Θα πάω αν με καλέσει ο Σημίτης

Παρά την ικανοποίηση που επικρατεί στο περιβάλλον του Αρχιεπισκόπου μετά τη
συγγνώμη του Πάπα κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα και τη συνάντησή του στη
Μόσχα με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο κ. Χριστόδουλος φαίνεται
ιδιαίτερα προβληματισμένος για τη συνεχιζόμενη κρίση στις σχέσεις Πολιτείας –
Εκκλησίας.
![]() |
|
Τα είπαν. Ο Αρχιεπίσκοπος και ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων |
Μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε πως θα συναντιόταν αμέσως με τον κ.
Κ. Σημίτη σε περίπτωση που του ζητούσε κάτι τέτοιο ο Πρωθυπουργός. Μέχρι όμως
να γίνει αυτό, όπως είπε, η Σύνοδος θα επιμείνει στις απόψεις της, αν και
εκτιμά ότι πρέπει επιτέλους Πολιτεία και Εκκλησία να συνεργαστούν για την από
κοινού αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων.
«Ο αγώνας που αναλάβαμε με τις ταυτότητες είναι αγώνας ευθύνης και συνέπειας.
Εμείς έχουμε πειστεί ότι αγωνιζόμαστε για να διασώσουμε το κυριότερο στοιχείο
της ταυτοτητάς μας, που είναι αυτό της θρησκείας μας. Έχουν υπογράψει για τη
διενέργεια δημοψηφίσματος περισσότεροι από 3.000.000 άνθρωποι και αυτους εμείς
δεν σκοπεύουμε να τους αγνοήσουμε. Εγώ προσωπικά, χωρίς να θέλω να
πολιτικολογήσω, πιστεύω πως είναι λάθος για τον οποιοδήποτε πολιττικό να μη
λάβει υπόψη του το γεγονός πως τρία εκτατομμύρια άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο
κάλεσμα της Εκκλησίας».
Ο κ. Χριστόδουλος αρνήθηκε να συνδέσει την επιτυχία της επίσκεψης του Πάπα
στην Αθήνα με το ενδεχόμενο αλλαγής της στάσης απέναντι στην Πολιτεία. «Η
στάση μας δεν εξαρτάται από καιρικές περιστάσεις, αλλά επιβάλλεται από την
ανάγκη εξασφάλισης πάση θυσία της προστασίας της ιδιοπροσωπίας μας για να μη
χαθούμε στην αναμοχλευτική χοάνη των ισχυρών λαών της Ευρώπης, τους οποίους
(ως Ευρωπαίοι και εμείς) σεβόμαστε και αγαπάμε τουλάχιστον σαν τον εαυτό μας».
Ο κ. Χριστόδουλος αναφέρθηκε και στο ταξίδι του στη Ρωσία και στις σχέσεις
μεταξύ Πούτιν και Αλέξιου, τονίζοντας πως θα ήταν ευχής έργον να συνέβαινε
κάτι τέτοιο και στην Ελλάδα. «Από τη Ρωσία γυρίζω πιο ενισχυμένος ως προς την
επιδίωξή μας για συνεργασία, καθώς βλέπω ότι τόσο η Πολιτεία όσο και η
Εκκλησία κάνουν αμοιβαία βήματα προσέγγισης για την επιβίωση του ρωσικού
έθνους. Βήματα που οδηγούν στην ένωση των δυνάμεών τους για την αντιμετώπιση
των κοινωνικών προβλημάτων».
Οι ταυτότητες
Ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας μίλησε για μια ακόμη φορά για «
εμπαιγμό της κυβέρνησης Σημίτη» στο θέμα των ταυτοτήτων. «Είναι γνωστόν ότι
είχαμε συμφωνήσει για πάγωμα των διαδικασιών. Εμείς, σε μια προσπάθεια καλής
θελήσεως, κάναμε γνωστό σε όλους πως δεν θέλουμε πόλεμο αφού σε λίγα χρόνια θα
ισχύσουν οι νέες ταυτότητες», τόνισε.
Και πρόσθεσε πως έγιναν προσπάθειες τουλάχιστον από την πλευρά της Εκκλησίας
για να χαμηλώσουν οι τόνοι, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Για όσους τον κατηγορούν ότι ενεργεί με πολιτικά κριτήρια, ο κ. Χριστόδουλος
υποστήριξε: «Το έχω πει πολλές φορές, το λέω και τώρα. Εγώ δεν πρόκειται να
αφήσω τον γάμο να πάω για πουρνάρια. Υπηρετώ τον λόγο του Θεού και δεν με
ενδιαφέρει η πολιτική. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι, σε συνεργασία με την
Πολιτεία, να συμβάλλω στην επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων. Κάποιοι μας
επικρίνουν. Όμως εμείς με αναλλοίωτη πίστη και συνέπεια θα συνεχίσουμε να
αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για την Εκκλησία και την πατρίδα».
Με Ευθυμίου
Στο μεταξύ χθες στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, όπου γίνεται το πρώτο συνέδριο
ιερωμένων της Αρχιεπισκοπής, θετικά εκφράστηκε για τον ρόλο της Εκκλησίας ο
υπουργός Παιδείας κ. Πέτρος Ευθυμίου.
Στον χαιρετισμό του ο κ. Ευθυμίου αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα
και τις επαφές που είχε ο κ. Χριστόδουλος στη Μόσχα: «Το πνευματικό έργο της
Εκκλησίας της Ελλάδος έχει μια σταθερά χρήσιμη εθνική πλευρά, όπως διεφάνη και
με τον άψογο τρόπο κατά τον οποίο διέλαμψε η ορθόδοξη πλευρά της παράδοσης
στην πρόσφατη υποδοχή του Πάπα της Ρώμης. Το ότι είμαστε η μόνη ορθόδοξη χώρα
στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό δεν είναι μειονέκτημα. Είναι μεγάλο πλεονέκτημα,
αφού στις λεγόμενες προς διεύρυνση χώρες περιλαμβάνονται και πολλές ορθόδοξες.
Από την πλευρά του ο κ. Χριστόδουλος επανέλαβε για μια ακόμη φορά πως είναι
«καθήκον και δικαίωμα της Εκκλησίας να παρεμβαίνει σε κοινωνικά θέματα».














