Κανείς δεν νοιάζεται για… UFΟ

Το βρετανικό Γραφείο Ιπτάμενων Δίσκων πρόκειται να κλείσει σύντομα ελλείψει
«πελατείας» ­ ουδείς βλέπει πλέον ιπτάμενους δίσκους. Αν αυτό που είπε ο
μεγάλος ψυχαναλυτής Καρλ Γιουγκ είναι αλήθεια, αν η αλλοτινή «μανία» των
ανθρώπων για τα UFO ήταν ένας τρόπος να προβάλουν την εσωτερική τους ανάγκη
για αρμονία στο Διάστημα, η σημερινή απουσία ενδιαφέροντος για αυτά μάλλον δεν
αφήνει πολλά περιθώρια αισιόδοξης ερμηνείας.

Πράγματι, η πίστη στα UFO μοιάζει να είναι δείγμα μιας υγιούς και αισιόδοξης
κοινωνίας. Το πρώτο μεγάλο κύμα «εμφάνισης» UFO στη σύγχρονη εποχή
τοποθετείται στην Καλιφόρνια, το 1896, όταν κάθε είδους άνθρωποι άρχισαν να
βλέπουν μυστήρια ιπτάμενα αντικείμενα. Το επόμενο μεγάλο κύμα ξεκίνησε το
1947, σε μία άλλη αισιόδοξη περίοδο, όταν ο κόσμος αναδυόταν από τον πόλεμο,
και έφθασε στην κορύφωσή του κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950. Η θεωρία
ήθελε τους καλοκάγαθους εξωγήινους να χρησιμοποιούν, μία ημέρα, την προηγμένη
τεχνολογία τους για να μας μάθουν πώς θα ζούμε αρμονικά. Κάτι σαν το όνειρο
ενός 14χρονου να μεγαλώσει, να γίνει γιατρός και να ανακαλύψει τη θεραπεία του
AIDS. Το τελευταίο μεγάλο κύμα «εμφάνισης» UFO χρονολογείται από το 1973-1974,
την περίοδο που οι πρώτες αυξήσεις της τιμής του πετρελαίου κατέστησαν σαφές
ότι η μακρόχρονη, μεταπολεμική οικονομική άνθηση πλησίαζε στο τέλος της.
Έκτοτε, το μέλλον διαγραφόταν ολοένα και πιο δυσοίωνο ­ το ίδιο και οι
προθέσεις των εξωγήινων. Σήμερα, το βρετανικό Γραφείο Ιπτάμενων Δίσκων
ετοιμάζεται να κλείσει. Δεν έχει πια «πελατεία». Ο διευθυντής του, πάντως,
κατηγορεί το Ίντερνετ.