Κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης!

* ΒΑΡΣΟΒΙΑ

Ο αρχηγός του Αμαρουσίου Σωτήρης Μανωλόπουλος ασπάζεται το Κύπελλο Σαπόρτα. Στιγμές μαγικές…

«Και στο Μαρούσι θα είναι ωραία, με τη κου – με την κούπα για παρέα!». Το
Μαρουσάκι των τριών χρόνων ζωής (στη σύγχρονη ιστορία του) στην Α1 κατέκτησε
χθες στη Βαρσοβία την κορυφή της Ευρώπης. Ανανεώνοντας για δεύτερη χρονιά τη
παραμονή της ελληνικής σημαίας (πέρυσι στη Λωζάννη πανηγυρίσαμε με την ΑΕΚ)
στον ιστό που βρίσκεται εκεί και κάνοντας ταυτόχρονα χαρούμενους τους φίλους
του, αλλά και ολόκληρη τη φίλαθλη Ελλάδα.

Η ομάδα του Βαγγέλη Αλεξανδρή νίκησε με 74-72 στον τελικό του Κυπέλλου Σαπόρτα
τη Σαλόν και έφερε πίσω στη χώρα μας για 5η φορά (ΑΕΚ 2, ΠΑΟΚ, Άρης οι
προηγούμενες) το δεύτερο την τάξει ευρωπαϊκό τρόπαιο και 10ο συνολικά στις
τρεις διοργανώσεις της ηπείρου μας.

Στο πανέμορφο γήπεδο Τόουβαρ της πολωνικής πρωτεύουσας η ελληνική ομάδα
αγωνίστηκε με πάθος, ψυχραιμία, μυαλό και πείσμα, δείχνοντας στα 40 λεπτά του
παιχνιδιού πως επιθυμούσε περισσότερο από τους Γάλλους το κύπελλο. Αρκετοί θα
σπεύσουν να τονίσουν την απουσία κάποιων ομάδων από τη διοργάνωση (λόγω της
διάσπασης του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που άλλαξε τις ισορροπίες), αλλά και τη
μικρή παρουσία οπαδών στο γήπεδο των 4.800 θέσεων που ήταν κατά το ήμισυ
γεμάτο από θεατές.

Εκτός του ότι η ιστορία γράφει και δεν ξεγράφει, δεν θα πρέπει κανείς να
παραγνωρίζει ότι πρόκειται για τη δεύτερη ευρωπαϊκή διοργάνωση και πως τον
τίτλο κατέκτησε μια συνοικιακή ομάδα που πριν από τρία χρόνια πανηγύριζε στο
γήπεδο της την άνοδο στην Α1 κατηγορία! Αποδεικνύοντας έτσι πως ένας σύλλογος
μπορεί με καλή οργάνωση και συνετές επιλογές να φθάσει ψηλά.

ΣΟΥΠΕΡ ΕΦΘΙΜΟΦ

Το Μαρούσι για να φθάσει στη νίκη στο χθεσινό τελικό στηρίχθηκε στην άμυνά
του, η οποία άρχισε να λειτουργεί μετά το 13ο λεπτό. Ο παίκτης που έδωσε το
έναυσμα για… σκυλίσια προσπάθεια ήταν ο Βάσκο Εφθίμοφ, ο οποίος αν και δεν
σκόραρε πολλούς πόντους ήταν κορυφαίος της συνάντησης και πιστεύουμε ότι
αδικείται από την επιλογή του Τζίμι Όλιβερ ως MVP του τελικού.

Ο Βούλγαρος, με το γαλλικό διαβατήριο, αγωνιζόμενος απέναντι σε φιλαράκια του
εξουδετέρωσε όποιον αντίπαλο του ανέθετε ο Αλεξανδρής. Τον Τζίφα αρχικά.
Εύκολη υπόθεση. Τον Γκουίλας, αφού ο Αμάγια δεν τα κατάφερνε και αυτή η
αποστολή δεν ήταν δύσκολη για τον δυναμικό φόργουορντ. Θέλετε και Οστρόφσκι;
Ο.Κ. για τον Βάσκο που μάζεψε 18 ριμπάουντ (!), έδωσε δύο ασίστ, έκανε
ισάριθμα κλεψίματα, πέτυχε επτά πόντους μετά το 25′ (τότε… έσπασε το ρόδι),
ενώ η στατιστική δεν δείχνει τις αρκετές βουτιές τις οποίες πραγματοποίησε για
να σώσει την μπάλα!

Μέχρι το 13′, λοιπόν, το Μαρούσι, δεν μπορούσε να βρει τον ρυθμό του. Ο
Στάνλεϊ Τζάκσον δημιουργούσε προβλήματα στην άμυνα της ελληνικής ομάδας (8
πόντους στο πρώτο 10λεπτο και τελικά μόλις 12 συνολικά!), η οποία είχε αφήσει
ανοιχτούς διαδρόμους προς το καλάθι της.

