Δυσαρέσκεια και ανησυχία

Γιώργος Βαρδινογιάννης – Αργύρης Μήτσου. Ένα χρόνο μετά τον πρόεδρο αποχώρησε και ο γιατρός. Οι δύο φίλοι θα έχουν τώρα περισσότερο χρόνο να βλέπονται συχνότερα

Παρακολουθεί από μακριά τα γεγονότα και δεν κρύβει την ανησυχία του και την
πίκρα του. Σχεδόν ένας χρόνος πέρασε από την αποχώρησή του και ο Γιώργος
Βαρδινογιάννης βλέπει τον «Παναθηναϊκό του» να καταρρέει και να συρρικνώνεται
συνεχώς.

Το ερώτημα που τίθεται από πολλούς είναι πότε θα μιλήσει. Πότε θα σπάσει τη
σιωπή του και θα πάρει θέση γι’ αυτά που συμβαίνουν. Γνωρίζουμε ότι στο
περιβάλλον του εκφράζει τη ζωηρή ανησυχία του. Διαφωνεί με τους χειρισμούς της
άπειρης διοίκησης. Αφουγκράζεται τον κόσμο. Στην Παιανία, όμως, δεν απέμεινε
πλέον ούτε ένας άνθρωπος δικός του. Η νέα τάξη πραγμάτων θεώρησε ότι όσοι
συμπαθούσαν τον πρόεδρο ήταν… εχθροί του ΠΑΟ, με αποτέλεσμα να φαγωθούν
επιστήμονες και στελέχη μεγάλης ακτινοβολίας, άνθρωποι που πάνω απ’ όλα έθεταν
τον Παναθηναϊκό και τα συμφέροντά του.

Σήμερα, ο Παναθηναϊκός παραπαίει διότι οι προσλήψεις δεν γίνονται αξιοκρατικά,
αλλά με μέσον. Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατεί είναι η στροφή του
Γιάννη Κυράστα. Ο άνθρωπος που έπινε νερό στο όνομα του Γιώργου Βαρδινογιάννη,
τώρα δεν του κάνει ένα τηλεφώνημα. Ο πιο επιστήθιος φίλος του Αργύρη Μήτσου
«πούλησε» τον γιατρό για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει. Δείχνει να υποκλίνεται
στους μούτσους (έτσι τους αποκάλεσε ο ίδιος) και φαίνεται να απορρίπτει τους
καπετάνιους. Μόλις χθες δήλωσε για τον Κυράστα ο «Στρατηγός» Μίμης Δομάζος:
«Τον ενδιαφέρουν μόνον τα λεφτά. Δεν έχει οράματα. Διότι αν είχε δεν θα
πήγαινε στον Ηρακλή. Θα παρέμενε στον Παναθηναϊκό για να τον ξανακάνει μεγάλη
ομάδα».

Όλα αυτά ­ θα πουν κάποιοι ­ μοιάζουν λιγάκι ρομαντικά. Αλλά ο ρομαντισμός
είναι ευτελής; Οι εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί του ΠΑΟ βγάζουν χαρτζιλίκι από
την ομάδα τους; Δεν την πληρώνουν, δεν την ακολουθούν, δεν υποφέρουν, δεν
χαίρονται, δεν πικραίνονται; Με τι αντίτιμο άραγε; Τι τους ανταποδίδει ο
σημερινός Παναθηναϊκός και αυτοί που τον διοικούν;

Η εισβολή τυμβωρύχων (ο χαρακτηρισμός ανήκει σε κορυφαίο παράγοντα) στη
Λεωφόρο και στην Παιανία είχε ως αποτέλεσμα να περάσει προς τα έξω ένα
αντικοινωνικό πρόσωπο. Να είναι άραγε η παντελής έλλειψη επικοινωνιακής
πολιτικής; Τα εισιτήρια έφτασαν στα ύψη και στο ματς με την ΑΕΚ για να πάει
μια οικογένεια στο γήπεδο ήθελε 30.000 δραχμές! Λες και θα έβλεπε την
Μπαρτσελόνα ή τη Μάντσεστερ.

Φυσικά, ο κόσμος γύρισε την πλάτη σ’ αυτόν που είχε τη φαεινή ιδέα να
τριπλασιάσει τις τιμές των εισιτηρίων. Ποτέ στο παρελθόν δεν κόπηκαν 4.000
εισιτήρια σε αγώνα ντέρμπι. Έγινε και αυτό, αλλά δεν γνωρίζουμε αν κάποιος από
τους ιδιοκτήτες της ΠΑΕ κάλεσε τον διαχειριστή πρόεδρο να δώσει μία εξήγηση.

Αυτοί που… λύσσαξαν να επιστρέψει η ομάδα στη Λεωφόρο με αποτέλεσμα να
καταποντιστεί ο Παναθηναϊκός αγωνιστικά, ακόμη δεν έχουν λογοδοτήσει. Χθεσινοί
στον χώρο ασχολούνται με το να μοιράζουν βραβεία και πλακέτες και κάνουν…
τομές χειρουργώντας… χειρουργούς!

Όσο για την τωρινή ιδιοκτησία επιτέλους πρέπει να βγει μπροστά. Να πάρει
πρωτοβουλίες, όχι μέσω εκπροσώπων. Οι… παλιοί συμμαθητές (για να θυμηθούμε
και τον μεγάλο Λευτέρη Παπαδόπουλο) δεν είναι πάντα ό,τι καλύτερο…