ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Φίλη μου Ελένη, να προσέχεις τους εχθρούς σου…

Αγαπημένη μου Ελένη,

Ντρέπομαι που αφήσαμε να αντιτίθεται στην υπόθεση του ηλεκτρονικού φακελώματος
­ που πήρε σάρκα και οστά με τη Συνθήκη Σένγκεν ­ μία ομάδα θρησκόληπτων
ημιαλλοφρώνων οπαδών. Με εικονίτσες και λάβαρα, με ξόρκια και λιτανείες
κατάφεραν να προσφέρουν ένα θλιβερό θέαμα, ανατριχιαστικό για κάποιον
στοιχειωδώς σοβαρό πολίτη. Απείχαμε των κινητοποιήσεων, αφού ήταν αδύνατον να
συνυπάρξουμε με τους εξορκιστές του 666 και άλλων τέτοιων παρόμοιων
ιδεοληψιών. Εφησυχάσαμε με τις διαβεβαιώσεις για πλέγμα προστασίας μας.
Φιλότιμες προσπάθειες έγιναν. Αλλά, μπορεί σοβαρά κανείς να πιστέψει ότι όλα
γίνονται για εμάς τους απλούς πολίτες; Πανικός με κυριεύει κάθε φορά που
ετοιμάζονται οι οικονομικοί εγκέφαλοι να πιάσουν τους φοροφυγάδες ­ γιατί μόνο
εμένα τον δύσμοιρο μισθωτό πιάνουν. Το ίδιο ακριβώς νιώθω όταν αρχίζει η
κουβέντα για μέτρα προστασίας της δημόσιας τάξης. Δεν είμαι τρομοκράτης, ούτε
φιλοδοξώ να γίνω. Αλίμονό μου όμως αν κάποιος αποφασίσει να με δει έτσι. Μία
ανώνυμη καταγγελία και «την έβαψα» ­ κατά την προσφιλή έκφραση της νεολαίας.
Θα με παρακολουθούν. Θα με ανακρίνουν. Θα καταγράψουν ακόμη και τι νούμερο
εσώρουχα φοράω. Θα σταματήσουν όταν αντιληφθούν πως ήταν άνθρακας ο θησαυρός,
αλλά οι πληροφορίες που θα έχουν συγκεντρώσει θα βρίσκονται στον τεράστιας
χωρητικότητας σκληρό δίσκο των υπολογιστών τους. Κι άντε να τις διαγράψεις από
εκεί.

Αγαπημένη μου φίλη, εσύ ξέρεις πως προσωπικά δεν έχω τίποτα να κρύψω. Η ζωή
μου είναι ένα ανοικτό βιβλίο. Το οποίο, ωστόσο, θέλω να διαβάζουν μόνο εκείνοι
που γουστάρω. Γι’ αυτό και δεν το έχω εκδώσει ακόμη.

Σε φιλώ και να προσέχεις τους εχθρούς σου…