Ο Αλέξης Φαλέκας βελτίωσε την άμυνά του στον Αμερικανό πλέι μέικερ της Σαλόν,
ο Εφθίμοφ κατέβαζε τα ριμπάουντ σαν να… έτρωγε στραγάλια και ο Όλιβερ άρχισε
να φορτώνει το καλάθι των Γάλλων με πόντους. Ο Αμερικανός μετά τους οκτώ
πόντους στο πρώτο 10λεπτο, σημείωσε άλλους 11 στο δεύτερο, όπου το Μαρούσι
ανέβασε στροφές και έβαλε… «έκτη τελειωμένη, δηλαδή με τσίτα τα γκάζια»,
όπως έλεγε το μεσημέρι πριν από τον αγώνα ο πρόεδρος της ομάδας Άρης Βωβός,
δανειζόμενος ορολογίες από τα ράλι αυτοκινήτων που είναι πρωταθλητής.

Το 38-33 του ημιχρόνου έγινε 58-43 στο 28′, όταν πλέον όλα έδειχναν πως το
Μαρούσι θα γυρίσει στην Αθήνα με το κύπελλο στις αποσκευές του. Ο Όλιβερ είχε
φθάσει πλέον τους 27 πόντους (!), ο Εφθίμοφ τα 15 ριμπάουντ και οι 200 οπαδοί
της ομάδας πανηγύριζαν προκαταβολικά τη στέψη του Αμαρουσίου.

Τελετή που έγινε πραγματικότητα, δώδεκα λεπτά αργότερα αν και η Σαλόν έκανε
την ύστατη αντεπίθεση και το φινάλε ήταν συγκλονιστικό και αρκούντως
δραματικό. Με δύο πλέι μέικερ (τον Τζάκσον και τον Χέι μαζί) ο Φιλίπ Εβρέ
πίεσε την ελληνική ομάδα, με τον αειθαλή Οστρόφσκι να σκοράρει στην επίθεση
και τους Λι, Όουενς να βρίσκουν στόχο από μέση και μακρινή απόσταση, οι Γάλλοι
έκαναν σερί 18-4 και το ματς ήρθε στο 34′ στα «ίσα»: 62-61 υπέρ της ομάδας του
Βαγγέλη Αλεξανδρή.

Ο κόουτς των Κυπελλούχων Ευρώπης (πλέον) απάντησε στον συνάδελφό του με την
είσοδο του γνωστού για την καλή του άμυνα Βαγγέλη Βουρτζούμη και το Μαρούσι
δεν έχασε τον έλεγχο, έστω και αν στα 42” πριν από το τέλος ο Οστρόφσκι
μείωσε στο 70-69 και ο Όουενς με τρίποντο στα 16” ισοφάρισε σε 72-72!

Στην επίθεση του Αμαρουσίου ο Νικολαΐδης κέρδισε φάουλ στα 11”, ο οποίος
έκανε ό,τι κάνε άριστα (πρώτος στη σχετική κατηγορία) στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ευστόχησε και στις δύο βολές, διαμορφώνοντας το τελικό 74-72, καθώς η επίθεση
της Σαλόν χάρη στην σπουδαία προσπάθεια των παικτών του Αλεξανδρή στην άμυνα
δεν εκδηλώθηκε ποτέ!

Αλεξανδρής

Σαν να πήρα το… Όσκαρ

Ο αρχιτέκτονας του θριάμβου Βαγγέλης Αλεξανδρής με το βαρύτιμο τρόπαιο. Ο «Τίγρης» οδήγησε το Μαρούσι στην καταξίωση

And the winner is Vaggelis Alexandris! Η προσφώνηση μοιάζει με εκείνη που
έχουμε συνηθίσει στην απονομή των βραβείων Όσκαρ και ταιριάζει απόλυτα στην
περίπτωση του τεχνικού του Αμαρουσίου, ο οποίος στον… λόγο του, στη
συνέντευξη Τύπου, ευχαρίστησε όλο τον κόσμο, τονίζοντας παράλληλα την αμηχανία
που αισθάνεται.

«Όπως ακριβώς ο ηθοποιός που παίρνει το Όσκαρ», είπε, «είναι ένα όνειρο ζωής,
αφού δεν είχα καταφέρει κάτι τέτοιο ως παίκτης και το αφιερώνω σε όσους με
βοήθησαν, τους παίκτες, τους συνεργάτες μου, που όλοι έβαλαν το συναίσθημα σε
αυτήν την ομάδα. Και ακόμα τη σύζυγό μου Ξένια, τα παιδιά μου, Γιώργο και
Μαρία, που ανέχτηκαν τις εναλλαγές που έχω από παιχνίδι σε παιχνίδια, από νίκη
σε ήττα. Επίσης, τον πρόεδρο, ο οποίος τόσο βοήθησε να κτιστεί αυτή η ομάδα,
αλλά και τον Φαίδωνα Ματθαίου, που ήταν προπονητής μου στον ΠΑΟΚ και μου έμαθε
όλη αυτήν τη φιλοσοφία».

Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής ευχαρίστησε, επίσης, τον προπονητή της Σαλόν Φιλίπ Εβρέ:
«Με αγκάλιασε και μου είπε ότι άξιζε τον τίτλο το Μαρούσι». Καλά λόγια είχε
και για τους Γάλλους φιλάθλους, οι οποίοι χειροκρότησαν το Μαρούσι,
φωνάζοντας, μάλιστα, το όνομα της ελληνικής ομάδας.

«Ευχαριστώ τον Θεό για αυτήν την επιτυχία, γιατί τελευταία έχω κάνει πολλές
προσευχές» είπε ο Ασράφ Αμάγια. «Ο Όλιβερ μας πήρε στις πλάτες του στα κρίσιμα
σημεία. Ευχαριστώ τους συμπαίκτες μου, αλλά και όλους τους άλλους στην ομάδα
που ανέχτηκαν τελευταία τις τρέλες μου».

«Ήταν η μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα μου» έλεγε ο Γιώργος Μασλαρινός,
φορώντας ένα σκούφο… μάγειρα. «Σημασία έχει ότι το κύπελλο έμεινε στην
Ελλάδα» σημείωσε και ο πρόεδρος της ΕΟΚ Γιώργος Βασιλακόπουλος. «Οι ομάδες
φαίνονται στο γήπεδο. Κάθε επιτυχία είναι σημαντική και ας μην ξεχνάμε ότι
πριν από τρία χρόνια το Μαρούσι δεν αγωνιζόταν στην Α1».

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ

Ο Βουρτζούμης σκαρφάλωσε στο καλάθι

Το τρελό γλέντι για την κατάκτηση του Κυπέλλου Σαπόρτα από το Μαρούσι
μπορεί να έγινε στο γήπεδο της ομάδας (όπου υπήρχαν γιγαντοοθόνες και είχε
μαζευτεί πλήθος κόσμου) και στους δρόμους της πόλης, όμως και οι παίκτες της
ελληνικής ομάδας, το προπονητικό τιμ και όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο Τόουβαρ της
Βαρσοβίας πανηγύρισαν σαν μικρά παιδιά την απίστευτη επιτυχία που σημείωσαν.

Με τη λήξη του αγώνα ο Βαγγέλης Βουρτζούμης βρισκόταν ήδη και καθόταν πάνω
στη στεφάνη της μπασκέτας, προκειμένου να μη χάσει την ευκαιρία να κόψει και
να κρατήσει για αναμνηστικό το διχτάκι! Όπως, άλλωστε, είχε κάνει και το 1996
όταν με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Τότε δεν κατόρθωσε
ούτε ο Ντομινίκ Ουίλκινς να του το πάρει θα το έχανε χθες;

«Δεν μπορώ να το συγκρίνω με τα άλλα δύο Κύπελλα, αλλά νομίζω ότι είναι
κάτι ξεχωριστό. Άλλο να κατακτά κάποιο Ευρωπαϊκό Κύπελλο ο Παναθηναϊκός ή ο
Άρης και άλλο το Μαρούσι που βρίσκεται μόλις τρία χρόνια στην Α1» είπε ο
Βαγγέλης Βουρτζούμης.

Την ίδια στιγμή οι οπαδοί του Αμαρουσίου τραγουδούσαν τον Εθνικό Ύμνο, ενώ
από την απέναντι κερκίδα οι οπαδοί των Γάλλων έδειξαν ότι γνωρίζουν άριστα
το… σαβουάρ βιβρ! Με το μεγάφωνο ο αρχηγός της εξέδρας και όλοι οι
συμπατριώτες του μαζί τον ακολούθησαν φώναξαν «Μαρούσι». Για περισσότερο από
10 λεπτά οι οπαδοί της Σαλόν χειροκροτούσαν την ελληνική ομάδα και
τραγουδούσαν το όνομά της!

Το παραλήρημα, πάντως, δημιουργήθηκε όταν ο αρχηγός της ομάδας Σωτήρης
Μανωλόπουλος ύψωσε το κύπελλο. Αφού το ασπάστηκε και ο πρόεδρος της ομάδας
Άρης Βωβός το πήρε ο φροντιστής της ομάδας Γιάννης Παπαδημητρίου που έτρεξε
προς τον πάγκο, και το έδειχνε στους οπαδούς του Αμαρουσίου.