ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Τα όνειρα που σκοτώνουν

Από τη μια πλευρά του Ρίο Γκράντε βρίσκεται ο Τρίτος Κόσμος. Από την άλλη,
ο Πρώτος. Ανάμεσά τους, η πόλη όπου σκοτώνουν τις γυναίκες.

Σιουδάδ Χουάρες. Μερικά από τα θύματα του μεξικανικού «ματσίσμο»

Το 1992, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό υπέγραψαν μια συνθήκη με βάση την
οποία οι αμερικανικές εταιρείες απαλλάσσονται της φορολογίας για προϊόντα που
παράγουν σε μεξικανικό έδαφος. Η συνθήκη αυτή μετέτρεψε τη Σιουδάδ Χουάρες σε
ένα εργοστάσιο ονείρων για τις φτωχές Μεξικάνες από την Οαχάκα ή το Τσιάπας,
που δουλεύουν σε εταιρείες όπως η 3Μ, η Honeywell και η Thomson έναντι
τεσσάρων δολαρίων την ημέρα. Μέσα σε εννιά χρόνια, ο πληθυσμός της πόλης
έφτασε τα δύο εκατομμύρια. Και αυξάνεται συνεχώς: τα εργατικά χέρια δεν
περισσεύουν ποτέ.

Κάθε πρωί, οι εργάτριες μπαίνουν στα πράσινα πούλμαν και πηγαίνουν στις 300
«μακιλαδόρας», τα εργοστάσια των γκρίνγκο. Οκτώ ώρες αργότερα μπαίνουν στα
ίδια πούλμαν που τις μεταφέρουν στον επίγειο παράδεισο, το downtown. Εκεί
βλέπουν καινούργιες εικόνες. Περπατούν ανάμεσα σε διαφορετικούς ανθρώπους.
Χαζεύουν τις βιτρίνες. Καμιά φορά, τα αγόρια της πόλης τις καλούν για ένα
ποτό. Και τότε αρχίζει ο εφιάλτης. Στην Casa Amiga, ένα κέντρο πρώτων βοηθειών
που ιδρύθηκε πριν από δύο χρόνια, έχουν νοσηλευτεί ως τώρα 1.400 κακοποιημένες
γυναίκες. Αυτές τουλάχιστον επέζησαν: σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, από το
1993 μέχρι σήμερα έχουν δολοφονηθεί στη Σιουδάδ Χουάρες 246 γυναίκες. Αν
υπολογιστούν και οι αγνοούμενες, τα θύματα φτάνουν τις 400. Οι περισσότερες
είναι δώδεκα ως είκοσι ετών. Αφού τις βασανίσουν και τις βιάσουν, τις
εγκαταλείπουν στην έρημο της Τσιουάουα.

Ποιος σκοτώνει τις εργάτριες των πολυεθνικών σ’ αυτή την καταραμένη πόλη; Εδώ
υπάρχουν 624 σχολεία και 3.600 νάιτ-κλαμπ, απαντά η Εστέρ Τσάβες από την Casa
Amiga. Όποια γυναίκα φορά ψηλά τακούνια και έχει βαμμένα χείλη μετατρέπεται
αυτομάτως σε στόχο. Ναι, αλλά ποιοι είναι οι δολοφόνοι; Για όλα φταίει ένας
χημικός από την Αίγυπτο με μακρά προϊστορία σεξουαλικών εγκλημάτων στην
Αμερική, απαντούν από την εισαγγελία. Αυτός έσφαξε τις πρώτες γυναίκες, κι
όταν τον έπιασαν και τον έβαλαν φυλακή προσέλαβε μισθοφόρους για να συνεχίσουν
τη δουλειά και να φανεί ότι εκείνος είναι αθώος. Συνελήφθησαν έτσι μερικοί
cholos, τα αγόρια των συμμοριών της ηρωίνης. Αλλά οι φόνοι συνεχίστηκαν. Και
συνεχίζονται ακόμα: τους τελευταίους μήνες δολοφονήθηκαν πέντε γυναίκες.

Τελευταία άρχισε να κερδίζει έδαφος η θεωρία του φθόνου. Σ’ αυτή την περιοχή
του κόσμου, λένε, μια γυναίκα που δουλεύει αποτελεί προσβολή για τα
παραδοσιακά αρσενικά, ανθρώπους κολλημένους στο παρελθόν που βασανίζουν και
σκοτώνουν από βεντέτα. Είναι η γνωστή αρρώστια του «ματσίσμο», που μεταδίδεται
με τη μίμηση και έχει δημιουργήσει μια κοινωνική παθολογία. Οι δολοφόνοι των
εργατριών της Σιουδάδ Χουάρες είναι ολόκληρο το ανδρικό φύλο. Ποιος μπορεί να
τους δικάσει;