Δίκαια, άξια, θριαμβευτικά το Κύπελλο στον Λευκό Πύργο

Δεν ήταν απαραίτητο να έχει μελετήσει κάποιος… Παζολίνι για να αντιληφθεί
από νωρίς πάνω σε ποιο θ ε ώ ρ η μ α στηρίχθηκε ο ΠΑΟΚ προκειμένου να δείξει
την ανωτερότητά του και να αχρηστέψει τα σχέδια του συμπαθούς Παναγιώτη
Λεμονή: Πολύ απλά, οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ έσπευδαν (κατά κανόνα με
επιτυχία) π ρ ώ τ ο ι πάνω στην μπάλα και αυτό έκανε τον Ολυμπιακό να μοιάζει
με «σαραβαλιασμένο καρότσι», το οποίο ποτέ δεν θέλησαν να «σπρώξουν» οι οπαδοί
του. Αντίθετα, εκείνοι του ΠΑΟΚ ήταν οι αποφασισμένοι για τη μεγάλη νίκη και
στο τέλος της σπουδαίας αναμέτρησης, πήρε αξία ­ ευτυχώς μόνο στον αγωνιστικό
χώρο ­ εκείνο το ανατριχιαστικό σύνθημα που είχαν ανακοινώσει (ως οργανωμένοι)
πέριξ της Τούμπας: «Ή εμείς ή κανείς!»

Ευτυχώς, για τα καζάντια της ΕΠΟ, δεν προέκυψαν εχθροπραξίες στις κερκίδες,
ανταλλαγή πυρομαχικών κ.λπ., αυτό όμως οφείλεται στην αποκλειστική μέθη των
Θεσσαλονικέων για τη διαγραφόμενη θριαμβευτική νίκη. Με απλά λόγια, αυτοί οι
ταλαιπωρημένοι (από τις πέντε και κάτι υποχρεώθηκαν να βρίσκονται στις θέσεις
τους, παρακαλώ!) ασχολούνταν μόνο με την ομάδα τους και αυτό ήταν το
σημαντικότερο!

Η συνταγή πάνω στην οποία στηρίχθηκε το πλάνο του Μπάγιεβιτς αποδείχθηκε
σπέσιαλ και ίσως εκτός σχεδίων Λεμονή. Τέσσερις φλογεροί ποδοσφαιριστές
ανέλαβαν απίστευτη δράση και σε προέκταση να στηρίξουν ένα σύνολο που ήταν
έτσι κι’ αλλιώς ο μ ά δ α. Ο Κύπριος Παναγιώτης Εγκωμίτης, ο Παντελής Καφές, ο
Παντελής Κωνσταντινίδης στο κέντρο και ο κυνηγός Γιάννης Οκκάς μπροστά. Ειδικά
αυτός ο ποδοσφαιριστής, με την ασύλληπτη ταχύτητά του, υποχρέωσε τους φίλους
του Ολυμπιακού να παραδεχθούν ότι η άμυνά τους είναι απαραίτητο να τύχει
εκτεταμένης ανανέωσης, πριν προκύψουν «νέα Χέρενβεν». Αυτή η «τετράδα»
πρωταγωνίστησε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, χωρίς να σημαίνει πως οι λοιποί
παίκτες του ΠΑΟΚ δεν είχαν κάτι να δώσουν. Όλοι μαζί είχαν μέσα τους ένα
απαράμιλλο κίνητρο. Δηλαδή να αποδείξουν ότι τη συγκεκριμένη στιγμή διαθέτουν
ένα πολύ δυναμικό σύνολο, ενδεχομένως καλύτερο από τον πρωταθλητή και κυρίως
ότι οι ηγέτες της ΠΑΕ οφείλουν να τους σέβονται, να τους πιστεύουν και να τους
αντιμετωπίζουν ως επαγγελματίες. Έτσι, για να μην ξεχνάμε τα βάσανα και τις
κοροϊδίες, τα οποία υπέστησαν ως άτομα στο μεγαλύτερο διάστημα της περιόδου,
με τις αλυσιδωτές υποσχέσεις Μπατατούδη για εξόφληση κ.λπ.

