Έχω άγχος αλλά δεν τρελαίνομαι

* ΠΑΡΙΣΙ

Η κατάρα του… άσου. Μοιάζει με θρίλερ. Όμως δεν είναι τίποτε περισσότερο από
την απίστευτη ειρωνεία της τύχης που κυνηγά τον Παναθηναϊκό από το 1995.

Η κατάρα του τραυματισμού των πλέι μέικερ του είτε πριν είτε κατά τη διάρκεια
των φάιναλ φορ. Στη Σαραγόσα ο τραυματισμός του Παναγιώτη Γιαννάκη στο 31′ του
ημιτελικού με τον Ολυμπιακό (ενώ οι «πράσινοι» ήταν μπροστά στο σκορ με 7
πόντους) ήταν εκείνος που έδωσε… κλότσο να γυρίσει και το παραμύθι να
αρχινίσει. Η ατυχία που πρωτοχτύπησε την πόρτα του Παναθηναϊκού στο Πρενθίπε
Φελίπε είχε στοιχίσει τότε ακριβά στην ομάδα ­ άλλωστε οποιοσδήποτε
τραυματισμός τη στιγμή του αγώνα δεν μπορεί να καλυφθεί ­ αντίθετα με τους
επόμενους που όση ατυχία κρύβουν ως γεγονότα, τόσο γούρι δείχνουν να φέρνουν
στους Πρωταθλητές Ευρώπης.

Στο Παρίσι ο άτυχος της παρέας ήταν ο Κώστας Παταβούκας, όμως ο Παναγιώτης
Γιαννάκης και ο Τζων Κόρφας οδήγησαν την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης. Πέρυσι
τη σκυτάλη είχε πάρει ο Γιώργος Καλαϊτζής για το κενό του οποίου αγωνίστηκαν ο
Οντέτ Κάτας και ο Νάντο Τζεντίλε, συντελώντας τα μέγιστα για να κατακτήσει για
δεύτερη φορά ο Παναθηναϊκός τον κορυφαίο ευρωπαϊκό τίτλο. Μάλιστα, ο
Ισραηλινός, σε μία κίνηση γεμάτη ανθρωπιά που συγκίνησε όλους όσοι ήταν
μάρτυρές της, έσπευσε προς το μέρος του Έλληνα διεθνούς πλέι μέικερ και του
δώρισε τη φανέλα του. Ο κλήρος πέφτει φέτος στον Γιωργάκη, που αύριο βράδυ στο
Παλέ ντε Μπερσί, καλείται να αποδείξει ότι είναι Γιώργος και όπου Γιώργος
και… μάλαμα.

ΠΡΩΤΑΡΗΣ

«Είναι αλήθεια ότι έχω λίγο άγχος, αφού άλλωστε είναι η πρώτη μου παρουσία σε
ευρωπαϊκό φάιναλ φορ. Θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα κάτι διαφορετικό. Όμως ούτε να
τρελαθώ κοντεύω ούτε μένω άυπνος τα βράδια» απαντά ο Βολιώτης πλέι μέικερ, ο
οποίος γνωρίζει καλά πως στις πλάτες του (σε ό,τι αφορά την οργάνωση του
παιχνιδιού) θα στηριχθεί κατά κύριο λόγο ο Παναθηναϊκός στην τελική φάση της
Σουπρολίγκας.

«Σκοπός μου είναι να κάνω το παιχνίδι μου. Να παίξω όσο ξέρω και όσο μπορώ και
γιατί όχι να μου βγει και το κάτι παραπάνω σε σχέση με τα άλλα ματς. Ξαφνικά,
πρέπει να βάλω 40 και 50 πόντους για να νικήσει ο Παναθηναϊκός και εγώ να γίνω
ήρωας;».

­ Η σεζόν έχει μπει στην τελική ευθεία. Μία ολόκληρη χρονιά σε καθημερινή βάση
το θέμα στον Παναθηναϊκό ήταν το πότε θα επιστρέψει ο Κάτας. Γυρίζει ο Κάτας,
αργεί ο Κάτας, νέα εγχείρηση, αλλά θα γυρίσει κ.λπ. Πόσο σε κούρασε αυτή η
ιστορία;

«Εμένα καθόλου. Περισσότερο τον Οντέτ θα έχει κουράσει παρά εμένα».

­ Δεν ένιωθες να αδικείσαι όταν όλοι προσπερνούσαν εσένα και εμφανιζόταν ο
Κάτας σαν πανάκεια για τον Παναθηναϊκό;

«Δεν ξέρω αν είναι πανάκεια. Γνωρίζω πως είναι σπουδαίος παίκτης, εξαιρετικός
χαρακτήρας, είναι, μάλιστα, φίλος μου και δικαιολογημένα το ενδιαφέρον είχε
επικεντρωθεί στο πότε θα επιστρέψει στην ομάδα. Όμως εγώ κοιτούσα τη δουλειά
μου. Πώς θα βελτιωθώ. Πόσο θα μπορέσω να βοηθήσω τον Παναθηναϊκό να μείνει
μέσα στους στόχους του.

Άλλωστε, αν γυρνούσε ο Κάτας και δεν ήμασταν μέσα στους στόχους μας τι σημασία
θα είχε η επιστροφή του;».

ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΑ

­ Όταν είδατε το βίντεο του περυσινού ημιτελικού με την Έφες Πίλσεν, πώς
αισθάνθηκες βλέποντας τον Κάτας να παίζει; Σε ρωτάω γιατί ο Ρέμπρατσα στο
προσωπικό του σάιτ στο Ίντερνετ αποκάλυψε πως ένιωσε θλίψη.

