Κανείς να μην πηγαίνει χαμένος

Πρόσφατο άρθρο του κ. Ανδριανόπουλου στα «ΝΕΑ» σχολιάζει ο κ. Δ. Φράγκος,
από την Αθήνα.

«Διάβασα στο φύλλο της Μ. Παρασκευής άρθρο του κ. Ανδριανόπουλου αναφερόμενου
σε αρχές όπως “η αντίληψη δηλαδή πως καθεμία ζωή έχει σημασία και πως είναι
ανάγκη να ληφθεί πρόνοια ώστε κανένας να μην πηγαίνει χαμένος για τον εαυτό
του και την κοινωνία” σαν ηθική επιταγή.

Και όμως η παράταξη την οποία εκπροσωπεί ο κ. Ανδριανόπουλος έκανε ακριβώς το
αντίθετο. Επί δύο τουλάχιστον γενεές οι μη ημέτεροι, μέσω των πιστοποιητικών
κοινωνικών φρονημάτων, άξιοι άνθρωποι, εμποδίζονταν όχι μόνο να εργασθούν αλλά
και να μορφωθούν. Και οι γενεές είναι τρεις, αφού για την έκδοσή του οι Αρχές
εφήρμοζαν το προπατορικό αμάρτημα. Άνθρωποι καθ’ όλα άξιοι “εξυγιάνθησαν”
κακοποιούμενης της ηθικής τάξεως και της γλώσσας από τον όρο αυτό.

Ο Κρητικός, μαθηματικός του Πολυτεχνείου, ο Σβώλος, συνταγματολόγος με διεθνές
κύρος, διώχθηκαν και χιλιάδες άλλοι ανώνυμοι προς δόξαν του ηθικού
αποφθέγματος του κ. Ανδριανοπούλου».