Πικρός… Καφές

Τίτλος έπειτα από πολλά χρόνια για τον ΠΑΟΚ. Οι παίκτες και οι φίλαθλοι της ομάδας έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν σαν μικρά παιδιά

Ο Ολυμπιακός κρίμα που δεν είχε ανάλογο κίνητρο, μολονότι ο αγώνας τις
τελευταίες ώρες είχε αντιμετωπιστεί με υπερβολική αυτοπεποίθηση (και για το
Κύπελλο) και σπουδή (παρασκηνιακά) για το σε ποιο νυχτομάγαζο θα γιορταζόταν η
κατάκτηση του νταμπλ… Δυστυχώς για τους Πειραιώτες ­ όπως αποδείχθηκε το
Σαββατόβραδο ­ πριν από το ουίσκι, χρειάστηκε να βρεθούν απέναντι σ’ έναν
«πικρό Καφέ». Δηλαδή έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή, ο οποίος αποτέλεσε το
«κλειδί» της ΠΑΟΚτζήδικης επιτυχίας. Ο Καφές, «βεντούζα» επάνω στον Ζε Ελίας,
είναι αλήθεια ότι ακινητοποίησε τον κορυφαίο χαφ του Ολυμπιακού,
αποδιοργανώνοντας γενικώς το «κέντρο» του «Θρύλου». Ο Νινιάδης είχε όρεξη αλλά
ήταν αδύνατο να τα κάνει όλα μόνος του. Ο Μαυρογενίδης, ενδεχομένως, πρέπει να
απολέσει κάποια κιλά αν δεν θέλει να χαρακτηριστεί ένας από τους πλέον αργούς
περιφερειακούς στην Ελλάδα. Όσο για τον Τζόρτζεβιτς, αυτός ήταν που δεν
μπόρεσε ποτέ να βρει τον γνωστό του ρυθμό, μαρκαρισμένος μόνιμα από δύο
αντιπάλους. Έτσι, η κυκλοφορία για τον «γηπεδούχο» έμοιαζε να μην μπορεί να
βρει προσανατολισμό ενώ, αντίθετα, οι αιφνιδιασμοί του ΠΑΟΚ προς τα καρέ του
Ελευθερόπουλου ανά πάσα στιγμή «μύριζαν» γκολ. Τέσσερα σημειώθηκαν, ισάριθμα
χάθηκαν από σύμπτωση ή καλές επεμβάσεις του νεαρού «ερυθρόλευκου»
τερματοφύλακα.

Ο ΠΑΟΚ διψούσε

Μητρόπουλος, Λεμονής προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της ήττας, αλλά το 2-4 δεν… χωνεύεται εύκολα

Συμπέρασμα: Το πάθος για τη νίκη το είχε ο ΠΑΟΚ. Τους δυναμικότερους παίκτες η
ίδια ομάδα. Τον ταχύτερο κυνηγό, επίσης ο «Δικέφαλος». Η νίκη του άξια πέρα
για πέρα, ακριβώς είκοσι χρόνια στο ίδιο γήπεδο με τον ίδιο αντίπαλο. Μήπως
και αυτό ήταν στοιχείο που μέτρησε στις ψυχές των Θεσσαλονικέων; Το
πιθανότερο…

Ο Λεμονής έδειξε χθες τις αδυναμίες του (και ίσως την έλλειψη πείρας), όταν ο
αντίπαλός του προπονητής έχει σχεδιάσει εξουθενωτικό πρέσινγκ. Κατ’ αρχήν,
κράτησε στο παιχνίδι υπερβολικά τον Γιαννακόπουλο και σχετικά πολύ τον
Μαυρογενίδη, δηλαδή παίκτες οι οποίοι αντιμετώπισαν πρόβλημα σε προσωπικό
επίπεδο με ή χωρίς την μπάλα. Ακολούθως, εμπιστεύθηκε μια άμυνα οι κύριοι
άξονες της οποίας είχαν πρόβλημα στις κατά μέτωπο διεισδύσεις των ΠΑΟΚτζήδων.
Άφησε τον Γεωργάτο να επιμένει σε ανόητες σέντρες στο «πουθενά» από μεγάλη
απόσταση, και κατά κανόνα η μπάλα κατέληγε στους δυνατούς Κατσιαμπή – Αμπονσά.

