ΠΡΟΣΩΠΑ Μια ζωή στα χαρακώματα

Αρχηγός του μικρού ιταλικού Ριζοσπαστικού Κόμματος, η Έμμα Μπονίνο εισήχθη
στο νοσοκομείο το βράδυ της Τρίτης, τέταρτη ημέρα της απεργίας πείνας της.

Έμμα Μπονίνο. Κάνει απεργία πείνας για την «άμβλωση της δημοκρατίας»

Οι γιατροί είπαν ότι, αν η μικροκαμωμένη 53 χρόνων Ιταλίδα πολιτικός χάσει
άλλο ένα λίτρο νερό ­ κάτι που θα μπορούσε να συμβεί μέσα σε 12 ώρες ­, ο
οργανισμός της ενδέχεται να υποστεί σοκ και η ζημιά να είναι ανεπανόρθωτη. Ο
εκπρόσωπός της έσπευσε να καθησυχάσει: «Η Έμμα Μπονίνο», τόνισε, «δεν
προτίθεται να αυτοκτονήσει, μόλις οι γιατροί τής πουν να σταματήσει, θα το
κάνει». «Προς το παρόν», πρόσθεσε, «θα συνεχίσει τη διαμαρτυρία της υπό
ιατρική παρακολούθηση».

Πρώην επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρμόδια για τις Ανθρωπιστικές
Υποθέσεις, η Μπονίνο έχει περάσει μια ζωή «στα χαρακώματα»: έχει υπερασπιστεί
την κατάργηση της θανατικής ποινής, την αποποινικοποίηση της χρήσης των
ναρκωτικών, την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας, τα ανθρώπινα δικαιώματα,
τους πολιτικούς κρατούμενους και τους πρόσφυγες σε χώρες όπως η Κούβα, το
Ζαΐρ, η Ρουάντα, το Κόσοβο. Τούτη τη φορά ξεκίνησε την απεργία της (δεν
δέχεται τροφή ούτε νερό) διαμαρτυρόμενη για τη «συνωμοσία της σιωπής» που
διαπιστώνει εις βάρος του Ριζοσπαστικού Κόμματός της, επειδή τα ιταλικά ΜΜΕ
δεν καλύπτουν τις δραστηριότητες και τις θέσεις του εν όψει των εκλογών της
13ης Μαΐου. Πρόκειται για θέσεις σχετικά με την ελευθερία της επιστημονικής
έρευνας, τις σχέσεις ανάμεσα στο ιταλικό κράτος και το Βατικανό, την έρευνα
πάνω σε έμβρυα, τις αμβλώσεις, την ευθανασία ­ θέματα δηλαδή που απουσιάζουν
πλήρως από την προεκλογική συζήτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά που κάνει
απεργία πείνας για τις ιδέες της: «Το 1976, την έκανα για να συζητηθεί το θέμα
των παράνομων αμβλώσεων», εξηγεί. Είκοσι πέντε χρόνια μετά, απεργεί και πάλι
«για να συζητηθεί η άμβλωση της ελευθερίας, που ισοδυναμεί με άμβλωση της
δημοκρατίας». Στη διαμαρτυρία της συμμετέχει και ένας συνυποψήφιός της του
Ριζοσπαστικού Κόμματος, ο Λούκα Κοσιόνι, ο οποίος πάσχει από σκλήρυνση κατά
πλάκας και έπαψε να παίρνει μερικά από τα φάρμακά του.

Η Μπονίνο, η οποία είχε συλληφθεί το 1997 στην Καμπούλ από τους Αφγανούς
Ταλιμπάν επειδή υποστήριξε τις γυναίκες της χώρας τους, είχε βρει σημαντική
υποστήριξη στον αγώνα της υπέρ του δικαιώματος των γυναικών στην άμβλωση, αλλά
αυτό που αποκαλεί «άμβλωση της δημοκρατίας» ενδιαφέρει άραγε σήμερα κανέναν;
«Βρήκα μια φράση του Ροσέλι, του ’37 ή του ’38, που μοιάζει γραμμένη σήμερα»,
εξηγεί. «”Βλέπω”, έγραφε, “τον φασισμό σαν την αυτοβιογραφία ενός έθνους που
απαρνείται τον πολιτικό αγώνα, που λατρεύει την ομοφωνία…, που ονειρεύεται
τον θρίαμβο της ευκολίας”. Εντυπωσιακό, δεν είναι;».