«Είχα ξεχάσει πώς παίζει! Τον νιώθω κοντά μας, βιώνω το μαρτύριο που ζει,
γιατί ξέρω και εγώ από τραυματισμούς, αλλά η αγωνιστική του παρουσία στα
παιχνίδια μας είχε περάσει πια στο πίσω μέρος του μυαλού μου».

­ Στην Πυλαία μετά τον τελικό σού χάρισε τη φανέλα του. Να υποθέσω πως θες το
κύπελλο και για να ξεχρεώσεις, να ανταποδώσεις αν προτιμάς;

«Κάτσε να το πάρουμε, κάτι που το θέλουμε πολύ όλοι και τότε θα δούμε τι θα
πράξω. Ας μην προδικάζουμε τίποτα. Θα έρθει μόνο του και άλλοι μου το είπαν
και με ρώτησαν, αλλά δεν θέλω να πω τώρα τι θα κάνω».

­ Μου ακούγεται σαν προαποφασισμένο, αλλά σαν να μην θες να το ανακοινώσεις
για να μην χαλάσει το γούρι.

«… Θα δούμε… Κυριακή, κοντή γιορτή».

­ Δεν επιμένω. Ο Ομπράντοβιτς σου έχει ζητήσει κάτι συγκεκριμένο. Σου μίλησε
για να σου τονίσει ιδιαιτέρως κάτι αυτήν τη φορά;

«Ειλικρινά δεν μου είπε κάτι ξεχωριστό. Να κάνω αυτό που πρέπει».

­ Μπορείς να περιγράψεις τα συναισθήματά σου φέτος, αλλά και εκείνα που σε
διακατείχαν πέρυσι;

«Στη Θεσσαλονίκη ήταν ανάμεικτα. Υπήρχε η λύπη γιατί λόγω του μηνίσκου έχασα
την τελευταία στιγμή τους αγώνες και χαρά για την κατάκτηση του τίτλου.
Κάποιες στιγμές δεν ήξερα αν πρέπει να κλαίω ή να γελάω, όμως η χαρά ήταν αυτή
που κυριάρχησε τελικά ως συναίσθημα. Φέτος νομίζω πως αισθάνομαι όπως κάθε
αθλητής πριν από ένα τόσο σημαντικό γεγονός. Είμαι χαρούμενος γιατί τώρα θα
αγωνιστώ και ελπίζω να μην αλλάξει τίποτε σε αυτό ώς το τέλος».

ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ

­ Ο Παναθηναϊκός επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, στο Παλέ ντε Μπερσί,
όπου το 1996 κατέκτησε το τρόπαιο. Τι θυμάσαι από εκείνο το βράδυ;

«Ότι ήμουν όπως όλη η Ελλάδα απέναντι στην τηλεόραση και δεν μπορούσα να
πιστέψω αυτά που έβλεπα. Ένα κύπελλο που ήταν στα χέρια του Παναθηναϊκού, λίγο
έλειψε να το χάσει. Πιστεύω πως όλοι ήμασταν τότε με τον Παναθηναϊκό και η
αδρεναλίνη σε όλη την Ελλάδα είχε χτυπήσει κόκκινο».

­ Θα έρθει και ο Παναγιώτης Γιαννάκης στους αγώνες. Τι συμβουλή ή ποια απορία
θα του ζητούσες να σου λύσει αν τον έβλεπες τώρα μπροστά σου;

«Τον είδα ήδη! Ήρθε και μας μίλησε και όταν βρεθήκαμε οι δυο μας, μου είπε
μερικά απλά μεν, αλλά σημαντικά δε, πράγματα. Μου ευχήθηκε καλή επιτυχία και
τόνισε ότι πρέπει να έχω καθαρό μυαλό. Ψυχραιμία μου είπε. Και μετά με
συμβούλεψε να προετοιμαστώ καλά. Αν, πάντως, μπορούσα να του ζητήσω κάτι, δεν
θα ήθελα να μου λύσει απορία ή να μου δώσει συμβουλή. Θα ήθελα να μου έδινε
την εμπειρία του».

­ Με αυτή που έχεις, πόσο πιστεύεις ότι απέχει το Παρίσι από τη Θεσσαλονίκη;

«Ογδόντα λεπτά όσο δηλαδή είναι τα δύο ματς είναι λίγα. Έναν χρόνο όσο μας
πήρε για να έρθουμε είναι πάρα πολύ» απαντάει και γελάει ο Γιώργος Καλαϊτζής
και παίρνοντας πάλι το σοβαρό του ύφος λέει: «Οι ομάδες του ημιτελικού μας
μπορεί να είναι ίδιες, αλλά το ματς είναι διαφορετικό. Λένε όλοι πως είμαστε
καλύτεροι, πιο έμπειροι, αλλά αν δεν τα δείξουμε αυτά στο γήπεδο δεν θα
φτάσουμε στον στόχο μας. Έχουμε την ευκαιρία να οδηγήσουμε τον Παναθηναϊκό
στην κατάκτηση του τίτλου για τρίτη φορά στην ιστορία του και να κρατήσει η
ομάδα για πάντα το κύπελλο στην τροπαιοθήκη της. Μπορεί να είναι, λοιπόν,
ιστορικό για τον Παναθηναϊκό, αλλά και για την Ελλάδα αυτό το φάιναλ φορ»
ολοκληρώνει ο Καλαϊτζής.

Εμείς δεν έχουμε να του πούμε τίποτε άλλο από την αγαπημένη του ατάκα ολίγον
παραφρασμένη: «Άδραξε την ημέρα» είναι το σλόγκαν που τον χαρακτηρίζει από το
1995 όταν έφηβος, τότε, κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα:

«Άδραξε την ευκαιρία Γιώργο…».