
το Συμβούλιο και από τους 800 υποψηφίους κράτησε μόνο τους 10 ­ μεταξύ τους ο
απερχόμενος μεταρρυθμιστής πρόεδρος και σχεδόν σίγουρος νικητής των εκλογών
της 8ης Ιουνίου, ο Μοχαμάντ Χαταμί. Η Φαράχ Χοσραβί, η γνωστότερη από τις 45
γυναίκες που είχαν θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία, δεν περίμενε την
απόφαση του σκληροπυρηνικού Συμβουλίου. Μια μέρα πριν, ανακοίνωσε πως
αποσύρεται από την κούρσα ­ εξαιτίας των επιθέσεων που δέχθηκε από τους
πολιτικούς αντιπάλους της, είπαν οι υποστηρικτές της. Ωστόσο η 42χρονη
Χοσραβί, μια κατώτερη δημόσια υπάλληλος για την οποία ελάχιστα πράγματα έχουν
γίνει γνωστά, είχε δηλώσει πως, αν δεν της επιτραπεί να συμμετάσχει στις
εκλογές, δεν θα παραιτηθεί χωρίς να δώσει μάχη. «Αν με απορρίψουν, δεν θα
κάτσουμε άπρακτοι, θα δώσουμε συνέχεια στο θέμα», είχε τονίσει την περασμένη
Κυριακή. «Το Σύνταγμα πρέπει να αποσαφηνιστεί στο σημείο αυτό… Αν οι
γυναίκες μπορούν να εκλέγουν πρόεδρο, θα πρέπει να έχουν και το δικαίωμα να
εκλέγονται».

Η αντίρρηση της Χοσραβί έγκειται στη διατύπωση του Συντάγματος, το οποίο
αναφέρει πως οι υποψήφιοι πρέπει να είναι «πολιτικοί “ρετζάλ”». Η λέξη ρετζάλ
είναι αραβική και σημαίνει «άνδρες», αλλά ορισμένοι στο Ιράν, της Χοσραβί
περιλαμβανομένης, λένε πως έχει ευρύτερη έννοια, «όπως η αγγλική “man”, που
σημαίνει και άνθρωπος». Εκτός από «πολιτικοί “ρετζάλ”», οι υποψήφιοι για την
ιρανική προεδρία πρέπει επίσης να είναι καλοί σιίτες μουσουλμάνοι και πιστοί
στα ιδεώδη της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Οι γυναίκες στο Ιράν βρίσκονται ωστόσο σε καλύτερη θέση ­ σε σχέση με τις
γυναίκες στο μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου ισλαμικού κόσμου. Οι περισσότερες
εργάζονται, ορισμένες έχουν διευθυντικές θέσεις με εξουσία, αλλά πολλές
παραπονούνται για τις προκαταλήψεις των ανδρών της χώρας που τις βλέπουν ως
συζύγους ή μητέρες και τίποτε περισσότερο. Η Χοσραβί δήλωσε ότι η τύχη των
Ιρανίδων βελτιώθηκε μετά την επανάσταση του 1979 και πρόσθεσε πως δεν πιστεύει
πως περιορίζονται από την ισλαμική ενδυμασία και τις μαντίλες, επειδή το
ντύσιμο αυτό τους προσφέρει μεγαλύτερη κοινωνική αυτοπεποίθηση.«Το Ιράν είναι
μια ισλαμική χώρα και οι ισλαμικοί κανονισμοί πρέπει να γίνονται σεβαστοί»,
είπε για το θέμα της μαντίλας. «Δεν λέω ότι πρέπει να εφαρμόζονται φανατικά,
αλλά με τρόπο δίκαιο και λογικό».