Γενικά, ο κόουτς δεν βοήθησε την ομάδα του ώστε να «αναπνεύσει», όμως
ενδεχομένως διαθέτει ελαφρυντικά. Έτσι όπως παρουσιάστηκε προχθές ο
Ολυμπιακός, είναι ζήτημα για μελέτη αν θα μπορούσε να αλλάξει την τύχη του,
όσες φορές και αν «ανακατευόταν» η «τράπουλα» από τον καθοδηγητή. Σ’ αυτό,
πήρε άριστα ο Μπάγιεβιτς, και μάλιστα χωρίς κόπο. Το ότι ο Ντούσκο έβαλε ­
προς τη δύση του ματς ­ στο γήπεδο τον Δημήτρη Ναλιτζή, πιστεύουμε πως
αποτελεί «στατιστική» κίνηση, με δεδομένο την ικανότητα αυτού του παίκτη να
σκοράρει σε τελικό Κυπέλλου. Και σκόραρε το τέταρτο εξουθενωτικό γκολ,
δίνοντας ­ μέσω της τηλεόρασης ­ το σύνθημα στους οπαδούς που είχαν μείνει στη
Θεσσαλονίκη, να βγουν από τα σπίτια τους και να τρέξουν στον Λευκό Πύργο για
φιέστα. Ξέρετε, κοντά στο άγαλμα του Μεγαλέξανδρου…

Όλοι διακρίθηκαν

Το γκολ του Ναλιτζή, με το οποίο επισφραγίστηκε ο θρίαμβος. Το γλέντι έχει ανάψει για τα καλά

Κορυφαίος του ΠΑΟΚ ήταν ο Καφές. Αν μάθει να δίνει την μπάλα σωστά σε μεγάλη
απόσταση, το μέλλον είναι δικό του. Εγκωμίτης και Οκκάς ακολούθησαν σε πάθος,
ο Κόβιτς, ερχόμενος από το «πουθενά» άντεξε, ο Κωνσταντινίδης δεν ήταν
απαραίτητο να ξυρίσει το κεφάλι του για να διακριθεί ­ ήταν ο χρησιμότερος από
το 60′ και μετά, όταν δηλαδή οι περισσότεροι μέσα στο τερέν ένιωθαν τις
δυνάμεις τους να τους εγκαταλείπουν. Μπορμπόκης και Βενετίδης αγωνίστηκαν
προσεκτικά, με τον πρώτο να επικουρεί και στην «επίθεση». Σούπερ χρήσιμος
ανασταλτικός ο Ουντέζε, δικαίως ενδιαφέρονται γι’ αυτόν κλαμπ του εξωτερικού.
Ο Κατσαμπής έπαιξε πολύ δυναμικά (αλλά καθαρά) τον Τζιοβάνι, ενώ, τέλος, ο
Γεωργιάδης σωστά αντικαταστάθηκε (και μάλλον καθυστερημένα…), διότι έχασε
τις περισσότερες μάχες. Το γκολ που σημείωσε ο Δραμινός, δεν θεωρείται δύσκολο
για την κλάση του…

Εγκωμίτης, Κωνσταντινίδης πανηγυρίζουν(κάτω). Ο Κύπριος (πάνω σημειώνει το 0-1) αλλά και ο συμπατριώτης του Γιαννάκης Οκκάς ήταν «φαρμάκι» για τους «ερυθρόλευκους»

Ο Ολυμπιακός, δεν διέθετε παίκτη ιδιαίτερα διακριθέντα. Και δεν μπορούσε να
διαθέτει, διότι το άγχος τους «βραχυκύκλωσε» στο 0-2, που σημειώθηκε πολύ
νωρίς… Κάπως ζωηρά αγωνίστηκε ο Τζιοβάνι (κέρδισε μάλιστα και πέναλτι) αλλά,
γενικά, η συμπεριφορά του σε έκανε να σκεφθείς ότι διέθετε «κρύο αίμα»,
απέναντι σε αντιπάλους με αυξημένους σφυγμούς στις φλέβες.

