«Νομίζω πως δεν θα κάνω το ίδιο ξανά»

ΠΑΤΡΑ
![]() |
|
Ο Μηνάς Σακιώτης στο δωμάτιο «611» του Νοσοκομείου της Πάτρας μετά την |
«Έμεινα όλη τη νύχτα κάτω από έναν βράχο και περίμενα. Τι; Τον Θεό, τα
συνεργεία ή θαύμα…». Με χαμηλή φωνή ο Μηνάς Σακιώτης στο δωμάτιο «611» του
Νοσοκομείου της Πάτρας, δίχως ακόμα να έχει συνέλθει, μιλάει για την
περιπέτεια που έζησε στον Ερύμανθο. Δίπλα του ένα μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα
από τη μητέρα του, αφού σήμερα γιορτάζει τα γενέθλιά του. Γίνεται 32 χρόνων. Ο
Μηνάς Σακιώτης μετά την πτώση του κεραυνού, που είχε ως τραγικό αποτέλεσμα να
χάσει τη ζωή της η 26χρονη Ιωάννα Κρατσία και να τραυματισθεί σοβαρά η 25χρονη
Βασιλική Γιαννούλη, γλίστρησε και βρέθηκε σε γκρεμό.
«Μόλις έπεσαν οι κεραυνοί προσπάθησα να γυρίσω εκεί που ήταν οι κοπέλες αλλά
έχασα την ισορροπία μου και χτύπαγα από πέτρα σε πέτρα» λέει ο ίδιος. «Έκανα
μια ακόμα προσπάθεια δίχως επιτυχία και βρέθηκα μόνος να περιπλανιέμαι, ώσπου
κατέληξα έπειτα από πεζοπορία κάτω από έναν βράχο». «Εκεί προσπάθησα να ανάψω
φωτιά με τον αναπτήρα μου, αλλά μόλις που προλάβαινα να ζεστάνω τα χέρια μου
γιατί έσβηνε επειδή τα κλαδιά ήταν βρεγμένα» συνεχίζει.
«Ήταν δύσκολες στιγμές, αλλά δεν έχασα το κουράγιο μου, περίμενα να ξημερώσει»
δηλώνει ο Μηνάς και προσθέτει: «Μόλις ξημέρωσε πανικοβλήθηκα, ο καιρός ολοένα
χειροτέρευε, με βροχή και πυκνή ομίχλη…». Στο δωμάτιο του νοσοκομείου χθες
το μεσημέρι ο Μηνάς Σακιώτης, ακόμα εξαντλημένος, με το βλέμμα καρφωμένο στη
μητέρα του, μιλάει σιγά και αργά για την περιπέτειά του. «Το κινητό τηλέφωνο
δεν είχε κανένα σήμα και αποφάσισα να σκαρφαλώσω στην πλαγιά. Τότε μπόρεσα να
έχω επικοινωνία με την Πυροσβεστική λίγο πριν από το μεσημέρι. Προσπάθησα να
περιγράψω πού βρίσκομαι, το μόνο που έβλεπα ήταν ένα χωριουδάκι στα δυτικά».
Ήταν το Αλεποχώρι Αχαΐας, το κοντινότερο χωριό από το σημείο όπου βρισκόταν.
«Τι τα θέλετε, είχα βοήθεια από 4-5 αγίους και σώθηκα, οφείλω ευγνωμοσύνη σε
όλους που βοήθησαν, αλλά θέλω να συναντήσω ένα παλικάρι, κτηνοτρόφο της
περιοχής, που έφτασε πρώτος μέσα από τα βράχια… τότε έζησα ξανά…».
Ήταν ο Παναγιώτης Ανδρικόπουλος, που πήρε στον ώμο του τον ορειβάτη και τον
μετέφερε στο καλύβι του.
Εκεί, μαζί με τους πυροσβέστες, τού πρόσφερε ρούχα, γάλα και κουράγιο για να
ανακτήσει τις δυνάμεις του.
Ο ίδιος, τελειώνοντας την κουβέντα, προσθέτει: «Σίγουρα δεν θα ξαναζήσω τέτοια
γενέθλια, όσο για τα βουνά δεν ξέρω… Νομίζω όχι, δεν θα κάνω το ίδιο ξανά
γιατί δίπλα μου χάθηκε μια κοπέλα και δεν μπόρεσα να τη βοηθήσω…».