Ο διαιτητής Κασναφέρης ήταν πολύ τυχερός, διότι τα πρώτα γκολ του ΠΑΟΚ έκαναν
τις εξέδρες να μοιάζουν με την παρακείμενη εκκλησία, που λέει ο λόγος.
Εντούτοις, σε άφθονες φάσεις (στην κατανομή των φάουλ ή των καρτών), ευνόησε
τον ηττημένο, αφήνοντας και ένα φαρμακερό οφσάιντ εις βάρος του Αλεξανδρή…
Σημειώνεται ότι με τον ίδιο διαιτητή για το πρωτάθλημα εφέτος, ο Ολυμπιακός
είχε περάσει νικηφόρα 4-2 στην Τούμπα χωρίς αυτό να αποτελεί αιχμή για τον
προχθεσινό Ολυμπιακό, κι ας είχε καρπωθεί τότε τρία πέναλτι! Ας πούμε πως τότε
ο ΠΑΟΚ δεν πίστευε, όσο το Σάββατο, στη νίκη. Ή δεν είναι έτσι;

Στο τέταρτο λεπτό, δημιουργήθηκε φάση διαρκείας στην περιοχή του
Ελευθερόπουλου, ο οποίος έδιωξε προ του Οκκά. Ο Γεωργιάδης προσπάθησε να
σουτάρει, ο Ανατολάκης κόντραρε άγαρμπα, η μπάλα κατέληξε στον Εγκωμίτη που με
συρτή βολίδα σκόραρε στην αριστερή γωνία (0-1). Στο 32′ ο Μπορμπόκης από κοντά
και πλάγια έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, εκμεταλλευόμενος με τον καλύτερο
τρόπο ασθενή απόκρουση Ελευθερόπουλου σε σουτ του Καφέ. Δευτερόλεπτα από την
έναρξη του β΄μέρους, μπροστινή πάσα του Οκκά στον Γεωργιάδη, ονομάζει τον
δεύτερο σκόρερ με έξυπνο πλασέ.

Στο 78′, ο Τζόρτζεβιτς μειώνει 1-3 με πέναλτι που πήρε ο Τζιοβάνι από τον
Κόβιτς. Στο 85΄ ο Ελευθερόπουλος δεν μπόρεσε να κρατήσει την μπάλα σε σουτ του
Εγκωμίτη και ο Ναλιτζής από το ύψος της περιοχής τον «τιμωρεί» (1-4) Στις
καθυστερήσεις, ο Χούτος από πολύ κοντά με κεφαλιά αξιοποιεί κόρνερ του
Λουτσιάνο και ημιτελή προσπάθεια του Αλεξανδρή. Κίτρινες κάρτες: Εγκωμίτης,
Ανατολάκης, Οκκάς, Ουντέζε.

ΠΑΟΚ: Κόβιτς, Μπορμπόκης, Αμπονσά (46′ Κουλακιώτης), Κατσαμπής,
Ουντέζε, Βενετίδης – Εγκωμίτης, Κωνσταντινίδης, Καφές – Γεωργιάδης
(79’Ναλιτζής), Οκκάς (89′ Σπάσιτς).

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Ελευθερόπουλος – Μαυρογενίδης (46′ Πατσατζόγλου),
Κωστούλας, Ανατολάκης, Γεωργάτος (70′ Λουτσιάνο), Γιαννακόπουλος, Ζε Ελίας,
Νινιάδης (46′ Χούτος), Τζόρτζεβιτς, Τζιοβάνι, Αλεξανδρής.